Η λογοτεχνία συνεχίζει να αναβιώνει τη μνήμη του Ισπανικού Εμφυλίου, που συμπληρώνει 90 χρόνια από την έναρξή του. Ο Ισπανικός Εμφύλιος υπήρξε όχι μόνο μια αδελφοκτόνος σύρραξη, αλλά και προάγγελος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τις δυνάμεις του Άξονα να υποστηρίζουν τον Φράνκο και τις δημοκρατικές χώρες να παρακολουθούν αμέτοχες.
Οι λογοτέχνες της εποχής, όπως ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, υπήρξαν τα πρώτα θύματα της φρανκικής βίας, ενώ οι ξένοι συγγραφείς που συμμετείχαν στην Ισπανία, είτε με το όπλο είτε με το πενάκι, προσπαθούσαν να υποστηρίξουν τη δημοκρατία.
Πολλά από τα έργα που προέκυψαν από αυτή τη λογοτεχνική στράτευση, όπως το «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, έχουν γίνει κλασικά και καταγράφουν την ιστορία της σύρραξης, ενώ η τέχνη του Πικάσο με το «Γκερνίκα» αναδεικνύει τη φρίκη του πολέμου.
Η κληρονομιά του Ισπανικού Εμφυλίου συνεχίζει να επηρεάζει τη λογοτεχνία και την τέχνη, υπενθυμίζοντας μας τη σημασία της μνήμης και της αντίστασης απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης.
