Στην τελική ευθεία για τις πτητικές δοκιμές μπαίνει το ελληνικό ΣμηΕΑ UAV «ΑΡΧΥΤΑΣ», με το πρόγραμμα να περνά στη φάση που θα κρίνει τον σχεδιασμό και τα επιμέρους συστήματά του. Η ανάπτυξη του ελληνικού UAV «ΑΡΧΥΤΑΣ» βρίσκεται πλέον στο πιο κρίσιμο σημείο της, σύμφωνα με πηγές της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές της ΕΑΒ, στο επίκεντρο βρίσκεται η ίδια η εταιρεία, που έχει αναλάβει τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη του αεροχήματος και έχει ήδη δημιουργήσει σημαντική τεχνογνωσία στα μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα.
Ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική αμυντική βιομηχανία έχει η τεχνογνωσία που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος, σημειώνουν οι ίδιες πηγές. Ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» δεν είναι πρόγραμμα εισαγωγής έτοιμων εξαρτημάτων και απλής συναρμολόγησης στην Ελλάδα.
Ο σχεδιασμός του έχει γίνει από την ΕΑΒ, η οποία αποκτά και ενισχύει την ικανότητα να σχεδιάζει από την αρχή, να εξελίσσει και να παράγει αυτόνομα μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα.
Η δυνατότητα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς, όπως επισημαίνεται, επιτρέπει στην ΕΑΒ να προσαρμόζει στο μέλλον τα συστήματα στις επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και στις ειδικές απαιτήσεις του ελληνικού επιχειρησιακού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένου του Αιγαίου.
Με αυτή την έννοια, ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» δεν είναι μόνο ένα συγκεκριμένο προϊόν, αλλά και μια πλατφόρμα ανάπτυξης τεχνογνωσίας. Η εμπειρία από τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τις δοκιμές δημιουργεί βάση για την επόμενη γενιά συστημάτων, με προοπτική έναν ακόμη πιο εξελιγμένο «ΑΡΧΥΤΑ ΙΙ».
Η τεχνογνωσία και ο σχεδιασμός που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος αποτελούν παρακαταθήκη για την ΕΑΒ και την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Ακόμη και αν στις δοκιμές προκύψουν τεχνικές απαιτήσεις, αστοχίες ή ανάγκη επανασχεδιασμού επιμέρους υποσυστημάτων, η εμπειρία και η γνώση που θα έχει αποκτηθεί παραμένουν ως εθνικό τεχνολογικό κεφάλαιο και μπορούν να αξιοποιηθούν σε επόμενα προγράμματα.
Το πρόγραμμα βρίσκεται πλέον στο στάδιο που οδηγεί στις πτητικές δοκιμές, οι οποίες θα αποτελέσουν σημαντικό ορόσημο για την αξιολόγηση του σχεδιασμού και των επιμέρους συστημάτων του «ΑΡΧΥΤΑ».
Με βάση τον υφιστάμενο προγραμματισμό, οι δοκιμές κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL) τοποθετούνται χρονικά τον Δεκέμβριο του 2026, ενώ οι δοκιμές μετάβασης από την κάθετη στην οριζόντια πτήση αναμένονται την άνοιξη του 2027, όπως υπογραμμίζουν πηγές της ΕΑΒ.
Οι ημερομηνίες αυτές είναι τεχνικοί στόχοι του προγράμματος και μπορεί να προσαρμοστούν ανάλογα με την πορεία των δοκιμών, καθώς σε αυτή τη φάση είναι πιθανό να εμφανιστούν τεχνικά ζητήματα που θα απαιτήσουν αλλαγές ή βελτιώσεις σε επιμέρους συστήματα.
Σε αυτή την περίπτωση, υπογραμμίζουν, ενδέχεται να υπάρξουν αντίστοιχες προσαρμογές στο χρονοδιάγραμμα, καθώς προτεραιότητα για την ΕΑΒ παραμένει η ασφαλής ολοκλήρωση των δοκιμών, αλλά και η επιβεβαίωση της αξιοπιστίας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του συστήματος.
Ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» είναι μη επανδρωμένο αεροπορικό σύστημα κατηγορίας Class II UAS και είναι το μεγαλύτερο αερόχημα που έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα.
Το μέγιστο βάρος του φτάνει περίπου τα 180 κιλά, ενώ προβλέπεται δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 30 κιλά και αυτονομία περίπου εννέα ωρών.
Η σημερινή διαμόρφωση του συστήματος αφορά κυρίως αποστολές ISR (Intelligence, Surveillance and Reconnaissance), δηλαδή συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL), που επιτρέπει τη λειτουργία του χωρίς την ανάγκη συμβατικού διαδρόμου.
Η δυνατότητα αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό επιχειρησιακό περιβάλλον και ειδικά για τη χρήση του συστήματος σε περιοχές με περιορισμένες υποδομές.
Παράλληλα, σημειώνουν οι ίδιες πηγές, υπάρχει προοπτική μελλοντικής προσαρμογής του «ΑΡΧΥΤΑ» για ναυτικές επιχειρήσεις.
Με τις απαραίτητες τεχνολογικές προσαρμογές, η λεγόμενη «navalization» θα μπορούσε να επιτρέψει στο σύστημα να επιχειρεί και από κύριες μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού.
Την ίδια στιγμή, θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνατότητες επιτήρησης των ναυτικών μονάδων, καθώς ένα UAV αυτού του τύπου θα μπορούσε, εφόσον ολοκληρωθεί κατάλληλα με τα συστήματα επικοινωνιών και διαχείρισης μάχης των πλοίων, να λειτουργεί ως πρόσθετος αισθητήρας και να διευρύνει την τακτική εικόνα πέρα από τα όρια των οργανικών αισθητήρων μιας ναυτικής μονάδας.
Για την ΕΑΒ, το επόμενο μεγάλο βήμα μετά την ολοκλήρωση της ανάπτυξης και των δοκιμών είναι η μετάβαση από το πρωτότυπο στη βιομηχανική παραγωγή.
Η δημιουργία παραγωγικής δυνατότητας θα επιτρέψει την κατασκευή επιχειρησιακών συστημάτων σε αριθμούς που μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ θα ενισχύσει και την εγχώρια παραγωγική βάση στον τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Η επιχειρησιακή ένταξη του «ΑΡΧΥΤΑ» στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπογραμμίζουν πηγές της ΕΑΒ, είναι επίσης βασικός στόχος του προγράμματος, καθώς η αξιοποίηση του συστήματος σε πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες θα αποτελέσει το τελικό στάδιο της προσπάθειας ανάπτυξης.
Τα βασικά κριτήρια επιτυχίας του προγράμματος είναι η ασφαλής ολοκλήρωση των πτητικών δοκιμών, η μετάβαση στη βιομηχανική παραγωγή και, τελικά, η επιχειρησιακή αξιοποίηση του συστήματος από τις Ένοπλες Δυνάμεις.
