Ο Δημήτρης Χατζής, μια εμβληματική προσωπικότητα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, επέστρεψε στην Αθήνα στις αρχές της εβδομάδας μετά από 27 χρόνια εξορίας στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτή η επιστροφή τον έχει φέρει στο επίκεντρο της προσοχής, καθώς οι παλαιότεροι εκτιμούν τη συμβολή του στη νεοελληνική γραμματεία, ενώ οι νεότεροι ίσως να μην γνωρίζουν την ιστορία του. Ποιος είναι, λοιπόν, ο Δημήτρης Χατζής;
Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που προέρχεται από το παρελθόν, αλλά δεν το αποδέχεται πλήρως. «Έρχομαι από μια γενιά που έζησε καλύτερα και πιο έντονα από τη σημερινή», αναφέρει, επισημαίνοντας την ανάγκη για κριτική σκέψη και προετοιμασία της ψυχής και της λογικής. Στην πορεία των 25 ετών από τον πόλεμο, ο κόσμος έχει αλλάξει ριζικά, και ο Χατζής επιθυμεί να είναι ένας ευαίσθητος παρατηρητής αυτών των αλλαγών.
Στο αυτοπορτραίτο του, ο Χατζής δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να περιοριστεί στην ειδυλλιακή εικόνα της ελληνικής πραγματικότητας, αλλά επιδιώκει να εμβαθύνει σε αυτήν. «Ο νεοελληνισμός για μένα είναι ένας μικρός Χριστός σταυρωμένος ανάποδα», τονίζει, εκφράζοντας την αγάπη του για τον τόπο και την κουλτούρα του, ενώ αναγνωρίζει και την πονεμένη πλευρά της ελληνικής ιστορίας.
Ο Δημήτρης Χατζής γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1913 και, αν και ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή, δεν ολοκλήρωσε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Η λογοτεχνική του καριέρα ξεκίνησε το 1930, με την δημοσίευση ποιημάτων και την επαφή του με μαρξιστικούς κύκλους. Στη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση, ενώ μετά τον Εμφύλιο κατέφυγε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Ρουμανία και την Ουγγαρία.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1975, ο Χατζής ανέπτυξε πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα, αφήνοντας πίσω του σημαντικό λογοτεχνικό έργο. Απεβίωσε στη Σαρωνίδα το 1981, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο στίγμα στην ελληνική λογοτεχνία.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
