Η συναίνεση στη σεξουαλική επαφή έχει γίνει νόμος στη Γαλλία και στην Ελλάδα μετά την εμφάνιση του #MeToo. Παρά την νομική της αναγνώριση, η έννοια της συναίνεσης συνεχίζει να απασχολεί συγγραφείς και στις δύο χώρες. Αδιάψευστο παράδειγμα είναι τα μυθιστορήματα του Ευάρεστου Πιμπλή «Πέρα από τη συναίνεση» (Πόλις) και της Vanessa Springora «Συναίνεση» (Μετρονόμος), που κυκλοφόρησαν πρόσφατα στα ελληνικά. Με μια ελαφρώς μελλοντολογική διάσταση, το «Πέρα από τη συναίνεση» σηματοδοτεί την πρώτη εμφάνιση του Πιμπλή στην ελληνική λογοτεχνία. Ο συγγραφέας εργάζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και το βιβλίο θα κυκλοφορήσει σύντομα και στα γαλλικά, με δράση που τοποθετείται στη Γαλλία του 2032, όπου τα βαθύτερα προβλήματα γύρω από τη συναίνεση φαίνεται να παραμένουν άλυτα.
Οι κεντρικοί ήρωες του μυθιστορήματος, ο Ενζό και ο Εμίλ, εκπροσωπούν δύο αντίθετους τύπους αρσενικών. Ο Ενζό είναι παραδοσιακός άντρας που νιώθει περήφανος για την αρρενωπότητά του, αλλά το κίνημα του #MeToo ανατρέπει την αντίληψή του για την ανδρική κυριαρχία. Ο Εμίλ, από την άλλη, αναγνωρίζει την ομοφυλοφιλία του, αλλά παλεύει να την αποδεχτεί, νιώθοντας κατώτερος των συμβατικών ανδρών. Η συνάντησή τους δημιουργεί μια δυναμική αλληλοσυμπλήρωσης, καθώς ο Ενζό αναζητά αυτοεπιβεβαίωση και ο Εμίλ εξερευνά τις επιθυμίες του. Στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος, η αφήγηση ανήκει στον Ενζό, ενώ στο τρίτο μέρος αναλαμβάνει ο Εμίλ, παρέχοντας μια βαθύτερη ματιά στις συνέπειες της αλληλεπίδρασής τους.
Με τη χρήση τεκμηρίων από τον Τύπο και ηλεκτρονικές συνομιλίες, ο Πιμπλής εξερευνά τον ρόλο της συναίνεσης και την ηθική διάσταση της βίας, προτάσσοντας ένα μήνυμα που ξεπερνά τις καταγγελίες και τις ταυτότητες, αναδεικνύοντας έναν προχωρημένο πολιτικό προβληματισμό μέσω ρεαλισμού και φαντασίας. «Πέρα από τη συναίνεση» αναδύεται ως μια σημαντική λογοτεχνική πρόταση που αναδεικνύει τα σύγχρονα ζητήματα της σεξουαλικότητας και των κοινωνικών σχέσεων.
