Αναμνήσεις από τον Στέφανο Ληναίο: Τα χρόνια της δικτατορίας και η τέχνη

Αναμνήσεις από τον Στέφανο Ληναίο: Τα χρόνια της δικτατορίας και η τέχνη

Στην επέτειο του Πολυτεχνείου το 2018, ο Στέφανος Ληναίος μοιράστηκε τις αναμνήσεις του για τα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας με το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ). Στη συζήτησή του με τη δημοσιογράφο Ελένη Μάρκου, ο αγαπημένος ηθοποιός και σκηνοθέτης αναφέρθηκε στην αυτοεξορία του το 1967 με τη σύζυγό του, Έλλη Φωτίου, όταν εγκατέλειψαν τη χώρα.

Ο Στέφανος Ληναίος περιέγραψε πώς, κατά τη διάρκεια των περιοδειών τους, παρουσίαζαν ρεσιτάλ ποίησης για την ελευθερία και μιλούσαν στους φοιτητές για την κατάσταση στην Ελλάδα. «Γυρίσαμε όλα τα Πανεπιστήμια, τάχα ότι δίναμε ένα ρεσιτάλ ποίησης για την ελευθερία», είπε χαρακτηριστικά.

Με την επιστροφή τους, ίδρυσαν το θέατρο ΟΡΒΟ, επιδιώκοντας να ανεβάσουν έργα που θίγουν έμμεσα την πολιτική κατάσταση. Ωστόσο, πολλά από αυτά απαγορεύτηκαν, όπως το Επικίνδυνο φορτίο και το Λεωφορείο. «Στον πρώτο αυτό χρόνο, ανεβάσαμε τρία έργα, εκ των οποίων τα δύο απαγορεύτηκαν», θυμήθηκε.

Αργότερα, στο Θέατρο Άλφα, παρουσίασαν το Καληνύχτα Μαργαρίτα, το οποίο επίσης απαγορεύτηκε. Η κατάσταση έγινε πιο τεταμένη μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, με τις απαγορεύσεις να εντείνονται. Ο Ληναίος ανέφερε ότι οι θεατές συζητούσαν για την αισθητική του έργου, αλλά στην πραγματικότητα εξερευνούσαν βαθύτερα κοινωνικά ζητήματα.

Η συζήτηση κατέληξε σε αναμνήσεις από τις ημέρες της εξέγερσης, όταν το θέατρο Άλφα έγινε καταφύγιο για πολλούς φοιτητές. «Τις ημέρες του Πολυτεχνείου, είχαμε συνεχείς επαφές στο φουαγέ του θεάτρου Άλφα», τόνισε, υπογραμμίζοντας τη σημασία της τέχνης στην αντίσταση κατά της δικτατορίας.

Loading

Play