Σπεσιαλίστας του πολιτικού πόκερ, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ έχει χτίσει μέσα από τις διαδοχικές πολιτικές κρίσεις που αντιμετώπισε τη φήμη του ακλόνητου στον πρωθυπουργικό θώκο. Πρόσφατα, η αντιπαράθεσή του με τον Ντόναλντ Τραμπ ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την εικόνα του στην Ισπανία και στην Ευρώπη.
Τα γεγονότα του 2026 συμπυκνώνουν όλη τη διαδρομή του: κινήσεις εντυπωσιασμού, όπως η προκήρυξη πρόωρων εκλογών μέσα σε στεγαστική κρίση και λαϊκή δυσαρέσκεια, αξιοποίηση του επικοινωνιακού του χαρίσματος, αλλά και καταιγισμός επικρίσεων και εκκλήσεων για παραίτηση από την ισπανική δεξιά και την άκρα δεξιά.
Το «Όχι στον πόλεμο» του Ντόναλντ Τραμπ κατά του Ιράν προκάλεσε αίσθηση στην ισπανική και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και παραμένει σημείο αναφοράς της πρωθυπουργίας του.
Η καταγγελία γενοκτονίας στον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα και η ανοιχτή μεταναστευτική του πολιτική, σε αντίθεση με την τάση που επικρατεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, συνέβαλαν στην ανάδειξή του σε προσωπικότητα της ευρωπαϊκής αριστεράς.
Στο εσωτερικό, όμως, οι τελευταίοι μήνες της θητείας του έφεραν στην επιφάνεια τις δυσκολίες ενός πρωθυπουργού χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που βρίσκεται αντιμέτωπος με σειρά δικαστικών υποθέσεων οι οποίες αφορούν κυρίως τη σύζυγό του ή πολύ στενούς του συνεργάτες στο κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE), ενώ δοκιμάζεται και από τη μεταναστευτική κρίση που προκάλεσε η μαζική είσοδος δεκάδων χιλιάδων μεταναστών στη Θέουτα τον Ιούλιο 2026.
«Έχω μάθει να δίνω το μάξιμουμ μέχρι ο διαιτητής να σφυρίξει το τέλος του ματς», λέει ο 54χρονος πρώην μπασκετμπολίστας στην αυτοβιογραφία του, που κυκλοφόρησε το 2019 με τίτλο «Manual de resistencia» (Εγχειρίδιο αντίστασης).
Επιμονή και αντοχή
Με γοητευτικό χαμόγελο και φωτογένεια, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας – στην αρχή της καριέρας του απέκτησε το προσωνύμιο «El guapo» (Το ομορφόπαιδο) – έχει συνηθίσει τις παρτίδες πόκερ που του επέτρεψαν επανειλημμένα να ξεφύγει από δύσκολες καταστάσεις.
«Είναι ένας πολύ έξυπνος τύπος, ένας killer της πολιτικής, διότι είναι ψυχρός», λέει ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, πρώην ηγέτης του Podemos και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Γεννημένος στις 29 Φεβρουαρίου 1972 στη Μαδρίτη, από μητέρα δημόσιο υπάλληλο και πατέρα επιχειρηματία, ο οικονομολόγος – για το διδακτορικό του κατηγορείται για λογοκλοπή, κάτι που ο ίδιος αρνείται – ανέλαβε την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος το 2014, ύστερα από τις πρώτες εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη προέδρου.
Ακόμη άγνωστος και σχετικά άπειρος, εμφανίζεται ως «ακτιβιστής της βάσης». Η πρώτη του προσπάθεια όμως καταλήγει σε αποτυχία: το κόμμα του σημειώνει τα χειρότερα εκλογικά ποσοστά στην ιστορία του και τα στελέχη τον σπρώχνουν προς την έξοδο.
Παρότι πολλοί προαναγγέλλουν το τέλος της πολιτικής του διαδρομής, ο Πέδρο Σάντσεθ καταφέρνει να επιστρέψει στην ηγεσία του PSOE έξι μήνες αργότερα, αφού διέσχισε την Ισπανία με το Peugeot 407 για να συναντήσει μέλη του κόμματος, τα οποία τελικά τον στηρίζουν.
Εντάσεις και παρτίδες πόκερ
Η επιμονή αυτή τον φέρνει στην εξουσία τον Ιούνιο του 2018, ύστερα από μία ακόμη παρτίδα πόκερ: με την πρόταση μομφής που συγκροτεί το σύνολο της ισπανικής αριστεράς μαζί με τα βασκικά και καταλανικά κόμματα, ανατρέπει τον συντηρητικό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι, που είχε πληγεί από σκάνδαλο διαφθοράς, και αναλαμβάνει την πρωθυπουργία.
Επικεφαλής μιας ασταθούς κυβερνητικής πλειοψηφίας, αναγκάζεται να προκηρύξει εκλογές το 2019, τις οποίες κερδίζει. Στις αρχές του 2020 δέχεται στη συνέχεια έναν γάμο σκοπιμότητας με τους άλλοτε αδελφικούς εχθρούς του Podemos για να παραμείνει στην εξουσία.
Κυβερνώντας με κυβέρνηση μειοψηφίας, μέσα σε πέντε χρόνια αναμορφώνει την αγορά εργασίας και τις συντάξεις, αυξάνει κατά 50% τον κατώτατο μισθό και εισάγει νόμο για την αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων του Εμφυλίου Πολέμου (1936-1939) και της δικτατορίας του Φράνκο (1939-1975).
Αν και στις δημοσκοπήσεις θεωρήθηκε πολιτικά νεκρός μετά την ήττα της αριστεράς στις τοπικές εκλογές της 28ης Μαΐου 2023, ο 51χρονος Πέδρο Σάντσεθ έβαλε νέο στοίχημα προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές δύο μήνες αργότερα.
Έρχεται δεύτερος, πίσω από τον πολιτικό του αντίπαλο, τον συντηρητικό Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό, αλλά καταφέρνει να διατηρήσει την πρωθυπουργία λαμβάνοντας ψήφο εμπιστοσύνης, αφού εξασφαλίζει τη στήριξη της ριζοσπαστικής αριστεράς, αλλά και των αυτονομιστικών κομμάτων της Ισπανίας, ανάμεσά τους και το Junts per Catalunya του Κάρλες Πουτσντεμόν, με ακριβό τίμημα σε υποχωρήσεις.
Η βασική υποχώρηση είναι ο νόμος αμνηστίας για τους αυτονομιστές που ενεπλάκησαν στην απόπειρα απόσχισης της Καταλωνίας το 2017, ένα μέτρο στο οποίο είχε αντιταχθεί στο παρελθόν.
Έκτοτε, έχει γίνει αποδέκτης του μίσους της ισπανικής δεξιάς και της άκρας δεξιάς, ενώ ήρθε αντιμέτωπος και με τις διαιρέσεις μέσα στο ίδιο του το ετερόκλητο στρατόπεδο.
Αδυνατώντας να περάσει από την ισπανική βουλή τις δύο πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που θεωρεί τομή στη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησής του, και αναγκασμένος εδώ και χρόνια να κυβερνά με τον ίδιο προϋπολογισμό λόγω έλλειψης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, επέλεξε για μία ακόμη φορά να κάνει παιγνίδι και να μοιράσει τα φύλλα προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές.
ΕΚ
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
