Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, μια σπάνια και απειλητική για τη ζωή πνευμονοπάθεια, παραμένει γρίφος για τους επιστήμονες, καθώς οι αιτίες της δεν είναι γνωστές και οι θεραπείες περιορίζονται στην επιβράδυνση της εξέλιξής της. Διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Έλληνα πνευμονολόγο Σταύρο Γαραντζιώτη φέρνει στο φως άγνωστες μέχρι σήμερα αιτίες και δείχνει πιθανές θεραπευτικές επιλογές.
Στην ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση σχηματίζονται ουλές στους πνεύμονες, με αποτέλεσμα τη σταδιακή και μη αναστρέψιμη καταστροφή τους και, τελικά, την αναπνευστική ανεπάρκεια.
Τα συμπτώματα είναι συχνά κοινά: οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν αρχικά δύσπνοια, ξηρό βήχα και κόπωση. Πολλές φορές, όμως, αυτά αποδίδονται λανθασμένα στη γήρανση, σε καρδιακές παθήσεις ή στη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
Παρότι κατατάσσεται στις σπάνιες παθήσεις, η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση πιθανότατα είναι πιο συχνή απ’ όσο πιστεύεται. Στον γενικό πληθυσμό εκτιμάται ότι αφορά περίπου έναν άνθρωπο ανά 5.000 έως 10.000 κατοίκους, ενώ η συχνότητά της αυξάνεται αισθητά μετά τα 50 έτη, ιδίως στους άνδρες.
Ο πνευμονολόγος Σταύρος Γαραντζιώτης, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας των ΗΠΑ, στράφηκε ερευνητικά στη νόσο εξαιτίας της βαρύτατης πρόγνωσής της.
