Δεν ήταν απλώς μια αποχαιρετιστήρια ομιλία. Ήταν εσωκομματικό βαρόμετρο.
Η παρουσία περίπου της μισής Κοινοβουλευτικής Ομάδας στην ομιλία του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου μόνο τυχαία δεν ήταν. Σε ένα κόμμα που προσπαθεί να εμφανιστεί ενιαίο, η εικόνα αυτή λειτούργησε σαν σιωπηλό “countdown” για το συνέδριο.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έστειλε μήνυμα πειθαρχίας — με σαφείς αιχμές για όσους “παρεκκλίνουν”.
Ο Χάρης Δούκας απάντησε χωρίς περιστροφές — και κυρίως χωρίς φόβο.
Κάπου στη μέση, οι ισορροπίες μοιάζουν πιο εύθραυστες από ποτέ, με τον Παύλο Γερουλάνο να ετοιμάζει τη δική του παρέμβαση και τον Μανώλη Χριστοδουλάκη να χαράζει ξεχωριστή πορεία.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ένταση. Είναι αν το συνέδριο θα τη λύσει — ή θα τη νομιμοποιήσει.
Γιατί στο ΠΑΣΟΚ πλέον δεν διακυβεύονται μόνο πρόσωπα.
Διακυβεύεται η ίδια η στρατηγική του κόμματος.
