Ο Ερίκ έχει οργανώσει μια αλλόκοτη, αλλά άψογα στημένη επιχείρηση: αναλαμβάνει να ανακοινώνει χωρισμούς κατ’ οίκον. Πηγαίνει εκεί όπου άλλοι δεν βρίσκουν το θάρρος, τη γλώσσα ή την ψυχραιμία να πουν «τελειώσαμε» και, με ευγένεια και επαγγελματική απόσταση, παραδίδει το τέλος μιας σχέσης σαν υπηρεσία.
Με οδηγό τους μηχανισμούς της κωμωδίας, το έργο «Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ» (στα γαλλικά «Rupture à domicile») του Tristan Petitgirard παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό στο θέατρο Θησείον και φωτίζει πόσο εύκολα οι άνθρωποι αναθέτουν σε άλλους τις δύσκολες αποφάσεις τους. Για πρώτη φορά, επίσης, η Κόρα Καρβούνη περνά στην καρέκλα του σκηνοθέτη, καθοδηγώντας ένα ολιγομελές σχήμα με τον Μιχάλη Συριόπουλο, τη Βάσω Καβαλλιεράτου και τον Στάθη Κόικα. Η επιλογή της κωμωδίας δεν είναι τυχαία, καθώς, όπως λέει η ίδια στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, «είναι η ανάγκη της εποχής».
Η σκηνοθεσία ως υπαρξιακή αναζήτηση κι η κωμωδία ως παρεξηγημένο είδος
Όπως ομολογεί, υπαρξιακοί λόγοι την οδήγησαν να αναλάβει αυτό τον ρόλο. Για χρόνια έψαχνε την κατάλληλη ευκαιρία, όμως δεν έβρισκε τον χρόνο να το κάνει πράξη. Ήθελε να το δοκιμάσει σε κάτι που θα την κάλυπτε εσωτερικά, αφού θεωρεί πως η ανάληψη σκηνοθετικής ευθύνης είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη στο επάγγελμά της. «Θα μου δώσει πολλά εφόδια», λέει, εξηγώντας πως παρακολουθώντας τους ηθοποιούς με τους οποίους συνεργάζεται θα ανοίξει ο δρόμος και για όσα θέλει να κάνει η ίδια. Γιατί θεωρεί την κωμωδία παρεξηγημένο είδος; «Είναι πράγματι παρεξηγημένο είδος γιατί ο καθένας έχει διαφορετική αίσθηση του τι είναι κωμικό κι άλλη αίσθηση του χιούμορ επίσης. Ο κόσμος, όμως, έχει πραγματική ανάγκη να ψυχαγωγηθεί μέσω κωμικών καταστάσεων οι οποίες, ωστόσο, κρύβουν και πολλά μηνύματα. Και γι’ αυτό ήταν και δική μου ανάγκη να σκηνοθετήσω κωμωδία», απαντά.
Σύμφωνα με όσα λέει, το «Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ» είναι μια απλή φάρσα, μια κωμωδία καταστάσεων, ένα καλογραμμένο έργο με πολλές ανατροπές. Ξεκινά ως μια έξυπνη επαγγελματική παρεξήγηση και γρήγορα εξελίσσεται σε παιχνίδι ελέγχου. Ποιος έχει το δικαίωμα να τελειώσει μια σχέση; «Αυτό που βρίσκω πολύ ιδιαίτερο είναι ο κύκλος ψεμάτων στα οποία μπαίνουμε όταν δεν θέλουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες των πράξεών μας. Το προσωπείο που ο καθένας μας παίρνει για να μπορέσει να επιβιώσει στη σύγχρονη ζωή. Αυτή η συνθήκη ξεκινά σίγουρα από την οικογένεια αλλά και από τις περιβάλλουσες κοινωνικές καταστάσεις. Η παράσταση της σύγχρονης γυναίκας θα περάσει από όλους τους ρόλους: και της femme fatale, και της μητέρας και της νοικοκυράς, ενώ θα πρέπει να κάνει και το αντράκι. Αντίστοιχα, ένας άντρας θα πρέπει να γίνει και ο alpha male, ο χαϊδεμένος και ούτω καθ’ εξής. Αποφεύγουμε να αντικρύσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό γιατί φοβόμαστε να δούμε τι θα καθρεφτιστεί. Θα αποκάλυπτε πάρα πολύ μεγάλη αλήθεια. Κι αυτό είναι τρομακτικό», λέει η Κόρα Καρβούνη.
Η μουσική του Φοίβου Δεληβοριά όπως καθρέφτισε τη θεατρική πράξη
Η ίδια ζήτησε από τον τραγουδιστή και τραγουδοποιό Φοίβο Δεληβοριά να ντύσει με τη μουσική του την παράσταση, «επαναπροσδιορίζοντας», όπως σημειώνει, το τραγούδι «Ο Καθρέφτης» που έγραψε και ερμήνευσε για πρώτη φορά το 2003. «Δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω τα γαλλικά τραγούδια που πρότεινε ο συγγραφέας. Είχα ανάγκη από έναν συνθέτη, έναν καλλιτέχνη που γράφει και στίχους. Κι έτσι απευθύνθηκα στον Φοίβο τον οποίο θαυμάζω πολύ. Με πολύ μεγάλη χαρά έδωσε τα τραγούδια του. Είναι καταλυτική η δουλειά που έχει κάνει γιατί χωρίς τον Καθρέφτη του δεν έχουμε φινάλε», λέει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ η Κόρα Καρβούνη. Ποιος είναι ο στόχος της για το κοινό ως σκηνοθέτιδα της παράστασης; «Θα ήθελα ο κόσμος που θα έρθει στην παράσταση να δει κομμάτια του εαυτού του. Θα ήθελα πάρα πολύ οι θεατές αυτού του έργου να το δουν σε σχέση με τη ζωή και τον εαυτό τους», επισημαίνει.
Θέατρο και τηλεόραση: διαφορετικοί ρόλοι, διαφορετικές ταχύτητες
Παράλληλα με το θέατρο, συνεχίζει τα τηλεοπτικά γυρίσματα για το «Μπαμπά σ’ αγαπώ» στην ιδιωτική τηλεόραση. Πώς ισορροπεί ανάμεσα στους διαφορετικούς ρυθμούς; «Αυτό το κάνω χρόνια. Και είναι ένα πολύ μεγάλο σχολείο για τον ηθοποιό. Είναι δυο διαφορετικές διαδικασίες που με γοητεύουν εξίσου. Οι τηλεοπτικοί ρυθμοί που είναι τόσο ταχείς σε μαθαίνουν να είσαι πιο ετοιμοπόλεμος. Είναι μια διαφορετική διαδικασία με το θέατρο γιατί μπορεί να ξαναγυρίσεις τη σκηνή. Αντίθετα στο θέατρο, η πρόβα χρειάζεται το χρόνο της για να μπορέσεις να είσαι έτοιμος όταν θα γίνει το λάιβ, να αντιμετωπίσεις ό,τι απρόοπτο μπορεί να συμβεί και ταυτόχρονα να ανανεώνεις τον εαυτό σου στο αυστηρό πλαίσιο της σκηνοθεσίας», απαντά.
Η Κόρα Καρβούνη νιώθει ιδιαίτερα συγκινημένη για την προετοιμασία του μονολόγου «Σαπφώ», του τελευταίου ανέκδοτου έργου του λογοτέχνη Αλέξη Σταμάτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Ιούλιο σε ηλικία 66 ετών. Η παράσταση ανεβαίνει από 30 Νοεμβρίου 2026 σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, με την ίδια επί σκηνής στο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου – Μαριάννα Τόλη. «Δεν είναι απλή διαδικασία για τη σκηνοθέτιδα κι εμένα γιατί είχαμε μαζί μας τον Αλέξη κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους των προβών και τώρα λείπει η συνεργασία μας μαζί του. Ο Σταμάτης ήταν ένας λογοτέχνης που θέλησε να μιλήσει γι’ αυτή την ποιήτρια για την οποία δεν έχει γραφτεί κανένα έργο. Ήταν το δικό του όνειρο να γίνει αυτή η παράσταση κι οφείλουμε να το πραγματοποιήσουμε όσο καλύτερα γίνεται», τονίζει.
Αλήθεια, ποιο είναι κατά τη γνώμη της το κλειδί της επιτυχίας ενός θεατρικού έργου; Το κείμενο, η σκηνοθεσία ή η ερμηνεία; «Η σύμπραξη ενός ωραίου κειμένου, ενός ευφυούς σκηνοθέτη που έχει μια σοβαρή άποψη για το έργο, και μιας ομάδας ηθοποιών – όχι μόνο ταλαντούχων, αλλά – με διάνοια οι οποίοι θα αντιληφθούν ποιο είναι το πλαίσιο της σκηνοθεσίας και θα το εξυπηρετήσουν σωστά. Έχει σημασία ποια είναι η προσωπικότητα του ηθοποιού που θα μπολιάσει τη σκηνοθεσία. Γιατί και οι ηθοποιοί είναι συνδημιουργοί. Δεν είναι απλώς οι εκτελεστές και οι υπηρέτες του οράματος ενός σκηνοθέτη», καταλήγει.
