Ο Φάλσταφ δεν είναι ένας κλασικός ήρωας όπερας. Δεν είναι ζεν πρεμιέ, ούτε έχει το παρουσιαστικό ενός ζεν πρεμιέ. Αντιθέτως, είναι ένας υπέρβαρος μεσήλικας, ξεπεσμένος ταξικά, του οποίου οι ερωτικές περιπέτειες τον καθιστούν περίγελο στη μικρή τοπική κοινωνία. Και, παρ’ όλο που τα στοιχεία αυτά μπορούν να παραπέμψουν εύκολα σε μία καρικατούρα, ο Φάλσταφ μπορεί να κρύβει γοητεία και μία φιλοσοφία – πυξίδα για τη ζωή.
Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μίλησε με τον διεθνώς καταξιωμένο βαρύτονο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και από το 2024 Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Ολύμπια Δημοτικού Μουσικού Θεάτρου «Μαρία Κάλλας», Τάση Χριστογιαννόπουλο, σε μία από τις τελευταίες πρόβες πριν από την πρεμιέρα της αναβίωσης του αριστουργήματος του Βέρντι, στη σκηνή της ΕΛΣ, για τον επίκαιρο χαρακτήρα του έργου, την προσέγγιση του ρόλου, αλλά και το μέλλον του λυρικού τραγουδιού στην Ελλάδα μέσα από τη νέα γενιά τραγουδιστών και τον ρόλο των δύο θεάτρων σε αυτό.
Ο Φάλσταφ ως φιλοσοφία ζωής
Ο κ. Χριστογιαννόπουλος συμμετείχε στην πρώτη παραγωγή του «Φάλσταφ», που «ανέβηκε» στη Λυρική κατά τη σεζόν 2022/23, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Φορντ. Στη φετινή αναβίωση της παραγωγής, μεταπήδησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Φάλσταφ, καθώς το στυλ του ταιριάζει περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία του. Ο χαρακτήρας του Φάλσταφ, όσο αντι-ήρωας και να φαίνεται, κρύβει μέσα από τις πράξεις του μία φιλοσοφία για τη ζωή, που δίνει αισιοδοξία και δύναμη.
Ο κ. Χριστογιαννόπουλος χαρακτήρισε τον ρόλο του Φάλσταφ «έναν από τους γοητευτικότερους ρόλους που έχουν γραφτεί». Ο Φάλσταφ είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν σταματά παρά τις όποιες αντιξοότητες, παρά τον περίγελο της κοινωνίας. Και όσο και αν δεν επιτυγχάνει στις προσπάθειές του, συνεχίζει να προσφέρει μία θετική πρόταση ζωής.
Ο «Φάλσταφ», σε σκηνοθεσία Στήβεν Λάνγκριτζ και υπό τη διεύθυνση του Πάολο Καρινιάνι, επιστρέφει για έξι παραστάσεις στην Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ από τις 15 Φεβρουαρίου 2026 έως τις 5 Μαρτίου 2026.
