Δημήτρης Βαρτζόπουλος: Η Ελλάδα εισέρχεται πλέον σε μία από τις πιο κρίσιμες και καθοριστικές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της.
Άρθρο Δημήτρη Βαρτζόπουλου στην Εφημερίδα Απογευματινή
Μετά τη μεγάλη εθνική επιλογή της μεταπολίτευσης, την ένταξη της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια από τον ιδρυτή της παράταξής μας Κωνσταντίνο Καραμανλή, βρισκόμαστε ενώπιον ενός δεύτερου, εξίσου σημαντικού — ίσως και σημαντικότερου — εθνικού στόχου: της ουσιαστικής ένταξης της χώρας στον πυρήνα των ευρωπαϊκών κρατών.
Όχι μόνο θεσμικά ή οικονομικά. Αλλά κυρίως ως προς την ποιότητα ζωής, τη λειτουργία των θεσμών, την κοινωνική συνοχή και την ασφάλεια που αισθάνεται ο πολίτης μέσα στην καθημερινότητά του. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο, αλλά και ζητούμενο της Ελλάδας του 2030.
Και στον πυρήνα αυτής της ευρωπαϊκής ποιότητας ζωής βρίσκεται το κοινωνικό κράτος. Όχι ως ένας απλός μηχανισμός επιδομάτων ή διαχείρισης ανισοτήτων, αλλά ως ένα σύγχρονο κράτος-γονέας, ένα κράτος που εγγυάται υπαρξιακή ασφάλεια σε κάθε πολίτη από την πρώτη στιγμή της ζωής του έως το τέλος της διαδρομής του. Ιδίως για τους πιο αδύναμους και ευάλωτους συμπολίτες μας.
Αυτό είναι το μεγάλο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Και αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση της σύγχρονης διακυβέρνησης.
Ένα τέτοιο κράτος, όμως, δεν οικοδομείται αυτόματα. Δεν οικοδομείται με επικοινωνιακές λογικές, ούτε με προσωποπαγή πολιτική. Οικοδομείται από ανθρώπους που γνωρίζουν, μπορούν και έχουν αποδείξει στην πράξη την επάρκειά τους.
Και εδώ ακριβώς τίθεται το κρίσιμο πολιτικό ερώτημα της επόμενης περιόδου: πώς παράγεται το πολιτικό προσωπικό μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας; Η απάντηση δεν μπορεί παρά να βρίσκεται μέσα στην ίδια την κοινωνία.
Το πολιτικό προσωπικό δεν πρέπει να παράγεται αποσπασματικά ούτε ευκαιριακά. Πρέπει να αναδεικνύεται οργανικά μέσα από ανθρώπους που από νωρίς επιλέγουν να συμμετέχουν στα κοινά, να αναλαμβάνουν ευθύνη και να αποκτούν πραγματική γνώση της κοινωνίας και των αναγκών της.
Γι’ αυτό και διαχρονικά η μεγάλη δύναμη της Νέας Δημοκρατίας ήταν οι οργανώσεις της. Η ΔΑΠ στα πανεπιστήμια, η ΔΑΚΕ στους χώρους εργασίας, οι ΔΗΜΤΟ στις τοπικές κοινωνίες, οι ΔΕΕΠ, η Πολιτική Επιτροπή, η Αυτοδιοίκηση. Εκεί διαμορφώνονται οι άνθρωποι που γνωρίζουν την πραγματική Ελλάδα, όχι θεωρητικά αλλά βιωματικά.
Εκεί παράγεται πολιτική με κοινωνικές ρίζες.
Ακριβώς γι’ αυτό θεωρώ ότι η παράταξή μας οφείλει να επαναδομήσει ακόμη πιο ουσιαστικά την εσωτερική παραγωγή πολιτικής και στελεχών. Οι μεγάλες κομματικές οργανώσεις και οι περιφερειακές δομές πρέπει να λειτουργήσουν ξανά ως πραγματικά κέντρα πολιτικής επεξεργασίας και εξειδίκευσης.
Οικονομία, υποδομές, υγεία, πρόνοια, παιδεία, πολιτισμός, αθλητισμός: σε κάθε τομέα πρέπει να συγκροτηθούν εξειδικευμένοι τομείς δράσης, μέσα από τους οποίους θα παράγεται πολιτική σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο και θα αναδεικνύονται νέα στελέχη με γνώση, επάρκεια και κοινωνική νομιμοποίηση. Από αυτές τις δομές πρέπει να προέρχονται οι αυριανοί γενικοί και ειδικοί γραμματείς, οι διοικητές οργανισμών, οι σύμβουλοι υπουργών και συνολικά το διοικητικό και πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Η ποιότητα της διακυβέρνησης εξαρτάται τελικά από την ποιότητα των ανθρώπων που τη στελεχώνουν.
Παράλληλα, θεωρώ ότι σε βάθος χρόνου οφείλουμε να ανοίξουμε με σοβαρότητα και τη συζήτηση για ένα νέο εκλογικό σύστημα, προσαρμοσμένο στις ανάγκες μιας ώριμης ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Ένα σύστημα με χαρακτηριστικά αντίστοιχα εκείνων που εφαρμόζονται στη Γερμανία, όπου η οργανωμένη βάση έχει ουσιαστικό ρόλο στην επιλογή των υποψηφίων και όπου η προσωπική σχέση ανάμεσα στον πολίτη και τον εκπρόσωπό του ενισχύεται μέσα από τη λογική της μονοεδρικής εκπροσώπησης και της διπλής ψήφου.
Ένα τέτοιο μοντέλο μπορεί να ενισχύσει τη λογοδοσία, την πολιτική εγγύτητα και την ουσιαστική ώσμωση της πολιτικής με την κοινωνία.
Διότι η πολιτική αποδυναμώνεται όταν αποκόπτεται από τις κοινωνικές της ρίζες.
Αντιθέτως, μόνο όταν η πολιτική και το πολιτικό προσωπικό παράγονται από την ίδια την κοινωνία — έτσι όπως αυτή αντανακλάται στις λαϊκές οργανώσεις της παράταξης — μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να εκφράζει αυθεντικά τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου.
Αυτή ήταν πάντοτε η μεγάλη ιστορική δύναμη της παράταξής μας. Ότι δεν υπήρξε ποτέ ένα στενό κόμμα μηχανισμών, αλλά μια μεγάλη λαϊκή και πολυσυλλεκτική παράταξη με βαθιές κοινωνικές ρίζες.
Σε μία περίοδο διεθνών ανακατατάξεων, κοινωνικών μετασχηματισμών και αυξημένων γεωπολιτικών προκλήσεων, η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρό κοινωνικό κράτος, θεσμική σοβαρότητα, πολιτική σταθερότητα και πολιτικό προσωπικό με πραγματική κοινωνική γνώση, διοικητική επάρκεια και αίσθηση εθνικής ευθύνης.
Με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η Νέα Δημοκρατία έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να συνδυάζει τη δημοσιονομική σοβαρότητα με την κοινωνική πολιτική, τη μεταρρύθμιση με τη σταθερότητα, την ευρωπαϊκή αξιοπιστία με την εθνική αυτοπεποίθηση.
Η επόμενη μεγάλη πρόκληση είναι η πρόοδος αυτή να αποκτήσει ακόμη βαθύτερο κοινωνικό περιεχόμενο. Να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα πιο ισχυρή, πιο δίκαιη, πιο οργανωμένη και πιο ανθρώπινη. Μια χώρα στην οποία ο πολίτης θα αισθάνεται ότι το κράτος δεν βρίσκεται απέναντί του, αλλά δίπλα του.
Μόνον έτσι η Ελλάδα θα ανήκει ουσιαστικά στον πυρήνα της Ευρώπης. Και μόνον έτσι η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να παραμένει το μεγάλο λαϊκό κόμμα της Ευρώπης, ικανό να αναδεικνύει ισχυρές κυβερνήσεις και πρωθυπουργούς με ευρωπαϊκό κύρος όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
*Ο κ. Βαρτζόπουλος είναι βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας και τεως υφυπουργός Υγείας
Πηγή: iapogevmatini.gr
