Δεν θυμάται τον εαυτό της να περνά δίπλα από ζώο και να μην σταματά. «Ακόμη και ως παιδί, δεν μπορούσα ποτέ να περάσω μπροστά από ένα ζωάκι χωρίς να δω αν είναι καλά, να του προσφέρω ό,τι είχα». Για την Έλλη Κοκάλη, δημοσιογράφο και πρόεδρο της Φιλοζωικής Ομάδας «Σείριος» Ηρακλείου, η ενασχόληση με τα αδέσποτα δεν υπήρξε επιλογή στιγμής, αλλά μια πορεία που ωρίμασε μέσα από εικόνες, συγκρούσεις και εμπειρίες που «σημάδεψαν» τον δρόμο της.
Το 2015 ξεκίνησε ενεργά ως εθελόντρια στη ΒΙΠΕ Ηρακλείου. Εκεί, ήρθε αντιμέτωπη με δεκάδες αδέσποτα και με ιστορίες που δύσκολα αντέχονται. Μία από αυτές ήταν η τρίποδη Ερατούλα, ένα σκυλί που είχε πυροβοληθεί με καραμπίνα. «Η εικόνα ενός ακρωτηριασμένου σκυλιού που ζει στον δρόμο με συγκλόνισε. Ήταν περήφανη και ανεξάρτητη. Εγώ ένιωσα ηττημένη σαν άνθρωπος που δεν μπορούσα να της βρω σπίτι». Η εμπειρία αυτή την έκανε να καταλάβει πόσο σύνθετο είναι το έργο ενός εθελοντή: «Κάθε αλλαγή, είναι συντριπτική για όλα τα ζωάκια μιας ομάδας, κάτι που εμπέδωσα στην πορεία όλων αυτών των χρόνων πλάι σε μοναδικά πλάσματα που παλεύουν να επιβιώσουν στους δρόμους».
Η Φιλοζωική Ομάδα «Σείριος» προϋπήρχε, ιδρύθηκε το 2014 από εθελοντές που φρόντιζαν τα αδέσποτα της Βιομηχανικής Περιοχής. Σήμερα, είναι πρόεδρος αυτού του μικρού πρωτοβάθμιου σωματείου, με βασικό κορμό περίπου 20 ενεργά μέλη. «Η δουλειά μας είναι συλλογική. Αποτέλεσμα χωρίς συνολική προσπάθεια δεν υπάρχει», τονίζει, απαριθμώντας τους εθελοντές που αναλαμβάνουν καθημερινά σίτιση, περίθαλψη, μεταφορές σε κτηνιάτρους και όλα τα καθημερινά βάρη.
Η καθημερινή φροντίδα καλύπτεται κυρίως από τα προσωπικά έξοδα των εθελοντών. Η συνδρομή του κόσμου ζητείται όταν υπάρχουν βαριά περιστατικά: χειρουργεία, θεραπείες ή σοβαρά ατυχήματα. «Τότε συμβάλουν οι άνθρωποι που είναι πάντα εκεί στις εκκλήσεις της ομάδας αλλά και πολίτες που συγκινούνται από την ιστορία ενός ζώου», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο «Σείριος» δεν διαθέτει καταφύγιο. Η επιλογή αυτή είναι συνειδητή: «Δεν πιστεύουμε ότι έτσι λύνεται το πρόβλημα. Η σωτηρία ενός ζώου είναι να βρει οικογένεια. Αυτό που λείπει, όμως, είναι ένας ζωτικός χώρος, ένα κύτταρο εθελοντισμού και εκπαίδευσης», επισήμανε η κ. Κοκάλη, προσθέτοντας ότι από το 2018 υπάρχει σχεδιασμός για έναν χώρο όπου παιδιά και γονείς θα ευαισθητοποιούνται, αδέσποτα θα εκπαιδεύονται και θα προετοιμάζονται για υιοθεσία.
«Ο αριθμός των αδέσποτων αυξάνεται ΤΡΑΓΙΚΑ, τόσο στο Ηράκλειο, όσο και την Κρήτη ευρύτερα. Αυτό για να αλλάξει θέλει προσπάθεια από μηδενική βάση. Θέλει παιδεία, θέλει εκπαίδευση. Να αλλάξει η στάση της κοινωνίας απέναντι στα αδέσποτα».
Η εκπαίδευση αποτελεί βασικό πυλώνα δράσης, με την Φιλοζωική Ομάδα «Σείριος» Ηρακλείου να συμμετέχει ως εταίρος στο πρόγραμμα «Ευ Ζωών» του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης, που καλλιεργεί τον σεβασμό προς τα ζώα από μικρή ηλικία.
«Αυτή τη στιγμή στο χώρο του καταυλισμού των ΡΟΜΑ, υπάρχει χωματερή ψυχών με δεκάδες νέα αδέσποτα που αφήνουν ασυνείδητοι», σημειώνει με έμφαση, αναφερόμενη σε περιστατικά που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι εθελοντές.
«Εάν αυτή δεν είναι φρίκη, τότε τι είναι;». Παρά τις εκατοντάδες υιοθεσίες που έχουν επιτευχθεί, η ίδια σκέφτεται και ως προσωπική δέσμευση, όσα μένουν πίσω, θέλοντας να μπορέσει να τα βοηθήσει.
Με τη δράση της, η Έλλη Κοκάλη δεν κάνει απλώς μια «καλή πράξη». Δίνει «φωνή» σε αυτά που δεν μπορούν να μιλήσουν, μάχεται για την καθημερινή τους επιβίωση και δείχνει τι σημαίνει δημοσιογραφία με ψυχή.
