Η καλλιέργεια του καλαμποκιού, γνωστή για την υψηλή διατροφική του αξία, έχει συμβάλει σημαντικά στην κτηνοτροφία της χώρας μας. Ωστόσο, σύμφωνα με τον καθηγητή του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Νίκο Δαναλάτο, η καλλιέργεια αυτή απαιτεί πολλές εισροές, καθιστώντας την ακριβή και περιβαλλοντικά μη βιώσιμη, ειδικά σε περιοχές με νιτρορύπανση.
Μια νέα μελέτη του πανεπιστημίου Θεσσαλίας εξετάζει την πιθανότητα αντικατάστασης του καλαμποκιού με σόργο, το οποίο έχει χαμηλότερες απαιτήσεις σε λιπάσματα και νερό. Η μελέτη συγκρίνει την παραγωγικότητα και τη διατροφική αξία των δύο καλλιεργειών σε ιδανικές και μειωμένες συνθήκες εισροών. Οι στόχοι περιλαμβάνουν την αξιολόγηση του δυναμικού παραγωγής σόργου και καλαμποκιού, καθώς και την εκτίμηση του κόστους παραγωγής.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το σόργο υπερτερεί του καλαμποκιού σε συνθήκες μειωμένων εισροών, με καλύτερους δείκτες αξιοποίησης φωτός και νερού. Σύμφωνα με τον Δαναλάτο, οι ρυθμοί αύξησης και οι τελικές αποδόσεις βιομάζας του σόργου είναι σημαντικά μεγαλύτεροι, γεγονός που το καθιστά ελκυστική επιλογή για την παραγωγή ζωοτροφών.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αντικατάσταση του καλαμποκιού με σόργο μπορεί να είναι πιο επικερδής και φιλική προς το περιβάλλον, κάτι που πρέπει να ληφθεί υπόψη στον σχεδιασμό καλλιεργειών στη Θεσσαλία και άλλες ημιξηρικές περιοχές της Ελλάδας.
