Αναλύοντας τη σημασία της παιδείας και του λόγου στην αρχαία ελληνική σκέψη μέσα από τα έργα του Ισοκράτη. Η λογογραφική δραστηριότητα του Ισοκράτη μπορεί να διακριθεί σε δύο κύριες φάσεις: η πρώτη περιλαμβάνει τους λόγους που συντάχθηκαν πριν από την ίδρυση της σχολής του, γύρω στο 390 π.Χ., ενώ η δεύτερη αφορά τα έργα που γράφτηκαν αργότερα. Στην προγενέστερη περίοδο, περιλαμβάνονται έξι δικανικοί λόγοι, οι οποίοι δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί . Στον λόγο Περί του ζεύγους, ο νεότερος Αλκιβιάδης, εν μέσω μιας δικαστικής διαμάχης γνωστής ως βλάβης δίκη, αντεπιτίθεται στις κατηγορίες του Τεισία από το Άργος κατά του πατέρα του, ο οποίος είχε διαπρέψει ως πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της Αθήνας. Στο απομεινάρι του λόγου αναγνωρίζονται και εγκωμιάζονται οι αξίες και οι επιλογές του πρεσβύτερου Αλκιβιάδη.
Ο λόγος Αιγινητικός εκφωνήθηκε σε δικαστήριο της Αίγινας κατά τη διάρκεια εκδίκασης κληρονομικής υπόθεσης, ενώ ο Τραπεζιτικός σχετίζεται με την υπόθεση υπεξαίρεσης χρημάτων από έναν νεαρό μέτοικο στον διάσημο αθηναίο τραπεζίτη Πασίωνα. Στον λόγο Προς Καλλίμαχον, εξετάζεται η υπόθεση δήμευσης περιουσίας του Καλλίμαχου πριν από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα το 403 π.Χ. Ο Κατά Λοχίτου λόγος, που εκφωνήθηκε σε ιδιωτική καταγγελία, ασχολείται με το αδίκημα της επίθεσης που είχε δεχθεί ο κατήγορος από έναν νεαρό αριστοκράτη, τον Λοχίτη. Τέλος, ο λόγος Προς Ευθύνουν ακούστηκε σε μια δίκη που αφορούσε την φύλαξη παρακαταθήκης, όπου και οι δύο διάδικοι δεν είχαν μάρτυρες, με τη συμμετοχή του Ισοκράτη ως λογογράφου.
Στη φωτογραφία του παρόντος άρθρου, έκδοση δικανικών λόγων του Ισοκράτη (Πάπυρος).
in.gr
