Η εκρηκτική ανάπτυξη των υποδομών της ΑΙ στηρίζεται όλο και περισσότερο στον δανεισμό, ενώ το ερώτημα ποιος θα πληρώσει αν σκάσει η φούσκα γίνεται πιο πιεστικό. Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, οι εταιρείες ενός ευρύτερου οικοσυστήματος, από τους παρόχους υπολογιστικής ισχύος έως τους κατασκευαστές ημιαγωγών και τις επιχειρήσεις ηλεκτρισμού, έχουν αντλήσει σχεδόν 850 δισ. δολάρια μέσω δανεισμού από την αρχή του 2026. Το συνολικό χρέος στους ισολογισμούς τους ξεπερνά πλέον τα 3 τρισ. δολάρια.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο το ύψος των υποχρεώσεων. Συνδέεται επίσης με την πολυπλοκότητα των χρηματοδοτήσεων, τις εγγυήσεις που παρέχουν οι ισχυρότεροι τεχνολογικοί όμιλοι σε πελάτες τους και τη διασπορά της έκθεσης σε διαχειριστές κεφαλαίων, ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία. Όσο αυτό το πλέγμα μεγαλώνει, τόσο δυσκολότερο γίνεται να φανεί ποιος αναλαμβάνει τελικά τον κίνδυνο μιας πιθανής επιβράδυνσης της αγοράς.
Η CoreWeave στο επίκεντρο της ανησυχίας
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της CoreWeave, που ενοικιάζει υπολογιστική δυναμικότητα κέντρων δεδομένων για εφαρμογές ΑΙ. Η τιμή του πενταετούς ομολόγου της έχει υποχωρήσει κατά 16% από τον Ιούλιο, ενώ η απόδοσή του έχει αυξηθεί από 10% σε 15%, επίπεδο που, όπως αναφέρει ο Economist, συνδέεται με επιχειρήσεις που βρίσκονται υπό χρηματοοικονομική πίεση.
Την ίδια ώρα, οι τιμές των συμβολαίων αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου, των γνωστών CDS, δείχνουν πιθανότητα αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους άνω του 60% στην επόμενη πενταετία. Πρόκειται για ένδειξη που προκύπτει από την τιμολόγηση της αγοράς και αποτυπώνει την αυξανόμενη επιφυλακτικότητα των επενδυτών.
Οι πιέσεις δεν περιορίζονται στην CoreWeave. Ανοδικά κινούνται και οι αποδόσεις των ομολόγων ανταγωνιστών της, όπως οι Nebius και TeraWulf. Από τις δέκα εισηγμένες εταιρείες της συγκεκριμένης κατηγορίας παρόχων, των λεγόμενων neoclouds, μόλις δύο είναι κερδοφόρες. Ο συνολικός δανεισμός τους φτάνει τα 100 δισ. δολάρια, ποσό τριπλάσιο των ετήσιων εσόδων τους, ενώ τα 57 δισ. δολάρια έχουν αντληθεί μέσα στο 2026.
