Καμένα αυτοκίνητα, συντρίμμια από ισοπεδωμένα κτίρια και δρόμοι γεμάτοι ερείπια συνθέτουν την εικόνα στη Ντρουζκίβκα της ανατολικής Ουκρανίας. Την ίδια στιγμή, ο ήχος του πυροβολικού ακούγεται διαρκώς, πριν τον καλύψει το διαπεραστικό βουητό ενός drone εφόρμησης.
Αυτή είναι η καθημερινότητα σήμερα στην πόλη Ντρουζκίβκα, όπου λίγοι άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν, ενώ οι στρατιώτες πολεμούν κατά των Ρώσων, οι οποίοι βρίσκονται πλέον μόλις 15 χιλιόμετρα μακριά και συνεχίζουν να πλησιάζουν.
Παρόμοιες εικόνες καταστροφής εμφανίζονται σε όλο το μήκος των 1.200 χιλιομέτρων του μετώπου στο ανατολικό και νότιο τμήμα της χώρας. Καθώς οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν, πολυκατοικίες, αγορές και καταστήματα ισοπεδώνονται, με πόλεις και χωριά να γίνονται ουσιαστικά μη κατοικήσιμα.
«Δεν μπορώ να κοιμηθώ», είπε η Ιρίνα Λιτοβτσένκο, μια από τους λίγους αμάχους που έχουν μείνει πίσω. «Κάποιοι άνθρωποι μας δέχθηκαν στο σπίτι τους -άγνωστοι», πρόσθεσε η 56χρονη, περπατώντας ανάμεσα σε σπασμένα γυαλιά και συντρίμμια δίπλα σε κτίρια που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές. «Το σπίτι μου πάει – σαν να μην υπήρξε ποτέ. Υπήρχαν τόσα καλά πράγματα, τόσα πολλά. Και με τη μια –μπουμ-είναι σαν να μην έμεινε τίποτα».
Η Ντρουζκίβκα βρίσκεται σε δρόμο που συνδέει στρατηγικής σημασίας πόλεις και ανήκει στη λεγόμενη «ζώνη των φρουρίων», μια σειρά από αστικά κέντρα που η Ρωσία θέλει απεγνωσμένα να διασπάσει, καθώς επιχειρεί να καταλάβει το σύνολο της περιφέρειας Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία. Αυτό παραμένει ένας από τους βασικούς στόχους του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στον πόλεμο που μαίνεται εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια από τότε που ξεκίνησε η εισβολή, με τις δυνάμεις του να προσπαθούν να διασπάσουν τις ουκρανικές άμυνες.
Η Λιτοβτσένκο δεν αντιδρά όταν ακούγεται η ηχηρή έκρηξη από ένα κοντινό χόβιτζερ. Όταν όμως ακούει το βουητό από ένα drone, σταματά να μιλά και καλύπτεται κάτω από τα κλαδιά ενός δέντρου.
Χιλιάδες ρωσικά και ουκρανικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, τα περισσότερα από τα οποία χειρίζονται πιλότοι εξ αποστάσεως, γεμίζουν τον ουρανό κοντά στο μέτωπο, κυνηγώντας τα θύματά τους με θανατηφόρα ακρίβεια.
Στη Ντρουζκίβκα, αλλά και κατά μήκος της «ζώνης των φρουρίων», πολλοί δρόμοι έχουν καλυφθεί με ειδικά δίχτυα ώστε να προστατεύουν από drones όσους κινούνται σε αυτούς.
Η Ζόγια, 63 ετών, που πουλά βασικά είδη διατροφής έξω από ένα καμένο πάγκο σε αγορά, δεν θέλει να εγκαταλείψει τη γενέτειρά της, παρά τους κινδύνους.
«Ξέρω ότι μπορεί να έρθει μια βόμβα και να πεθάνω. Το αντιλαμβάνομαι απόλυτα».
«Σου σπαράσσει την καρδιά», πρόσθεσε, δείχνοντας την καταστροφή γύρω της. «Με κάνει να θέλω να κλάψω. Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα. Απλά δεν ξέρω. Η πόλη μας χάθηκε».
ΦΩΤΟ EPA/MYKOLA TYMCHENKO 125097
