Ο εμβολιασμός σε ασθενείς με καρκίνο
Οδηγίες εμβολιασμού
-Εμβόλιο για τη Γρίπη: Συστήνεται ετήσιος αντιγριπικός εμβολιασμός για όλους τους ασθενείς, ιδιαίτερα για όσους βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή ή/και έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των οστών ή συμπαγούς οργάνου. Για τους ασθενείς άνω των 65 ετών προτείνονται τα ενισχυμένα τριδύναμα αδρανοποιημένα εμβόλια TIV-HD (εμβόλιο υψηλής δόσης) και aTIV (εμβόλιο με ανοσοενισχυτικό). Ειδικά για τους ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα συνιστώνται δύο δόσεις με διαφορά ενός μήνα, σύμφωνα με τις οδηγίες της Παγκόσμιας Ομάδας Μελέτης του Πολλαπλού Μυελώματος. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων προτείνεται μία δόση 3-6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.
-Εμβόλιο για τον SARS-CoV-2 (COVID-19): Συνιστάται αναμνηστικός εμβολιασμός με επικαιροποιημένο εμβόλιο τουλάχιστον 3 μήνες μετά την τελευταία δόση ή την τελευταία νόσηση από SARS-CoV-2, ιδιαίτερα σε άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω ή/και με ανοσοκαταστολή. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων προτείνεται σχήμα 3 δόσεων από τους 3-6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Το εμβόλιο μπορεί να συγχορηγηθεί με το αντιγριπικό.
-Εμβόλιο για τον Πνευμονιόκοκκο: Προτείνεται 1 δόση συζευγμένου εμβολίου PCV20. Αν έχει προηγηθεί εμβολιασμός με PCV13 και PPSV23, τότε ακολουθεί μία άπαξ δόση PCV20 τουλάχιστον 5 χρόνια μετά την τελευταία δόση. Αν έχει προηγηθεί είτε το PCV13 είτε το PPSV23, τότε γίνεται μία άπαξ δόση PCV20 ένα έτος αργότερα. Αν δεν έχει προηγηθεί καμία δόση με PCV13 ή PPSV23, τότε χορηγείται μία δόση PCV20. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συνιστώνται 3 δόσεις PCV20 ανά 1-2 μήνες, ξεκινώντας 3-6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, καθώς και μία 4η δόση τουλάχιστον 6 μήνες μετά την 3η δόση ή 12 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.
-Εμβόλιο για τον Αναπνευστικό Συγκυτιακό Ιό (RSV): Συνιστάται μία δόση του εμβολίου σε άτομα ηλικίας 75 ετών και άνω, αλλά και σε άτομα 60-74 ετών με αυξημένο κίνδυνο, όπως ανοσοκαταστολή (φαρμακευτική ή λόγω νόσου). Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων προτείνεται 1 δόση μετά τους 3 μήνες από τη μεταμόσχευση.
-Εμβόλιο για τον Αιμόφιλο της γρίπης (Hib): Συνιστώνται 3 δόσεις 6 μήνες μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, με μεσοδιάστημα 1-2 μηνών. Στα υπόλοιπα άτομα με ανοσοκαταστολή χορηγείται 1 δόση, εφόσον δεν έχουν εμβολιαστεί στο παρελθόν.
-Εμβόλιο για το Μηνιγγιτιδόκοκκο: Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων 6 μήνες πριν, συνιστώνται 2-3 δόσεις εμβολίου για τον μηνιγγιτιδόκοκκο Β (MenB) και 2-3 δόσεις τετραδύναμου εμβολίου MenACWY για τον μηνιγγιτιδόκοκκο, με μεσοδιάστημα 2 μηνών.
-Εμβόλιο για Τέτανο-διφθερίτιδα-κοκκύτη: Συνιστάται 1 δόση Tdap αν δεν έχει προηγηθεί εμβολιασμός και στη συνέχεια Td ή Tdap κάθε 10 έτη. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων προτείνονται 3 δόσεις DTap, ξεκινώντας 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.
-Εμβόλιο για τον Έρπητα ζωστήρα: Συνιστάται η χορήγηση 2 δόσεων ανασυνδυασμένου εμβολίου με μεσοδιάστημα 2 έως 6 μηνών σε ηλικία 60 ετών και άνω σε ανοσοεπαρκείς. Σε άτομα 18 ετών και άνω με ανοσοκαταστολή, η δεύτερη δόση προτείνεται 1-2 μήνες μετά την πρώτη. Το RZV είναι ασφαλές και αποτελεσματικό όταν χορηγείται ένα χρόνο μετά από νόσηση από έρπητα ζωστήρα και 5 ή περισσότερα χρόνια μετά από προηγούμενο εμβολιασμό με ζώντα εξασθενημένο ιό (ZVL). Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 2 δόσεις με μεσοδιάστημα 1-2 μήνες, ξεκινώντας στους 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Η διακοπή λήψης προφυλακτικής αντι-ιικής αγωγής για τον έρπητα μετά τον εμβολιασμό θα πρέπει να γίνεται σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό, σύμφωνα με τις εκάστοτε κατευθυντήριες οδηγίες και σε εξατομικευμένη βάση, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάποιοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μειωμένη ανοσολογική απόκριση στον εμβολιασμό.
-Εμβόλιο για την Ηπατίτιδα Β (HepB): Συνιστώνται 3 δόσεις για επίνοσους ενήλικες που δεν έχουν εμβολιαστεί στην παιδική ηλικία και ανήκουν σε ομάδες ατόμων σε αυξημένο κίνδυνο (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης, χρόνια ηπατική νόσο, ηπατίτιδα C, αιμοδιάλυση, υψηλού κινδύνου σεξουαλικές συνήθειες) ή 6 μήνες μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, με έλεγχο της αντισωματικής απάντησης στη συνέχεια.
-Εμβόλιο για την Hπατίτιδα Α (HepA): Συνιστώνται 2 δόσεις σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου να αναπτύξουν ηπατίτιδα Α.
-Εμβόλιο για τον Ιό Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (HPV): Το HPV9 συνιστάται για ανεμβολίαστους άνδρες και γυναίκες ηλικίας 19-45 ετών με κακοήθη νεοπλάσματα ή/και ανοσοκαταστολή, καθώς και σε γυναίκες που είναι ανεμβολίαστες και έχουν υποβληθεί ή πρόκειται να υποβληθούν σε κωνοειδή εκτομή (CIN2+). Προτείνεται η διενέργεια δύο δόσεων με μεσοδιάστημα 6 μηνών (σχήμα 0, 6), με εξαίρεση άτομα με λοίμωξη HIV και άτομα με ανοσοκαταστολή ή λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής, στα οποία συνιστώνται τρεις δόσεις (σχήμα 0, 1-2, 6 μήνες). Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συνιστάται σχήμα 3 δόσεων από τον 6ο μήνα και έπειτα.
-Αδρανοποιημένο εμβόλιο πολιομυελίτιδας (IPV): Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συνιστώνται 3 δόσεις μετά τους 6 μήνες από τη μεταμόσχευση.
-Εμβόλιο ιλαράς – ερυθράς – παρωτίτιδας (MMR): Τα άτομα που γεννήθηκαν πριν το 1970 θεωρούνται άνοσα. Όσοι έχουν γεννηθεί μετά το 1970 θα πρέπει να έχουν εμβολιαστεί με δύο (2) δόσεις MMR, με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδων ανάμεσα στις δόσεις, εκτός αν υπάρχει αντένδειξη ή ιστορικό νόσου. Σε ασθενείς με κακοήθειες, ο εμβολιασμός πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η ανάγκη ανοσοποίησης πρέπει να αξιολογείται μετά τα 2 έτη σε εξατομικευμένη βάση, εφόσον δεν υπάρχει βαριά ανοσοκαταστολή/GVHD.
Εμβόλιο ανεμευλογιάς: Όλοι οι ενήλικες που γεννήθηκαν μετά το 1990 και δεν έχουν αποδεδειγμένη ανοσία στην ανεμευλογιά, είτε από προηγηθείσα νόσηση είτε από εμβολιασμό, πρέπει να εμβολιάζονται με 2 δόσεις, εκτός αν υπάρχει αντένδειξη. Σε ασθενείς με κακοήθειες, ο εμβολιασμός πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η ανάγκη ανοσοποίησης πρέπει να αξιολογείται μετά τα 2 έτη σε εξατομικευμένη βάση, εφόσον δεν υπάρχει βαριά ανοσοκαταστολή/GVHD.
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
