Αναλύουμε τις γεωπολιτικές επιπτώσεις της τελωνειακής ένωσης ΕΕ – Τουρκίας και τις ευκαιρίες για εμπορική ανάπτυξη. Η τελωνειακή ένωση ΕΕ – Τουρκίας και οι γεωπολιτικές της προεκτάσεις αναλύονται σε μια ειδική μελέτη που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Υπουργείου Οικονομίας, Ενέργειας και Τουρισμού της Αυστρίας από τους ερευνητές M. Gökten, R. Grieveson και O. Reiter, του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Ερευνών Βιέννης (Vienna Institute for International Economic Studies).
Παρά την ενίσχυση των εμπορικών συναλλαγών, το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής της τελωνειακής ένωσης και τα μη δασμολογικά εμπόδια εξακολουθούν να περιορίζουν το εξαγωγικό δυναμικό των περισσότερων κρατών-μελών της ΕΕ. Αν και ο όγκος του εμπορίου έχει αυξηθεί από το 1996, η Αυστρία και η πλειονότητα των κρατών της Δυτικής Ευρώπης, πλην της Ισπανίας, έχουν χάσει μερίδια αγοράς κυρίως υπέρ της Κίνας και της Ρωσίας.
Η Αυστρία δεν αξιοποιεί το εμπορικό της δυναμικό με την Τουρκία, εξάγοντας λιγότερο από το ήμισυ των δυνατοτήτων της προς αυτήν, κυρίως στον τομέα των μηχανημάτων και οχημάτων. Η ερευνητική ομάδα έχει μοντελοποιήσει τέσσερα σενάρια, εκ των οποίων ένα προτείνει την κατάργηση των δασμών σε προϊόντα γεωργίας, αλιείας, τροφίμων και ποτών, άνθρακα, χάλυβα και χημικών. Στην περίπτωση που η τελωνειακή ένωση ΕΕ – Τουρκίας εκσυγχρονιστεί εις βάθος, οι εμπορικές ροές αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά, με τις εξαγωγές της ΕΕ να καταγράφουν αύξηση 7,1%, ενώ οι τουρκικές εξαγωγές θα αυξάνονταν κατά 6,2%.
Η μελέτη υποδεικνύει ότι η Τουρκία θα ήταν η κύρια ωφελημένη από μια τέτοια εξέλιξη, βλέποντας το ΑΕΠ της να αυξάνεται κατά περίπου 0,25%, ενώ η αύξηση του ΑΕΠ της ΕΕ θα ήταν οριακή. Η ενίσχυση των εμπορικών σχέσεων με την Τουρκία θα μπορούσε να προσφέρει στην ΕΕ όχι μόνο οικονομικά οφέλη, αλλά και έναν ισχυρότερο μοχλό προώθησης πολιτικών συμφερόντων, όπως η μετανάστευση και το κράτος δικαίου.
in.gr
