Αν η δημοσκόπηση της Interview για την Ανατολική Αττική είναι μια απλή φωτογραφία της στιγμής, τότε για το ΠΑΣΟΚ η φωτογραφία δεν είναι καθόλου κολακευτική.
Γιατί πίσω από τα ποσοστά, τις μπάρες και τις αναλύσεις, υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό μήνυμα: στην Ανατολική Αττική, το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να μείνει χωρίς έδρα.
Και αυτό σημαίνει κάτι ακόμα πιο συγκεκριμένο: ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ένας από τους πιο προβεβλημένους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα εξαιρετικά δυσάρεστο σενάριο.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της δημοσκόπησης, η Νέα Δημοκρατία παραμένει καθαρά πρώτη στην Ανατολική Αττική, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα καταγράφεται στη δεύτερη θέση με 14,3%. Το ΠΑΣΟΚ, αντί να εμφανίζεται ως ο φυσικός πόλος της προοδευτικής αντιπολίτευσης, υποχωρεί στο 8,5%. Και με αυτό το ποσοστό, σύμφωνα με την εκτίμηση που συνοδεύει τη μέτρηση, δεν εξασφαλίζει έδρα στην περιφέρεια.
Με απλά λόγια: το ΠΑΣΟΚ δεν χάνει απλώς πόντους. Χάνει χώρο. Χάνει δυναμική. Και, στην Ανατολική Αττική, κινδυνεύει να χάσει και πρόσωπα.
Η περίπτωση Χριστοδουλάκη έχει ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον, γιατί δεν αφορά έναν τυχαίο βουλευτή της Χαριλάου Τρικούπη. Αφορά ένα στέλεχος που έχει επενδύσει πολιτικά στην εικόνα του νέου, παρεμβατικού και θεσμικού ΠΑΣΟΚ. Έχει δημόσιο λόγο, εμφανίσεις, οργανωτική διαδρομή και παρουσία στον κομματικό μηχανισμό. Όμως οι κάλπες —ακόμη και οι δημοσκοπικές— έχουν την κακή συνήθεια να μη συγκινούνται από τα βιογραφικά.
Το πιο ανησυχητικό για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο ότι ο Τσίπρας περνά μπροστά. Είναι ότι περνά μπροστά σε μια περιφέρεια όπου η μάχη του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς θα έπρεπε, θεωρητικά, να είναι προνομιακό πεδίο για τη Χαριλάου Τρικούπη. Αντί γι’ αυτό, η νέα πολιτική κίνηση Τσίπρα εμφανίζεται να απορροφά κρίσιμο χώρο, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει περισσότερο με συμπλήρωμα παρά με εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μιλά συνεχώς για αυτόνομη πορεία, για σοβαρή αντιπολίτευση και για προγραμματικό λόγο. Όμως όταν σε μια μεγάλη περιφέρεια της Αττικής το κόμμα πέφτει σε ποσοστό που δεν του δίνει έδρα, τότε η συζήτηση παύει να είναι θεωρητική. Γίνεται υπαρξιακή.
Γιατί αν το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κρατήσει την έδρα του στην Ανατολική Αττική, τότε πώς ακριβώς θα πείσει ότι μπορεί να γίνει ο βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας; Και αν ο Τσίπρας, πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη η νέα του πολιτική πρωτοβουλία, εμφανίζεται ήδη δεύτερος, τότε η πίεση στη Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι απλώς δημοσκοπική. Είναι πολιτική ασφυξία.
