Η ιρανική στρατηγική μπορεί να φαίνεται χαώδης, ωστόσο, ο στόχος της είναι να σπείρει το χάος στην Μέση Ανατολή και να διατηρήσει τον αποκλεισμό του Στενού του Χορμούζ. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι για ένα καθεστώς που παίζει την επιβίωσή του, αυτή η στρατηγική είναι καλοσχεδιασμένη.
Η ερώτηση που προκύπτει είναι γιατί το Ιράν να επιτίθεται σε τρίτες χώρες που θα μπορούσαν να είναι σύμμαχοι ή τουλάχιστον ουδέτερες. Οι επιθέσεις κατά χωρών του Κόλπου και άλλων γειτόνων φαίνονται υπολογισμένες, ή ενδέχεται να είναι αποτέλεσμα πρωτοβουλιών δευτεροκλασάτων ιρανών στρατιωτικών διοικητών, οι οποίοι έχουν μείνει χωρίς καθοδήγηση λόγω των αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων.
Ακόμη και αν το καθεστώς κλονίζεται από τις επιθέσεις, το Ιράν προετοιμάζεται για αυτό το ενδεχόμενο εδώ και καιρό, προσπαθώντας να διασφαλίσει τη συνέχιση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Η Τεχεράνη επιδιώκει να αυξήσει το κόστος της πολεμικής κλιμάκωσης, ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναζητήσουν μια έξοδο από την κατάσταση.
Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει την άσκηση πίεσης στις χώρες του Κόλπου, με στόχο να προκαλέσει αναταραχή στις αγορές και να ανεβάσει τις τιμές του πετρελαίου, γεγονός που θα μπορούσε να επηρεάσει τις αποφάσεις της Ουάσινγκτον. Η επιτυχία της στρατηγικής εξαρτάται από την ικανότητα της Τεχεράνης να διατηρήσει τη θέση της και να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της, ενώ ταυτόχρονα στέλνει ένα μήνυμα στους αντιπάλους της για το κόστος μιας μελλοντικής πολεμικής αναμέτρησης.
