Μια υπόθεση που έχει προκαλέσει σοκ στη Γαλλία αφορά τον πρώην υψηλόβαθμο δημόσιο υπάλληλο Κριστιάν Νεγκρ, ο οποίος ερευνάται για μια σειρά περιστατικών που συνδέονται με τη νάρκωση γυναικών με διουρητικές ουσίες. Οι Αρχές έχουν μέχρι σήμερα εντοπίσει 248 πιθανά θύματα, ενώ η υπόθεση παραμένει χωρίς δίκη, παρά τα χρόνια των ερευνών.
Μία από τις γυναίκες που έχουν καταθέσει είναι η Αναΐς ντε Βος. Το 2011, σε ηλικία 27 ετών, είχε επισκεφθεί το γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού για συνέντευξη εργασίας, όπου συναντήθηκε με τον Νεγκρ. Εκείνος της προσέφερε έναν καφέ, ο οποίος, όπως περιγράφει, είχε περίεργη γεύση. Λίγη ώρα αργότερα, ενώ περπατούσαν στο Παρίσι, ένιωσε έντονη ανάγκη να ουρήσει και παράλληλα ζάλη και αδυναμία.
Η ίδια υποστηρίζει ότι ο Νεγκρ την οδήγησε σε αποθήκη κάτω από γέφυρα του Σηκουάνα και της πρότεινε να ουρήσει εκεί. Εκείνη αρνήθηκε και προσπάθησε να βρει τουαλέτα, όμως τελικά έχασε τον έλεγχο του σώματός της.
Για χρόνια δεν γνώριζε τι είχε συμβεί. Το 2019 επικοινώνησε μαζί της η αστυνομία, ενημερώνοντάς την ότι ενδέχεται να αποτελεί ένα από τα θύματα του Νεγκρ.
Το αρχείο «Experiments P»
Η έρευνα άρχισε να παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις το 2018, όταν ο Νεγκρ καταγγέλθηκε ότι φωτογράφιζε τα πόδια μιας γυναίκας κάτω από τραπέζι. Κατά την εξέταση των ηλεκτρονικών συσκευών του, οι Αρχές εντόπισαν ένα αρχείο με την ονομασία «Experiments P».
Στο συγκεκριμένο αρχείο φέρονταν να υπάρχουν αρχικά στοιχεία για 181 γυναίκες, τις οποίες ο Νεγκρ είχε συναντήσει στο πλαίσιο συνεντεύξεων και, σύμφωνα με την έρευνα, είχε ναρκώσει.
Οι καταγραφές περιείχαν λεπτομέρειες σχετικά με την ώρα άφιξης των γυναικών, τη χορήγηση της διουρητικής ουσίας, τον χρόνο που χρειάστηκε μέχρι να ουρήσουν, ακόμη και στοιχεία για τα εσώρουχα που φορούσαν.
Με την εξέλιξη της έρευνας, ο αριθμός των πιθανών θυμάτων έφτασε τα 248, ενώ 180 γυναίκες έχουν επίσημα αναγνωριστεί ως διάδικοι στην υπόθεση.
Καφέδες με διουρητικά και πολύωρες βόλτες
Οι μαρτυρίες παρουσιάζουν ένα παρόμοιο μοτίβο. Ο Νεγκρ φέρεται να προσέφερε καφέ ή τσάι στις γυναίκες, στα οποία είχαν προστεθεί διουρητικές ουσίες, και στη συνέχεια να πρότεινε να συνεχίσουν τη συζήτηση περπατώντας.
Οι βόλτες συχνά διαρκούσαν αρκετή ώρα και πραγματοποιούνταν σε σημεία όπου η πρόσβαση σε τουαλέτες ήταν δύσκολη.
Ο τοξικολόγος Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ, ο οποίος συμμετέχει σε γαλλικό πρόγραμμα για τη λεγόμενη «χημική υποταγή», χαρακτήρισε στο BBC τη συγκεκριμένη χρήση διουρητικών ιδιαίτερα ασυνήθιστη.
Δεν φαίνεται, μάλιστα, όλες οι γυναίκες να είχαν πραγματική επαγγελματική συνέντευξη. Ορισμένες ήταν συνάδελφοι του Νεγκρ, άλλες είχαν πράγματι υποβάλει αίτηση για εργασία, ενώ κάποιες φέρεται να προσεγγίστηκαν ακόμη και μέσω LinkedIn για θέσεις που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δεν υπήρχαν.
Οι μαρτυρίες των γυναικών
Η Μαρί-Ελέν Μπρις συνάντησε τον Νεγκρ το 2016 στο Στρασβούργο για συνέντευξη εργασίας. Όπως περιγράφει, κατά τη διάρκεια μιας βόλτας που της πρότεινε ο ίδιος, ένιωσε ξαφνικά έντονη ανάγκη να ουρήσει και παράλληλα ισχυρό πόνο.
Ο Νεγκρ τής είπε ότι γνώριζε μια δημόσια τουαλέτα, όμως όταν έφτασαν στο σημείο δεν υπήρχε. Η γυναίκα αναγκάστηκε τελικά να ουρήσει σε δημόσιο χώρο, ενώ εκείνος προσφέρθηκε να την καλύψει με το σακάκι του.
Η ίδια περιγράφει την εμπειρία ως σεξουαλική επίθεση, υποστηρίζοντας ότι έκτοτε αντιμετωπίζει προβλήματα με το ουροποιητικό της σύστημα.
Άλλες γυναίκες έχουν αναφέρει έντονη αδιαθεσία που διήρκεσε ώρες ή ακόμη και ημέρες, καθώς και μακροχρόνια προβλήματα υγείας. Οι ψυχολογικές συνέπειες, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ήταν επίσης σημαντικές.
Η παραδοχή του Νεγκρ
Ο ίδιος ο Νεγκρ είχε αναγνωρίσει το 2019, σε συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα Libération, ότι είχε χορηγήσει ουσίες σε «10 ή 20» γυναίκες και ότι είχε τραβήξει φωτογραφίες.
«Μακάρι κάποιος να με είχε σταματήσει νωρίτερα», είχε δηλώσει τότε, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του καταναγκαστική. Παράλληλα, είχε υποστηρίξει ότι δεν είχε πρόθεση να δηλητηριάσει τις γυναίκες.
Ο Νεγκρ απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού το 2018. Λίγους μήνες αργότερα του απαγγέλθηκαν κατηγορίες, μεταξύ άλλων, για χορήγηση επιβλαβών ουσιών, βία από δημόσιο λειτουργό, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση, για πράξεις που φέρεται να έγιναν από το 2009 έως το 2018.
Στο στόχαστρο και το γαλλικό κράτος
Η υπόθεση έχει πλέον λάβει και θεσμικές διαστάσεις, καθώς τουλάχιστον δέκα γυναίκες έχουν κινηθεί δικαστικά κατά του γαλλικού κράτους.
Υποστηρίζουν ότι οι Αρχές απέτυχαν να εντοπίσουν εγκαίρως τη συστηματική κατάχρηση εξουσίας από τον αξιωματούχο. Σε επτά περιπτώσεις, διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι οι γυναίκες δικαιούνται οικονομική αποζημίωση, χωρίς όμως να αποδώσει ευθύνη στο υπουργείο Πολιτισμού για την αποτυχία προστασίας τους.
Παράλληλα, προκαλεί αντιδράσεις το γεγονός ότι ο Νεγκρ, ενώ βρισκόταν υπό ποινική έρευνα, συνέχισε να εργάζεται με διαφορετική ταυτότητα, διδάσκοντας ανθρώπινο δυναμικό σε πανεπιστήμια και παρέχοντας συμβουλευτικές υπηρεσίες.
Επτά χρόνια χωρίς δίκη
Παρά τον μεγάλο αριθμό των πιθανών θυμάτων, η ποινική έρευνα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και δεν έχει αποφασιστεί η παραπομπή του Νεγκρ σε δίκη.
Η Αναΐς, η οποία μίλησε για πρώτη φορά στις Αρχές το 2019, υποστηρίζει ότι χρειάστηκε να περιμένει χρόνια χωρίς ουσιαστική ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Για τις γυναίκες που έχουν καταγγείλει τον Νεγκρ, η πολυετής αναμονή έχει μετατραπεί σε ένα επιπλέον τραύμα. Η Μαρί-Ελέν Μπρις κάνει λόγο για «δευτερογενή θυματοποίηση».
Η υπόθεση έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη δημοσιότητα μετά τη δίκη της Ζιζέλ Πελικό, η οποία έφερε στο επίκεντρο της γαλλικής κοινωνίας το ζήτημα της «χημικής υποταγής».
Η βουλευτής Σαντρίν Ζοσό, που έχει επίσης δηλώσει θύμα νάρκωσης, έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για την ανάδειξη του ζητήματος. Τον Οκτώβριο, περίπου 40 γυναίκες που συνδέονται με την υπόθεση κλήθηκαν στο γαλλικό Κοινοβούλιο για να μιλήσουν δημόσια για τις εμπειρίες τους.
Για αρκετές από αυτές, η υπόθεση Πελικό αποτέλεσε αφορμή ώστε να σπάσουν τη σιωπή και να απομακρύνουν το αίσθημα της ντροπής.
«Δεν χρειάζεται να κρύβομαι — είμαι θύμα», δήλωσε χαρακτηριστικά η Μαρί-Ελέν, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να γίνεται ανοιχτά λόγος για την έμφυλη και σεξουαλική βία.
