Η Αλίκη Καγιαλόγλου παρουσίασε το αυτοβιογραφικό βιβλίο της, «Μια φορά κι έναν καιρό. Η Αλεξάνδρα, η Ευανθία κι η Αλίκη», σε μια βραδιά που ταίριαξε απόλυτα στο ύφος και στην προσωπικότητά της. Η εκδήλωση για την αυτοβιογραφική σύνθεση της πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου στο βιβλιοπωλείο Public στην Αθήνα.
Σε μια κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων, που τελικά αποδείχθηκε μικρή για τους πολλούς φίλους και θαυμαστές της, η Αλίκη Καγιαλόγλου κέρδισε ξανά το κοινό της. Η παρουσίαση εντυπωσίασε όχι μόνο για τις τοποθετήσεις των ομιλητών, αλλά και για τα τραγούδια-αντίδωρα που ερμήνευσε η ίδια ανάμεσα στις παρεμβάσεις.
Η ποιήτρια Πωλίνα Παμπούδη, ο συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Ευσταθιάδης, ο μαέστρος και καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Μίλτος Λογιάδης και ο σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης δεν περιορίστηκαν σε μια απλή παρουσίαση του βιβλίου. Μίλησαν με θαυμασμό για την ερμηνεύτρια και τον άνθρωπο Αλίκη Καγιαλόγλου, ενώ η ίδια ερμήνευσε σεφαραδίτικα, Σολωμό και Μάντζαρο, μέχρι και μιλόνγκα, αναδεικνύοντας τις φωνητικές της δυνατότητες.
Η βραδιά κορυφώθηκε όταν διάβασε με ιδιαίτερα ζωντανό τρόπο ένα διήγημά της, δείχνοντας και τη συγγραφική πλευρά του ταλέντου της. Όπως σημειώθηκε και στο βιβλίο της, κάποτε δεν μπορούσε να αποφασίσει αν θα γινόταν τραγουδίστρια, ηθοποιός ή χορεύτρια, όμως στην ερμηνεία και στη σκηνική της παρουσία συνδυάζει και τις τρεις ιδιότητες.
Το βιβλίο, όπως εξηγήθηκε στην παρουσίαση, είναι ένα πραγματικό κολάζ από κείμενα, φωτογραφίες, επιστολές, αποκόμματα και συνεντεύξεις. Ο Γιάννης Ευσταθιάδης το παρομοίασε εύστοχα με κάτι «εικαστικό», καθώς τα «πολύχρωμα» στοιχεία του ενώνονται σε μια ενιαία αφήγηση που φωτίζει τα βιώματα και τον χαρακτήρα της Καγιαλόγλου.
Η Αλίκη Καγιαλόγλου παρουσιάζεται ως μια ιδιαίτερη μορφή της ελληνικής μουσικής, με ηχόχρωμα που, όπως τονίστηκε, εμπλουτίζει τη μουσική εκτέλεση. Η ερμηνεία της διαφοροποιεί τα όρια της μουσικής τυπολογίας και δημιουργεί μια ψυχική αντίστιξη στη ροή του χρόνου.
Όλοι οι ομιλητές στάθηκαν στη σκηνική, ερμηνευτική και βιωματική πολυχρωμία της Καγιαλόγλου. Με συγκίνηση αναφέρθηκαν τόσο στις σελίδες της αυτοβιογραφίας όσο και στον ευαίσθητο άνθρωπο και την αμίμητη τραγουδίστρια.
Την εικόνα αυτή συμπλήρωσε το ποίημα της Πωλίνας Παμπούδη, γραμμένο ειδικά για την Αλίκη Καγιαλόγλου. Μέσα από τους στίχους του αποτυπώθηκε η εντύπωση που αφήνει η φωνή και η παρουσία της, στη σκηνή αλλά και εκτός αυτής.
Η μόνη εξαίρεση στην ποιήτρια ήταν πως το βιβλίο αποδεικνύει ότι η Καγιαλόγλου τα καταφέρνει και στη γλώσσα των ανθρώπων, τουλάχιστον στην ονειρική της διάσταση. Η παρουσίαση έδειξε ότι η ίδια μπορεί να εκφραστεί και μέσα από τη λογοτεχνία, όχι μόνο μέσα από το τραγούδι.
Ο Γιάννης Ευσταθιάδης σημείωσε επίσης ότι η Αλίκη Καγιαλόγλου είναι πολυφωνική ερμηνεύτρια, με ρεπερτόριο που εκτείνεται από το έντεχνο και τις μπαλάντες έως τα φάδος και τα σεφαραδίτικα. Υπενθύμισε ακόμη ότι ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης είχαν μιλήσει διθυραμβικά για τον «ένθεο» χαρακτήρα της φωνής και της σκηνικής της ερμηνείας.
Ο ίδιος πρόσθεσε πως η Αλίκη Καγιαλόγλου είναι απρόβλεπτη, επινοητική και αυτοσχεδιαστική, με βαθιά αγάπη για ό,τι κάνει. Επισήμανε μάλιστα ότι δεν έχει μόνο ένα ή δύο ονόματα, όπως πολλοί, αλλά τρία: Αλίκη, Αλεξάνδρα και Ευανθία, που συνθέτουν τον πολυσύνθετο χαρακτήρα της.
Ο Μίλτος Λογιάδης στάθηκε ιδιαίτερα στο ταλέντο της στη φωτογραφία και στην εικόνα του εξωφύλλου, όπου δεσπόζει μια δική της λήψη, η σκιά της πάνω σε έναν τοίχο. Μίλησε για την ευαισθησία και την αισθητική της, αλλά και για το καλλιτεχνικό ήθος της, σημειώνοντας πως οι επιλογές της δεν έγιναν ποτέ για καριέρα ή πρωτοσέλιδο.
Ο Δήμος Αβδελιώδης αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο η Καγιαλόγλου εκφέρει τα φωνήεντα, δίνοντας σημασιολογική στίξη στα λόγια, κάτι που χαρακτήρισε σπάνιο και αποτέλεσμα ενορατικότητας. Τόνισε επίσης ότι η φωνή και η ερμηνεία της δεν τυποποιούνται με τα χρόνια, αλλά εξελίσσονται και ωριμάζουν.
Η Αλίκη Καγιαλόγλου, χωρίς να μιλήσει η ίδια για τον εαυτό της ή το βιβλίο της, έκλεψε ξανά την παράσταση με τον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση που μετέδωσε. Η παρουσίαση του βιβλίου της ήρθε να επιβεβαιώσει πως η ζωή που αφηγείται στις σελίδες του είναι μια παραμυθένια πραγματικότητα, δεμένη με τα τραγούδια που ερμηνεύει με πάθος και φωνητική ευελιξία.
