Στη Βουλή, τελικά, δεν χρειάζονται ούτε σενάρια ούτε σατιρικές εκπομπές. Η πραγματικότητα αρκεί.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης βρέθηκε χθες σε κατάσταση… υψηλής έντασης, καταγγέλλοντας τη Ζωή Κωνσταντοπούλου γιατί —όπως υποστήριξε— τον βιντεοσκοπούσε την ώρα που καθόταν στα υπουργικά έδρανα και έτρωγε κρακεράκια.
Ναι, σωστά διαβάσατε.
Ο υπουργός Υγείας φώναζε με έμφαση ότι «τα προσωπικά δεδομένα απαγορεύονται», επαναλαμβάνοντας τη φράση με ζήλο που δύσκολα συναντά κανείς σε άλλες περιπτώσεις.
Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.
Γιατί μόλις λίγες ημέρες πριν, ο ίδιος άνθρωπος εμφανιζόταν σε τηλεοπτικό πάνελ και χαρακτήριζε το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων ως «αδιάφορο θέμα», δείχνοντας αξιοσημείωτη ψυχραιμία απέναντι στην πιθανότητα παραβίασης προσωπικών επικοινωνιών.
Είναι προφανές ότι υπάρχει μια… ιεράρχηση.
Άλλο η καταγραφή συνομιλιών και πολιτικών ενεργειών — και άλλο η καταγραφή ενός σνακ.
Ίσως, τελικά, το πραγματικό ζήτημα να μην είναι τα προσωπικά δεδομένα καθαυτά, αλλά το πότε και για ποιον ενεργοποιούνται.
Γιατί στην ελληνική πολιτική σκηνή, φαίνεται πως η ευαισθησία δεν είναι σταθερή αξία. Είναι επιλεκτική.
Και, απ’ ό,τι φαίνεται, ενεργοποιείται… με το πρώτο κρακεράκι.
