Ο παγκόσμιος δείκτης πολυδιάστατης φτώχειας κατέγραψε την πρώτη άνοδό του από το 2010, όταν δημιουργήθηκε, καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που αφορά έφτασε τα 1,2 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με ανακοίνωση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP, PNUD).
Στην ετήσια έκθεση για το 2026, η υπηρεσία του ΟΗΕ και το ερευνητικό κέντρο Πρωτοβουλία της Οξφόρδης για τη φτώχεια και την ανθρώπινη ανάπτυξη (OPHI) καταγράφουν επίσης 51,5 εκατομμύρια ανθρώπους σε κατάσταση οξείας φτώχειας περισσότερους σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
Πρόκειται για την πρώτη αύξηση που καταγράφεται μέσα σε 16 χρόνια, σύμφωνα με τους δύο οργανισμούς.
Η άνοδος της φτώχειας, όπως αναφέρει ο διευθυντής του Προγράμματος του ΟΗΕ για την Ανάπτυξη Αλεξάντερ ντε Κρο, πρέπει να λειτουργήσει ως σήμα συναγερμού για ολόκληρο τον κόσμο, σύμφωνα με την ανακοίνωση.
Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και τροφοδοτούν έναν φαύλο κύκλο: πείνα, αποσχολειοποίηση και έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό ή ηλεκτρικό.
UNDP και OPHI αναφέρουν ότι περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους που πλήττονται, το 51,5%, είναι ανήλικοι.
Οι οργανισμοί σημειώνουν πάντως ότι η δημογραφική ανάπτυξη είναι βασικός παράγοντας σε αυτή την αύξηση και ότι νέα δεδομένα ήταν διαθέσιμα μόνο για 13 από τα 108 κράτη που καλύπτει η έκθεση.
Παρότι ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που ζουν στη φτώχεια αυξήθηκε, η εικόνα παραμένει μικτή. Στα τελευταία 15 χρόνια, 33 χώρες μείωσαν στο μισό το ποσοστό του πληθυσμού τους που ζει στη φτώχεια, όπως ορίζεται από τον συγκεκριμένο δείκτη.
Ανάμεσά τους βρίσκονται έξι χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Σύμφωνα με το UNDP, οι πιο γρήγορες πρόοδοι καταγράφηκαν στην Ασία, κυρίως στην Κίνα και το Βιετνάμ.
Η ακραία φτώχεια εξακολουθεί να πλήττει περισσότερο τις αγροτικές από τις αστικές περιοχές, με σχεδόν 83,3% των φτωχών στον κόσμο να ζουν στην ύπαιθρο.
Όπως και πέρυσι, η πλειονότητα των πιο φτωχών ζει στην υποσαχάρια Αφρική και στη Νότια Ασία, δηλαδή στην ινδική υποήπειρο, την πιο πολυάνθρωπη περιφέρεια του πλανήτη.
«Ξέρουμε ότι η πρόοδος είναι δυνατή», επιμένει ο Αλεξάντερ ντε Κρο. «Οι χώρες που αντιμετώπισαν μαζί αυτές τις προκλήσεις, αντί καθεμιά από την πλευρά της, έδειξαν πως μια αποφασιστική δράση μπορεί να φέρει αποτελέσματα».
Η πολυδιάστατη φτώχεια περιλαμβάνει δείκτες όπως η έλλειψη κατάλληλης στέγης, υγειονομικών συστημάτων, ηλεκτρικού, καυσίμων για την κουζίνα, τροφίμων και πρόσβασης στην εκπαίδευση.
