Είναι να απορεί κανείς με κάτι κακομαθημένα “παιδιά”, ένα αυτοαναφορικό ανφάν γκατέ της Αθήνας που καταθέτει άποψη για την…αισθητική των πεζοδρομίων της πόλης και για τους δημόσιους χώρους της χωρίς καν να έχει περπατήσει σ’ αυτούς.
Είναι μία κάστα γνωστών δήθεν άριστων αθηναιογράφων και αθηνολόγων δημοσιολογούντων που με εντυπωσιακή ευκολία ανοίγει τα καπάκια των υπονόμων για να ποτίσει με μία αφόρητη δυσωδία τα ρυπαρογραφήματά της.
Πρόκειται δυστυχώς για τα ίδια πρόσωπα που δεν βγάζουν άχνα για τα σκανδαλώδη υπερκοστολογημένα σπιτάκια της ανακύκλωσης που έχουν κάνει κατάληψη στους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας καταλαμβάνοντας εκτάσεις στις οποίες θα έπρεπε να περπατάνε απρόσκοπτα οι δημότες και να παίζουν ανεμπόδιστα τα παιδιά. Ευτυχώς που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διερευνά με συνέπεια το συγκεκριμένο σκάνδαλο για το οποίο οι γνωστοί αθηναϊστές δεν έχουν πει κουβέντα, δεν έχουν γράψει λέξη, δεν έχουν αφιερώσει πέντε δευτερόλεπτα δημόσιου λόγου. Όπως δεν έχουν γράψει ούτε μία γραμμή για τις ανεπανόρθωτες ζημιές που προκάλεσε σε ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα το πέρασμα του μετρό από την Κυψέλη αφήνοντας ανέστιους εκατοντάδες δημότες της Αθήνας. Κι εδώ γεννάται το ερώτημα: Είναι δυνατόν Αθηναϊκά περιοδικά να μην έχουν αφιερώσει ένα μονόστηλο σε ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα; Κάτι βρωμάει όντως εδώ και δεν είναι τα πεζοδρόμια…
Είναι οι ίδιοι που συμμετέχοντας σε ιδιαιτέρως γενναιόδωρα προς εκείνους προγράμματα της προηγούμενης δημοτικής αρχής σιωπούσαν, βλέποντας ως όαση το εργοτάξιο μιας διαλυμένης Πανεπιστημίου για το φιάσκο του Μεγάλου Περίπατου και τα πολύχρωμα μπογιατίσματα στην κλειστή και απρόσιτη Βασιλίσσης Όλγας. Τότε τα έβρισκαν όλα καταπληκτικά επιβραβεύοντας το χάος με την κοστοβόρα σιωπή τους.
Ανάμεσά τους και κάτι εκδότες της ψευτοαριστείας που όταν ελάμβαναν εξαψήφια έπαιρναν φωτιά τα πληκτρολόγια και επιδιδίδονταν σε διθυραμβικά αφιερώματα για την Αθήνα. Όταν τα εξαψήφια όμως έγιναν μηδενικά (κουλουράκια) τότε άρχισαν να τούς φταίνε τα πάντα.
Πώς μπορεί άραγε να εξηγήσει κανείς την ακόλουθη συνθήκη: σε μία Αθήνα που ενώ βρισκόταν σε κατάσταση λοκ ντάουν λόγω πανδημίας με τον κόσμο κλεισμένο στα σπίτια του ο δήμος διέθετε προϋπολογισμό πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ και τα έργα παρέμεναν μακέτες. Αλλά σε μία Αθήνα των 8 εκατομμυριών επισκεπτών τον χρόνο ο προϋπολογισμός του να ξεπερνά μετα βίας τα 600 εκατομμύρια ευρώ αλλά όλα να προχωρούν. Και το έργο της ανάπλασης του Βοτανικού με την κατασκευή του γηπέδου του Παναθηναϊκού να γίνεται πράξη κι όλα τα μεγάλα έργα να παραδίδονται; Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Βασιλίσσης Όλγας η οποία δεν έμεινε στα βαψίματα και εξελίχθηκε σε ένα ολοκληρωμένο έργο, σε έναν δρόμο ήπιας κυκλοφορίας που παραδόθηκε στους Αθηναίους. Όπως σε λίγο καιρό θα μετατραπεί σε πάρκο 10 στρεμμάτων ο χώρος του Μπάντμιντον.
Πού πήγαν όμως εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τον προϋπολογισμό του δήμου τα προηγούμενα χρόνια; Οι αριθμοί και τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι κατευθύνθηκαν σε μεγάλο βαθμό σε όλους αυτούς που σήμερα καθυβρίζουν το δήμο και το δήμαρχο της Αθήνας. Γι’ αυτό και έχει αξία να φανεί ποιοι βάζουν τις υπογραφές τους κάτω από λίβελους, ποιοι στοχευμένα επιτίθενται στην σημερινή δημοτική αρχή. Όλοι έχουν ονοματεπώνυμο.
Κοιτάζοντας κανείς στη Διαύγεια εντοπίζει ονόματα ανθρώπων που από την στιγμή που έπαψαν να είναι στο Pay roll του δήμου άρχισαν να βρίζουν χυδαία. Δεν τηρούν καν τα προσχήματα.
Η πραγματικότητα είναι ότι η Αθήνα βρωμάει. Βρωμάει και ζέχνει όμως από τα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Η δυσωδία της γίνεται ανυπόφορη από τη δημοσιογραφία της παράγκας που θέλει τη δημοτική αρχή να κλείνει τα μάτια της στις κακοτεχνίες της νέας γραμμής του μετρό και στο πρόβλημα της Κυψέλης καλώντας προσωπικά τον δήμαρχο να μαζέψει κανέναν κάδο. Η αλήθεια είναι ότι μαζεύει. Και κάδους, και όλα εκείνα τα στοιχεία που θα αποκαλύψουν τί προκαλεί μπόχα και ασφυξία στην πόλη. Και τότε από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλης.
