Η τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ) σε όλη τη χώρα, και ιδιαίτερα εδώ στην πολύπαθη περιφέρεια της Α’ Θεσσαλονίκης, αποτελεί το πιο τρανταχτό δείγμα της κρατικής αναλγησίας.
Γράφει ο Γεώργιος Κομνηνός , Τομεάρχης πολιτισμού πολιτευτής Α Θεσσαλονίκης, Ελληνική Λύση Κυριάκος Βελόπουλος
Οι πρόσφατες δραματικές προειδοποιήσεις των ειδικών για τη λειτουργική κατάρρευση αυτών των δομών δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες. Χιλιάδες παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και αναπηρίες βρίσκονται αυτή τη στιγμή «στον αέρα», θύματα μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει την Παιδεία και την Ειδική Αγωγή όχι ως εθνική προτεραιότητα, αλλά ως ένα απλό «κόστος» και μια ενοχλητική γραφειοκρατία.
Οι εφιαλτικές λίστες αναμονής, που κρατούν εγκλωβισμένους μαθητές και γονείς για μήνες ή ακόμα και για ολόκληρα σχολικά έτη μέχρι να πάρουν μια απλή διάγνωση, στερούν από τα παιδιά μας το πολυτιμότερο αγαθό: τον χρόνο. Κάθε μήνας που χάνεται χωρίς έγκαιρη αξιολόγηση και χωρίς την απαραίτητη παράλληλη στήριξη, είναι ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα στην εξέλιξη και την κοινωνική ενσωμάτωση του παιδιού. Ως στέλεχος της Ελληνικής Λύσης, αλλά πρωτίστως ως άνθρωπος, το φωνάζω ξεκάθαρα: η προστασία της νέας γενιάς και η παροχή ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση είναι δείκτης πολιτισμού για ένα έθνος, και η σημερινή εικόνα αποτελεί εθνική ντροπή.
Η ρίζα του κακού βρίσκεται στην εμμονή των κυβερνώντων να λειτουργούν με τη λογική των πρόχειρων «μπαλωμάτων». Αντί για ένα σοβαρό, εθνικό σχέδιο, το κράτος βασίζεται στη διαρκή ανακύκλωση αναπληρωτών μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων που ανοιγοκλείνουν. Κάθε χρόνο, οι επιστήμονες και οι εκπαιδευτικοί αλλάζουν, με αποτέλεσμα να καταστρέφεται η απαραίτητη θεραπευτική συνέχεια και η οικειότητα που έχουν ανάγκη οι μαθητές. Αυτή η διαχρονική άρνηση για τη θεσμοθέτηση μόνιμων και μαζικών διορισμών εξειδικευμένου προσωπικού έχει οδηγήσει το σύστημα στα όριά του, κρατώντας ταυτόχρονα σε ομηρία χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες.
Το αποτέλεσμα αυτής της εγκατάλειψης το πληρώνει, για ακόμα μια φορά, η ελληνική οικογένεια. Μέσα σε ένα περιβάλλον άγριας ακρίβειας που γονατίζει τα νοικοκυριά, οι απελπισμένοι γονείς εξαναγκάζονται να στραφούν στον ιδιωτικό τομέα και να πληρώσουν αδρά από την τσέπη τους για μια διάγνωση ή μια ιδιωτική παράλληλη στήριξη. Αυτή η αδικία πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα. Η πρόσβαση στην Ειδική Αγωγή είναι θεμελιώδες δικαίωμα και δεν μπορεί να εξαρτάται από το πορτοφόλι της κάθε οικογένειας.
Η Ελληνική Λύση και εγώ προσωπικά, καταθέτουμε συγκεκριμένες, ρεαλιστικές προτάσεις για τη σωτηρία της Ειδικής Αγωγής. Απαιτούμε τη γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ώστε οι δομές να στηρίζονται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ζητάμε την άμεση στελέχωση όλων των ΚΕΔΑΣΥ με μόνιμους ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και ειδικούς παιδαγωγούς, καθώς και τη θεσμοθέτηση αυστηρού χρονικού ορίου 30 ημερών για την ολοκλήρωση κάθε αξιολόγησης. Μια χώρα που γυρίζει την πλάτη στα παιδιά της με ειδικές ανάγκες είναι μια χώρα χωρίς μέλλον. Έχουμε χρέος να προστατεύσουμε την ελληνική οικογένεια στην πράξη και θα το κάνουμε μέχρι τέλους
