Το ημερολόγιο δείχνει 9 Ιανουαρίου και τα ΚΔΑΠ, οι βρεφικοί, οι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί σε όλη τη χώρα παραμένουν απλήρωτοι.
Παρά το γεγονός ότι η σχολική χρονιά έχει προχωρήσει, οι πληρωμές του προγράμματος ΕΣΠΑ βρίσκονται σε σοβαρή εκκρεμότητα, οδηγώντας δεκάδες δομές στα όρια της οικονομικής αντοχής.
Η εικόνα είναι ανησυχητική:
- Ο Σεπτέμβριος έχει εξοφληθεί.
- Ο Οκτώβριος καταβλήθηκε μόλις κατά 20%.
- Ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος παραμένουν πλήρως απλήρωτοι.
Στην πράξη, οι παιδικές δομές καλούνται να λειτουργήσουν για σχεδόν τέσσερις μήνες χωρίς την κρατική χρηματοδότηση που προβλέπεται, σε μια περίοδο μάλιστα όπου τα έξοδα κορυφώνονται.
Οι υποχρεώσεις συσσωρεύονται
Τα ΚΔΑΠ και οι παιδικοί σταθμοί δεν λειτουργούν σε κενό χρόνου. Ο Δεκέμβριος και οι αρχές Ιανουαρίου συνοδεύονται από:
- καταβολή δώρου Χριστουγέννων,
- μισθούς εργαζομένων,
- ασφαλιστικές εισφορές και φόρους,
- μισθώματα, ενέργεια, θέρμανση και αναλώσιμα.
Όλα τα παραπάνω πληρώθηκαν ή οφείλονται κανονικά, παρότι το κράτος δεν έχει καταβάλει τα αντίστοιχα κονδύλια. Όπως αναφέρουν ιδιοκτήτες δομών, πολλές επιχειρήσεις λειτουργούν πλέον με προσωπικά κεφάλαια ή καθυστερήσεις πληρωμών, μεταφέροντας το κόστος της κρατικής καθυστέρησης στις πλάτες τους.
«Με το 20% του Οκτωβρίου δεν καλύπτεις ούτε εισφορές. Καλείσαι να χρηματοδοτήσεις μια κρατική υποχρέωση χωρίς καμία εγγύηση», σημειώνουν χαρακτηριστικά.
Όταν το κράτος δεν πληρώνει, η πίεση περνά στα παιδιά
Η οικονομική ασφυξία δεν μένει στους λογαριασμούς. Περνά πλέον στην καθημερινή λειτουργία των δομών. Σύμφωνα με στελέχη του κλάδου, αυξάνονται οι σκέψεις για:
- περιορισμό εγγραφών,
- μη ανανέωση παρουσίας παιδιών που καλύπτονται αποκλειστικά από voucher,
- «πάγωμα» θέσεων που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν.
Όχι από πρόθεση, αλλά από αδυναμία.
Η κρατική αφερεγγυότητα οδηγεί τις δομές σε επώδυνες αποφάσεις, θέτοντας σε κίνδυνο την ισότιμη πρόσβαση παιδιών σε υπηρεσίες που το ίδιο το κράτος έχει θεσμοθετήσει.
Οι γονείς στη μέση ενός προβλήματος που δεν δημιούργησαν
Χιλιάδες οικογένειες βασίζονται στα ΚΔΑΠ για τη φύλαξη και τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών τους. Μέχρι στιγμής, οι δομές απορροφούν την πίεση, ώστε να μη μεταφερθεί το πρόβλημα στους γονείς.
Ωστόσο, στον κλάδο επικρατεί έντονη ανησυχία πως οι αντοχές εξαντλούνται.
Κανένα επαγγελματικό σχήμα δεν μπορεί να λειτουργεί επ’ αόριστον χωρίς χρηματοδότηση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα.
Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, δεν έχει υπάρξει έως σήμερα σαφής δημόσια ενημέρωση από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για το πότε θα ολοκληρωθούν οι πληρωμές.
Το πρόβλημα δεν είναι πια θεωρητικό.
Είναι οικονομικό, εργασιακό και κοινωνικό — και όσο το κράτος καθυστερεί, το κόστος μετακυλίεται εκεί όπου δεν θα έπρεπε ποτέ να φτάσει.
