Πώς έχει εξελιχθεί η πολυκατοικία στην Ελλάδα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα; Αυτή την ερώτηση απαντά μια μελέτη του Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Σεραφείμ Πολύζου. Η πολυκατοικία έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των ελληνικών πόλεων, με την ανάπτυξή της να διακρίνεται σε τέσσερις κύριες περιόδους.
Η πρώτη περίοδος ξεκινά το 1830 και διαρκεί μέχρι το 1923, περιλαμβάνοντας την απελευθέρωση και την ενσωμάτωση των εδαφών στο ελληνικό κράτος. Στη συνέχεια, από το 1923 έως το 1950, η Ελλάδα βιώνει τον μεσοπόλεμο, τη γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο, γεγονότα που επηρεάζουν την αστική ανάπτυξη. Η τρίτη περίοδος, από το 1950 έως το 1970, χαρακτηρίζεται από σημαντικές οικονομικές εξελίξεις, ενώ η τελευταία περίοδος, από το 1970 έως σήμερα, φέρνει στην επιφάνεια τα προβλήματα που προκαλούνται από την αυξημένη αστικοποίηση.
Στον Νομό Αττικής, η οικοδομική δραστηριότητα υπήρξε έντονη, με πολλές περιοχές να γεμίζουν από πολυκατοικίες, δημιουργώντας ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον. Η έλλειψη σχεδίου και υποδομών οδήγησε σε σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Σύμφωνα με τον κ. Πολύζο, οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960 δεν υλοποιήθηκαν επαρκώς, με αποτέλεσμα οι πολεοδομικές ρυθμίσεις να παραμένουν ανενεργές. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η χώρα εισέρχεται σε μια νέα φάση αστικής ανάπτυξης, με τις περιβαλλοντικές προκλήσεις να γίνονται όλο και πιο επιτακτικές.
Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ έφερε νέες προσεγγίσεις στην πολεοδομική νομοθεσία, προωθώντας την ανάγκη για βιώσιμη ανάπτυξη και σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον. Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν, καθώς η αστική ανάπτυξη συνεχίζει να αντιμετωπίζει ζητήματα όπως η γήρανση των υποδομών και η ανάγκη για αναβάθμιση του αστικού χώρου.
