Το Ταμείο Ανάκαμψης εξελίσσεται σε ένα από τα βασικά στοιχήματα της κυβέρνησης, όχι μόνο για την αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων, αλλά κυρίως για την απόδειξη ότι οι πόροι αυτοί μεταφράστηκαν σε πραγματικό όφελος για την οικονομία και την κοινωνία.
Γι’ αυτό και στο Μέγαρο Μαξίμου πάσχουν από το σύνδρομο του «μισογεμάτου ποτηριού». Υπό αυτήν την έννοια το κυβερνητικό επιτελείο έχει κάθε λόγο να θέλει να αποδείξει ότι ο απολογισμός είναι θετικός, καθώς τα μεγέθη που συνοδεύουν την εφαρμογή του προγράμματος είναι σημαντικά.
Το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 11 μονάδες, οι θέσεις εργασίας κατά 550.000 και οι επενδύσεις κατά 60%. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις καταγράφουν διαδοχικά νέα υψηλά, ενώ η ελληνική οικονομία διατηρεί ρυθμούς ανάπτυξης περίπου διπλάσιους από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, πάνω από το 50% των προγραμμάτων δανείων και επιχορηγήσεων κατευθύνθηκε σε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αυτούς ακριβώς τους αριθμούς είναι που θέλει η κυβέρνηση να καταστήσει «ορατούς» στην κοινωνία. Να πείσει, δηλαδή, ότι το Ταμείο Ανάκαμψης δεν αποτελεί έναν απρόσωπο ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό μηχανισμό, αλλά ένα πρόγραμμα που έχει ήδη αφήσει αποτύπωμα στην καθημερινότητα.
Που «πήγαν» τα λεφτά
Οι 6,8 εκατομμύρια προληπτικές εξετάσεις υγείας, τα 150 Κέντρα Υγείας και τα 83 νοσοκομεία που ανακαινίστηκαν, τα νέα λεωφορεία, οι διαδραστικοί πίνακες στα σχολεία, το «Σπίτι μου ΙΙ», τα «Εξοικονομώ» και το «ΑΙΓΙΣ» είναι μερικά μόνο παραδείγματα. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται το gov.gr, η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου, ο Δικαστικός Χάρτης και η ψηφιακή σύγκλιση του κράτους.
Το κυβερνητικό άγχος, επομένως, είναι να μην επιτρέψει να επικρατήσει η εικόνα του «μισογεμάτου ποτηριού» που επιχειρεί να καλλιεργήσει η αντιπολίτευση. Ακόμη και έργα που δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν μέσα στα αυστηρά χρονικά όρια του Ταμείου δεν εγκαταλείφθηκαν, αλλά συνεχίζονται με άλλους διαθέσιμους πόρους. Ως εκ τούτου η πολιτική μάχη γύρω από το Ταμείο Ανάκαμψης είναι, τελικά, μάχη για την εικόνα της επόμενης ημέρας. Η κυβέρνηση θέλει να παρουσιάσει το ποτήρι γεμάτο με συγκεκριμένα έργα, επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις, ενώ η αντιπολίτευση επιμένει να κάνει λόγο για χαμένη ευκαιρία. Η πρώτη θέλει να αποδείξει ότι τα χρήματα που διατέθηκαν έπιασαν τόπο. Η δεύτερη ότι πήγαν… χαμένα. Το στοίχημα, λοιπόν, για το κυβερνητικό επιτελείο είναι να κάνει το αποτέλεσμα χειροπιαστό στον πολίτη πριν η συζήτηση εγκλωβιστεί στη γνωστή λογική του «θα μπορούσε να γίνει καλύτερο και περισσότερο».
