Στη Βουλή τα προβλήματα με τις επαναξιολογήσεις, τα ηλικιακά όρια στον «Προσωπικό Βοηθό» και τη στήριξη όσων χρειάζονται βοήθεια τρίτου προσώπου
Τα σοβαρά κενά που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολίτες με βαριές και μη αναστρέψιμες αναπηρίες φέρνει στη Βουλή ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Πέτρος Παππάς, με κοινοβουλευτική ερώτηση προς τα Υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρίσκονται περιπτώσεις πολιτών οι οποίοι, παρότι πάσχουν από μη αναστρέψιμες παθήσεις, υποχρεώνονται να περνούν επανειλημμένα από διαδικασίες επαναξιολόγησης των ΚΕΠΑ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητά τους και την πρόσβασή τους σε παροχές και δικαιώματα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις περιπτώσεις όπου πάθηση που περιλαμβάνεται στον επίσημο Πίνακα μη αναστρέψιμων παθήσεων δεν έχει αποτυπωθεί αντίστοιχα στην πιστοποίηση του ΚΕΠΑ, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα ως προς τη διάρκεια της πιστοποίησης και την πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές.
Παράλληλα, ο Πέτρος Παππάς θέτει το ζήτημα των ηλικιακών περιορισμών στην υπηρεσία «Προσωπικός Βοηθός», επισημαίνοντας ότι άνθρωποι που απέκτησαν βαριά αναπηρία μετά το 67ο έτος μπορεί να μένουν εκτός του πλαισίου υποστήριξης, παρά την πραγματική και πιστοποιημένη ανάγκη τους για καθημερινή βοήθεια.
Στην ερώτηση αναδεικνύεται επίσης το ζήτημα των συνταξιούχων γήρατος οι οποίοι, παρότι έχει πιστοποιηθεί ότι χρειάζονται συνεχή συμπαράσταση άλλου προσώπου, δεν λαμβάνουν αντίστοιχη οικονομική ενίσχυση.
Με την κοινοβουλευτική παρέμβαση ζητούνται συγκεκριμένες απαντήσεις για τη δυνατότητα διόρθωσης ή αναθεώρησης πιστοποιήσεων ΚΕΠΑ, την ενιαία εφαρμογή του Πίνακα μη αναστρέψιμων παθήσεων, την επανεξέταση των ηλικιακών κριτηρίων στον «Προσωπικό Βοηθό» και τη διασφάλιση ότι καθυστερήσεις ή αστοχίες της διοίκησης δεν θα στερούν από τους πολίτες παροχές και δικαιώματα.
Δήλωση Πέτρου Παππά
«Η αναπηρία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια διαρκής γραφειοκρατική δοκιμασία για τον πολίτη και την οικογένειά του. Όταν μια πάθηση είναι μη αναστρέψιμη, η Πολιτεία οφείλει να το αναγνωρίζει με σαφήνεια, συνέπεια και χωρίς να υποχρεώνει τον άνθρωπο να αποδεικνύει ξανά και ξανά την ίδια πραγματικότητα.
Δεν είναι αποδεκτό μια αστοχία ή καθυστέρηση στη διαδικασία των ΚΕΠΑ να οδηγεί σε απώλεια παροχών και δικαιωμάτων. Ούτε μπορεί η ανάγκη για προσωπική βοήθεια και καθημερινή υποστήριξη να εξαρτάται αποκλειστικά από ένα αυθαίρετο ηλικιακό όριο.
Χρειάζεται ένα σύστημα πιστοποίησης και κοινωνικής προστασίας που θα αξιολογεί τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, θα διορθώνει τα λάθη χωρίς πρόσθετη ταλαιπωρία και θα διασφαλίζει την αξιοπρέπεια και την ισότιμη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία. Αυτό ζητούμε από την Πολιτεία και αυτό θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε».
