Μεγάλη αναδρομική έκθεση του πρωτοπόρου Έλληνα κεραμίστα Πάνου Βαλσαμάκη (1900-1986), οργανώνεται από το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης από τις 4 Ιουνίου 2026 έως τις 31 Ιανουαρίου 2027, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό του ρόλο στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής εικαστικής ταυτότητας. Ο Πάνος Βαλσαμάκης υπήρξε κεντρική φιγούρα στη διαμόρφωση της νεότερης κεραμικής τέχνης στην Ελλάδα. Γεννημένος στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας, έφτασε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και στη συνέχεια σπούδασε ζωγραφική και κεραμική στη Μασσαλία. Το πρώιμο έργο του αντλούσε την έμπνευσή του από την ελληνική λαϊκή παράδοση και εικονογραφία, υλικό που σταδιακά επεξεργάστηκε μέσα από ένα νεωτεριστικό εικαστικό ιδίωμα, που αξιοποιούσε την παράδοση της αφαίρεσης και του μοντερνισμού.
Στην αρχή της καριέρας του, ο Βαλσαμάκης εργάστηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής σε μεγάλα εργαστήρια κεραμικής, αρχικά στο εργοστάσιο Κεραμεικός (1930-1942) και αργότερα στην ΑΚΕΛ (Ανώνυμος Κεραμευτική Εταιρεία Λαυρίου) στο βιομηχανικό λιμάνι του Λαυρίου. Η πρακτική του συνδυάζει την ελληνική λαϊκή εικονογραφία με τις καλλιτεχνικές αξίες του μοντερνισμού, μεταγράφοντας την παράδοση σε έναν σαφώς νεωτερικό κώδικα. Το έργο του Βαλσαμάκη υπήρξε καθοριστικό για την ανάδειξη της κεραμικής ως σημαντικού πεδίου της ελληνικής εικαστικής δημιουργίας του 20ου αιώνα.
Σε αναγνώριση της διαχρονικής σπουδαιότητας του έργου του, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) οργανώνει μεγάλη αναδρομική έκθεση, σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του και σχεδόν εξίσου από την τελευταία του έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη το 1982. Η έκθεση συνδέεται άρρηκτα με την αποστολή του ΕΜΣΤ για επανεξέταση της ελληνικής ιστορίας της τέχνης και επαναξιολόγηση της θέσης πρωτοποριακών μορφών της, η συμβολή των οποίων υπήρξε καίρια, εξασφαλίζοντας έτσι ανανεωμένο ενδιαφέρον για το έργο τους. Σηματοδοτεί επίσης την αφετηρία ενός νέου κύκλου εκθέσεων αφιερωμένων στον κοσμοπολιτισμό της λεβαντίνικης διασποράς στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο εγγονός του Πάνου Βαλσαμάκη, ο οποίος με την οικογένειά του διατηρεί ζωντανό το ιστορικό εργαστήριο του Αμαρουσίου, περιγράφει πώς το έργο του παππού του συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 40 χρόνια από τον θάνατό του. Κατά τον ίδιο, η σημασία του έργου του Πάνου Βαλσαμάκη έγκειται στον ρόλο που διαδραμάτισε στη μετουσίωση της κεραμικής τέχνης στην Ελλάδα από μια μάλλον περιθωριοποιημένη μορφή τέχνης σε μια ολοκληρωμένη σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική.
