Η Κρίστα Πάικ πρόκειται να εκτελεστεί σήμερα στο Τενεσί με θανατηφόρο ένεση, καθώς έχει καταδικαστεί για τη δολοφονία μιας συμφοιτήτριάς της πριν από τρεις δεκαετίες. Θα γίνει έτσι η πρώτη γυναίκα στην πολιτεία που εκτελείται εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια.
Η Πάικ είχε ζητήσει επιείκεια επικαλούμενη την τραυματική παιδική της ηλικία και τη σεξουαλική κακοποίηση που έχει υποστεί, όμως το αίτημά της δεν έγινε δεκτό από τον κυβερνήτη Μπιλ Λι. Παράλληλα, θα είναι η μοναδική θανατοποινίτισσα στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ που εκτελείται στο Τενεσί για έγκλημα που διέπραξε ως έφηβη.
Το αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε χθες, Τρίτη, την αίτηση αναβολής της εκτέλεσης που υπέβαλαν οι δικηγόροι της. Η Πάικ αναμένεται να εκτελεστεί στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Ρίβερμπεντ στο Νάσβιλ, την πρωτεύουσα της πολιτείας.
Η 50χρονη σήμερα Πάικ ήταν 18 ετών τον Ιανουάριο του 1995, όταν μαζί με τον 17χρονο τότε σύντροφό της και με μια φίλη τους παρέσυραν την 19χρονη Κολίν Σλέμερ, συμφοιτήτριά τους στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης Job Corps, σε δασική περιοχή όπου τη σκότωσαν αφού προηγουμένως τη βασάνισαν.
Η αποτρόπαιη φύση της δολοφονίας —οι δράστες χάραξαν την πεντάλφα στο στήθος του θύματος και αφαίρεσαν ένα κομμάτι από το κρανίο του, παίρνοντάς το ως ενθύμιο του εγκλήματός τους— είχε προκαλέσει μεγάλη δημοσιότητα από τα μέσα ενημέρωσης εκείνη την περίοδο.
Από τις καταθέσεις προέκυψε ότι η Πάικ θεωρούσε τη Σλέμερ αντίζηλο, επειδή εκείνη είχε αποκτήσει εμμονή με τον σύντροφό της Τάνταριλ Σιπ.
Η Πάικ και ο Σιπ ομολόγησαν το έγκλημά τους και έναν χρόνο μετά καταδικάστηκαν και οι δύο για φόνο εκ προμελέτης. Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ ο Σιπ σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής.
Η συγκατηγορούμενή τους, Σαντόλα Πίτερσον, που ήταν 18 ετών την εποχή του εγκλήματος και είχε ρόλο τσιλιαδόρου, κατέθεσε ως μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή και τέθηκε υπό δικαστική επιτήρηση.
Η Πάικ καταδικάστηκε επίσης τον Αύγουστο του 2001 για απόπειρα ανθρωποκτονίας, σχετικά με επίθεση σε συγκρατούμενή της, σύμφωνα με τις σωφρονιστικές αρχές του Τενεσί.
Στην 226 σελίδων αίτησή τους, με την οποία ζητούν από τον κυβερνήτη να μετατρέψει τη θανατική ποινή σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αναστολής, οι δικηγόροι της επικαλούνται τις εμπειρίες της Πάικ: υπήρξε θύμα βίας στην παιδική της ηλικία, υπέστη επανειλημμένα σεξουαλική κακοποίηση και παραμέληση, ενώ βιάστηκε δύο φορές στα 11 και στα 17 της.
Οι συνήγοροί της παρέθεσαν επίσης τις διαγνώσεις που έλαβε στη φυλακή για διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες.
”Η ΕΦΗΒΗ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΦΟΝΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ”
Οι δικηγόροι της επισήμαναν επίσης ότι, όταν η μητέρα της Πάικ ήταν έγκυος σε εκείνη, έπινε πολύ, γεγονός που συνέβαλε στο να γεννηθεί με πρόβλημα εγκεφαλικής ανάπτυξης και να δυσκολεύεται σε νεαρή ηλικία στον έλεγχο των παρορμήσεών της.
Το 18χρονο κορίτσι που έπασχε από σοβαρή ψυχική νόσο και σχεδόν εξουθενωτικό ψυχικό τραύμα δεν υπάρχει πια. Η Κρίστα είναι μια 50χρονη γυναίκα, που αντιλαμβάνεται τις πράξεις της και έχει μετανιώσει για αυτές, λαμβάνει την κατάλληλη θεραπεία για την ψυχική της νόσο και φροντίζει και συμβουλεύει τις συγκρατούμενές της, απάντησαν οι δικηγόροι της γραπτώς στην άρνηση της απονομής χάριτος από τον Λι.
Η μητέρα της Σλέμερ, Μέι Μαρτίνες, τάχθηκε υπέρ της εκτέλεσης.
Οι εκτελέσεις γυναικών κρατουμένων είναι όλο και πιο σπάνιες στις ΗΠΑ, καθώς οι γυναίκες αναλογούν σε μόλις 18 από τους 1.683 θανατοποινίτες που εκτελέστηκαν από τότε που το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε την επαναφορά της εσχάτης των ποινών το 1976, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφοριών για τη Θανατική Ποινή. Μέχρι σήμερα το Τενεσί έχει προχωρήσει σε 17 εκτελέσεις.
Η υπόθεση της Πάικ έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον και πρόσφατα μια ομάδα ειδικών στα ανθρώπινα δικαιώματα από τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας τη μετατροπή της θανατικής ποινής εις βάρος της.
Υπέρ της Πάικ έχουν μιλήσει ειδικοί σε θέματα μετατραυματικού σοκ και σεξουαλικής βίας, οι οποίοι υποστήριξαν ότι οι διαδικασίες γύρω από τη θανατηφόρο ένεση πιθανόν να κάνουν την Πάικ να βιώσει ακραία και τραυματική ανάκληση της μνήμης της σεξουαλικής κακοποίησης και των βιασμών που υπέστη στην παιδική της ηλικία, ενισχύοντας τη βαναυσότητα και την επιθανάτια αγωνία της.
Τον Μάιο, σωφρονιστικοί αξιωματούχοι στο Τενεσί σταμάτησαν τις προσπάθειες εκτέλεσης ενός καταδικασμένου για φόνους θανατοποινίτη, αφού δεν κατάφεραν να βρουν κατάλληλη φλέβα για τη χορήγηση του θανατηφόρου φαρμάκου.
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
