Η αξιολόγηση της πορείας του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, Στέλιου Αγγελούδη, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2024, αποτελεί ένα σύνθετο ζήτημα που ισορροπεί ανάμεσα στις φιλόδοξες παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής και τα χρόνια, δομικά προβλήματα της καθημερινότητας στην πόλη.
Έχοντας συμπληρώσει σχεδόν τρία χρόνια στο τιμόνι του κεντρικού δήμου, η διοίκησή του επιδεικνύει έργο σε συγκεκριμένους τομείς, ενώ παράλληλα έρχεται αντιμέτωπη με έντονη κριτική για ζητήματα που ταλανίζουν τους δημότες.
Τα θετικά σημεία και οι βασικοί άξονες έργου
Η «Ομάδα για τη Θεσσαλονίκη» επικέντρωσε από την αρχή τις δυνάμεις της στη βελτίωση της καθημερινότητας, με έμφαση στην καθαριότητα, το πράσινο και την ψηφιακή μετάβαση. Στον δημόσιο απολογισμό των πεπραγμένων της, η δημοτική αρχή ανέδειξε μια σειρά από επιτυχίες: [1]
Ψηφιακή διαφάνεια: Η δημιουργία της πλατφόρμας erga.thessaloniki.gr επιτρέπει πλέον στους πολίτες να παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο τα ολοκληρωμένα και τα υπό εξέλιξη έργα ανά γειτονιά, ενισχύοντας τη λογοδοσία.
Διεκδικητικότητα και υποδομές: Ο Στέλιος Αγγελούδης κατάφερε να εξασφαλίσει τη δέσμευση της κεντρικής κυβέρνησης για την ικανοποίηση βασικών αιτημάτων της πόλης, συμπεριλαμβανομένων χρηματοδοτήσεων για σχολική στέγη και αστικές αναπλάσεις.
Εξωστρέφεια και τουρισμός: Η πρόσφατη ένταξη της Θεσσαλονίκης στον διάσημο γαστρονομικό οδηγό Michelin για το 2027 πιστώνεται στις συντονισμένες προσπάθειες ενίσχυσης της διεθνούς εικόνας της πόλης.
Οι ανοιχτές πληγές και η κριτική
Παρά την κινητικότητα που επιδεικνύει το δημαρχιακό μέγαρο, ένα σημαντικό κομμάτι των πολιτών και της αντιπολίτευσης διατηρεί επιφυλάξεις, εστιάζοντας σε προβλήματα που παραμένουν άλυτα:
Κυκλοφοριακό και Flyover: Αν και το έργο του Flyover αποτελεί ευθύνη του Υπουργείου Υποδομών, οι δημότες συχνά επιρρίπτουν ευθύνες στον Δήμο για την έλλειψη αποτελεσματικών εναλλακτικών λύσεων, τη διαχείριση της στάθμευσης και τον συντονισμό των αστικών συγκοινωνιών, που έχουν δοκιμάσει τις αντοχές της πόλης.
Σχολική στέγη και συντήρηση: Η κατάσταση πολλών σχολικών συγκροτημάτων παραμένει προβληματική. Παρά τις δεσμεύσεις και τα σχετικά κονδύλια, η καθυστέρηση στην αποκατάσταση ζημιών και η ανάγκη για ριζικές ανακαινίσεις αποτελούν σημείο τριβής με τις ενώσεις γονέων.
Συμπέρασμα
Ο Στέλιος Αγγελούδης εμφανίζεται ως ένας δήμαρχος που επιδιώκει να δώσει γρήγορους ρυθμούς στην παραγωγή έργου, επιλέγοντας συχνά τη δημόσια αυτοκριτική και ζητώντας συγγνώμη για τυχόν αστοχίες. Για τους υποστηρικτές του, η Θεσσαλονίκη ανακτά σταδιακά τη χαμένη της αυτοπεποίθηση και οργανώνεται σε πιο ευρωπαϊκά πρότυπα. Για τους επικριτές του, οι ρυθμοί αυτοί δεν επαρκούν για να ανατρέψουν την πιεστική πραγματικότητα της καθημερινότητας.
Τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικά, αποδεικνύοντας ότι η πόλη έχει περάσει από τα λόγια στις πράξεις. Το υπόλοιπο της θητείας του αναμένεται να επισφραγίσει μια απόλυτα επιτυχημένη πορεία, δικαιώνοντας τους πολίτες που πίστεψαν στο όραμα μιας σύγχρονης, λειτουργικής και πραγματικά ευρωπαϊκής Θεσσαλονίκης.
