Αν κάτι κατάφερε ο Μακάριος Λαζαρίδης με τη χθεσινή του συνέντευξη, ήταν να ρίξει περισσότερο λάδι στη φωτιά. Αντί να κλείσει το θέμα, το άνοιξε διάπλατα και μάλιστα σε πολλαπλά επίπεδα.
Η περιβόητη φράση περί «ομορφιάς» δεν έμεινε απλώς ως μια άστοχη ατάκα. Έγινε viral, μετατράπηκε σε πολιτικό σύνθημα και λειτούργησε σαν καταλύτης για μια συνολική επίθεση από την αντιπολίτευση, που είδε την ευκαιρία να σηκώσει το θέμα πολύ πιο ψηλά.
Το κλίμα εκτροχιάστηκε γρήγορα
Τα social media πήραν φωτιά, τα σχόλια πολλαπλασιάστηκαν και η δημόσια εικόνα της υπόθεσης ξέφυγε από τα στενά όρια μιας «διευκρίνισης». Από χιουμοριστικά memes μέχρι σκληρή πολιτική κριτική, η υπόθεση μετατράπηκε σε κεντρικό θέμα συζήτησης.
Στο ίδιο μήκος κύματος, οι αναφορές του υφυπουργού σε «τεμπέληδες αριστερούς» άνοιξαν νέο μέτωπο, δίνοντας επιπλέον αφορμές για αντιδράσεις και εντείνοντας την πόλωση.
Στην ουσία, η προσπάθεια υπεράσπισης του διορισμού του το 2007 φαίνεται πως είχε το αντίθετο αποτέλεσμα. Η επίκληση του πλαισίου των μετακλητών υπαλλήλων —όπου η επιλογή γίνεται πολιτικά και όχι μέσω ΑΣΕΠ— αντί να λειτουργήσει αποσυμπιεστικά, τροφοδότησε ακόμη περισσότερο τη συζήτηση για τα όρια της αξιοκρατίας.
Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, παραμένει:
άλλο μετακλητός και άλλο ειδικός συνεργάτης — και εκεί εντοπίζεται το βασικό ερώτημα που εξακολουθεί να αιωρείται.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, οι τόνοι παραμένουν χαμηλότεροι, με αρκετά στελέχη να κρατούν στάση αναμονής, περιμένοντας να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Την ίδια ώρα, υπάρχουν και φωνές που ζητούν πιο καθαρές απαντήσεις για το τι ακριβώς ίσχυε τότε και με ποια διαδικασία έγινε ο διορισμός.
Η επίσημη γραμμή, πάντως, δεν δείχνει —τουλάχιστον προς το παρόν— διάθεση απομάκρυνσης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κάλυψε τον υφυπουργό, επισημαίνοντας ότι δεν προκύπτει ζήτημα ψευδούς τίτλου σπουδών, αν και αναγνώρισε ότι πρόκειται για πολιτικό θέμα.
Και κάπου εκεί βρίσκεται και η ουσία:
μπορεί να μην είναι —ή να μην αποδεικνύεται— νομικό ζήτημα, αλλά είναι ξεκάθαρα πολιτικό.
Γιατί τελικά, σε τέτοιες περιπτώσεις, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι έγινε.
Είναι πώς εξηγείται.
Και κυρίως… πώς ακούγεται.
