Στην εποχή της τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης, ολοένα και περισσότεροι νέοι επιλέγουν τις παραδοσιακές τέχνες, δίνοντας χώρο στην εργασία με τα χέρια και στη χειροποίητη δημιουργία. Η στροφή αυτή εμφανίζεται ως ένας διαφορετικός τρόπος έκφρασης, μαζί με την ψηφιακή καθημερινότητα.
Η Ντορίνα, η Μαριάννα και η Διόνη μίλησαν στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για την επιλογή τους να «παντρέψουν» το παλιό με το νέο και να αναζητήσουν έναν διαφορετικό τρόπο δημιουργίας και εργασίας.
«Η ατέλεια και η μοναδικότητα ενός χειροποίητου αντικειμένου ως ‘ασπίδα’ απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη»
Η Διόνη Δημακοπούλου ασχολείται με τη δημιουργία κοσμημάτων και, παρότι σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Πάτρας και εργάστηκε ως μηχανικός στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ένιωθε πως κάτι της έλειπε, όπως είπε η ίδια. «Αυτό ήταν η δημιουργική διαδικασία, η ανάγκη να φτιάχνω κάτι δικό μου, με τα χέρια μου». Έτσι στράφηκε στο κόσμημα, «συνδυάζοντας την κατασκευή με την αισθητική», έχοντας ήδη αγάπη για τον χώρο, που της την είχε μεταδώσει η γιαγιά της.
Όσο για το αν μπορεί ένας νέος άνθρωπος να βιοποριστεί σήμερα στην Ελλάδα αποκλειστικά από μία παραδοσιακή τέχνη, η Διόνη σημείωσε ότι για εκείνη η ενασχόληση με το κόσμημα «υπήρξε για μεγάλο χρονικό διάστημα μία παράλληλη δραστηριότητα». Ωστόσο, αφιερώνοντας αρκετό χρόνο, «με επιμονή και πίστη», όπως είπε, πλέον είναι η βασική της εργασία, καθώς «όταν δημιουργείς κάτι δικό σου, χρειάζεται πρώτα να σε γνωρίσει το κοινό, να καταλάβει τη δουλειά σου και να χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης».
Σε αυτή τη γνωριμία με το κοινό, «καθοριστικό», όπως είπε, ρόλο παίζουν τα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία «είναι από τα βασικότερα μέσα για να γνωρίσει το κοινό τη δουλειά σου, ειδικά όταν πρόκειται για ένα ‘small brand’». Πέρα όμως από το Instagram και το TikTok που «μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην προβολή και την εξέλιξη μιας επιχείρησης», η Διόνη πιστεύει ότι «η μεγαλύτερη αξία των κοινωνικών δικτύων βρίσκεται στις κοινότητες που δημιουργούνται».
«Είναι ένας άμεσος τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους που σε ακολουθούν, να μοιράζεσαι τη διαδικασία πίσω από κάθε δημιουργία και να δένεσαι περισσότερο με το κοινό σου. Έτσι, η δουλειά δεν μένει απλώς
