Η ΝΔ προσπαθεί να επαναφέρει στην κάλπη τους αναποφάσιστους, το ΠΑΣΟΚ παλεύει με τις εσωτερικές του ισορροπίες και ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει μάχη για να διατηρήσει πολιτικό χώρο.
Το μεγάλο «στοίχημα» της επόμενης εκλογικής μάχης δεν αφορά μόνο τα κομματικά ακροατήρια που παραδοσιακά στηρίζουν τις παρατάξεις, αλλά κυρίως εκείνους που επέλεξαν να γυρίσουν την πλάτη στην κάλπη. Οι περίπου 1,5 εκατομμύριο πολίτες που δεν ψήφισαν στις ευρωεκλογές του 2024 αποτελούν πλέον έναν από τους μεγαλύτερους πολιτικούς στόχους για όλα τα κόμματα.
Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να ανοίξει ξανά δίαυλο επικοινωνίας με αυτό το ακροατήριο, καθώς στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν ότι η αποχή δεν σημαίνει απαραίτητα μετακίνηση σε άλλο κόμμα, αλλά πολλές φορές απογοήτευση, αμφιβολία ή αναμονή.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επενδύει στη λογική της «επιστροφής» εκείνων που στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία το 2019 και το 2023, αλλά στη συνέχεια αποστασιοποιήθηκαν. Πρόκειται κυρίως για ψηφοφόρους του κέντρου, πολλοί από τους οποίους είχαν προηγούμενη σχέση με το ΠΑΣΟΚ, αλλά βρήκαν στη γαλάζια παράταξη την επιλογή της κυβερνητικής σταθερότητας.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση επιλέγει περιοδείες με πολιτικό μήνυμα: όχι μόνο παρουσίαση έργου, αλλά προσπάθεια να ξαναχτιστεί η σχέση με κοινωνικές ομάδες που έχουν παράπονα. Η Θεσσαλία, η αγροτική βάση της ΝΔ, αλλά και περιοχές όπου καταγράφονται πιέσεις από την άνοδο της Ελληνικής Λύσης, μπαίνουν στο επίκεντρο.
Το Μαξίμου γνωρίζει ότι ζητήματα όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των αγροτών και η ακρίβεια έχουν δημιουργήσει ρωγμές. Η μάχη μέχρι τις κάλπες, που ο πρωθυπουργός τοποθετεί στο 2027, αντιμετωπίζεται ως αγώνας αντοχής, με στόχο η κυβέρνηση να κερδίσει ξανά χρόνο και να περιορίσει τις διαρροές.
Την ίδια στιγμή, όμως, η αντιπολίτευση βρίσκεται αντιμέτωπη με διαφορετικού τύπου προβλήματα. Το ΠΑΣΟΚ δίνει μάχη για να πείσει ότι αποτελεί τον βασικό αντίπαλο της ΝΔ, την ώρα που οι εσωτερικές συγκρούσεις θολώνουν το πολιτικό του στίγμα.
Η κόντρα της Άννας Διαμαντοπούλου με τον Χάρη Δούκα ήταν χαρακτηριστική. Η συζήτηση για τις συνεργασίες στον προοδευτικό χώρο εξελίχθηκε σε ανοιχτή πολιτική αντιπαράθεση, αποκαλύπτοντας τις διαφορετικές «γραμμές» μέσα στη Χαριλάου Τρικούπη.
Η μία πλευρά θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να εμφανιστεί ως καθαρός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας και να αποφύγει συζητήσεις που μπορεί να μπερδέψουν το ακροατήριό του. Η άλλη υποστηρίζει ότι η κεντροαριστερά χρειάζεται διάλογο και ευρύτερες συγκλίσεις απέναντι στην κυβέρνηση.
Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι ότι το κόμμα πρέπει ταυτόχρονα να διευρυνθεί και να διατηρήσει την εσωτερική του συνοχή. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις, όμως, δημιουργούν την εικόνα ενός κόμματος που δεν έχει ακόμη καταλήξει στην τελική του στρατηγική.
Ακόμη πιο δύσκολη είναι η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου η συζήτηση πλέον δεν αφορά μόνο την εκλογική ανάκαμψη αλλά την ίδια την πολιτική του επιβίωση.
Η προσπάθεια της εσωκομματικής μειοψηφίας να συγκεντρώσει περίπου 70 υπογραφές για τη σύγκληση Κεντρικής Επιτροπής φέρνει τον Σωκράτη Φάμελλο μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις. Το αίτημα ουσιαστικά πιέζει την ηγεσία να πάρει καθαρή θέση για την επόμενη ημέρα, τις σχέσεις με το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα και το αν υπάρχει δρόμος συνεργασιών ή αυτόνομης πορείας.
Οι εξελίξεις στο κόμμα έχουν πάρει μορφή εσωτερικής σύγκρουσης, με στελέχη να αμφισβητούν ανοιχτά τη στρατηγική της ηγεσίας και την Κουμουνδούρου να προσπαθεί να αποφύγει νέα διάσπαση.
Την ίδια ώρα, το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα αλλάζει τα δεδομένα στον χώρο της κεντροαριστεράς. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως πόλος ανασύνθεσης, αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίζει το ερώτημα αν μπορεί να παραμείνει βασικός παίκτης.
Το σκηνικό που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρο: η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να επαναφέρει στην κάλπη τους αναποφάσιστους και τους απέχοντες, το ΠΑΣΟΚ παλεύει με τις εσωτερικές του ισορροπίες και ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει μάχη για να διατηρήσει πολιτικό χώρο.
Και τελικά, η μεγάλη μάχη ίσως δοθεί όχι μόνο για το ποιος θα κερδίσει τους ήδη αποφασισμένους, αλλά για το ποιος θα καταφέρει να πείσει αυτούς που σήμερα παραμένουν σιωπηλοί.
