Το 1996, οι κινηματογραφικές αίθουσες γέμισαν με θεατές που ήθελαν να δουν την ταινία Primal Fear, σε σκηνοθεσία Γκρέγκορι Χόμπλιτ, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Ντίελ. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε αργότερα ο Ρίτσαρντ Γκιρ, η παραγωγή βρέθηκε σε αδιέξοδο, καθώς οι νεαροί ηθοποιοί που διεκδικούσαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο δεν ήταν οι κατάλληλοι.
Μέχρι που εμφανίστηκε ο Έντουαρντ Νόρτον και η κατάσταση άλλαξε δραματικά.
Σε συνέντευξή του στο The Movie Podcast, ο Γκιρ εξήγησε ότι η αναζήτηση του ιδανικού ηθοποιού για τον ρόλο του Άαρον Στάμπλερ, ενός νεαρού κατηγορούμενου για τον φόνο ενός καθολικού επισκόπου, αποδείχθηκε δύσκολη. Αν και πολλοί γνωστοί ηθοποιοί ήθελαν τον ρόλο, κανείς δεν μπορούσε να αποδώσει την απαιτούμενη τρέλα και την πιστότητα του χαρακτήρα.
Ο Γκιρ παραδέχτηκε ότι ήταν έτοιμος να αποχωρήσει από την παραγωγή, μέχρι που δόθηκε μια τελευταία ευκαιρία με μια ανοιχτή οντισιόν. Αυτή η ταινία δεν θα πετύχαινε χωρίς έναν ηθοποιό που να μπορεί να παίξει αυτόν τον ρόλο. Ο Νόρτον, τότε στα 20 του, έκανε εντύπωση από την πρώτη στιγμή που δοκιμάστηκε μαζί με τον Γκιρ.
Ο Γκιρ θυμάται: Πω πω, τι έκανε; Έτσι, αποφασίσαμε να τον δοκιμάσουμε ξανά. Στη δεύτερη οντισιόν, ο Νόρτον τα πήγε ακόμα καλύτερα, αποδεικνύοντας το εξαιρετικό του ταλέντο.
Η ταινία Primal Fear σηματοδότησε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Έντουαρντ Νόρτον, κερδίζοντας του Χρυσή Σφαίρα και υποψηφιότητες στα Όσκαρ και BAFTA. Στη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Νόρτον παραδέχτηκε ότι συχνά έφευγε κρυφά από το πλατό για να παρακολουθήσει τον Μάικ Νίκολς να σκηνοθετεί το The Birdcage, εκφράζοντας την τύχη του που έζησε αυτές τις μοναδικές εμπειρίες της παλιάς σχολής.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
