Είναι πλέον προφανές ότι, σε αυτή τη φάση, οι εισηγήσεις που δέχεται ο Πρωθυπουργός για πρόωρες εκλογές ενισχύονται διαρκώς, παρά τις προσωπικές του αμφιβολίες και αντιρρήσεις.
Όπως είναι πλέον προφανές ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή είναι το τελευταίο άλλοθι του Κυριάκου Μητσοτάκη για να μην ζητήσει πρόωρη ανανέωση της ψήφου εμπιστοσύνης. Σε κάθε περίπτωση οι πολιτικές εξελίξεις και τα ίδια τα γεγονότα διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο για την κυβέρνηση, περιορίζοντας αισθητά τα περιθώρια ελιγμών.
Μοιραία το ερώτημα, πλέον, είναι εύλογο και αφορά το τι ακριβώς μπορεί να εμποδίσει αυτά τα σενάρια από το να κυριαρχούν καθημερινά στην πολιτική ατζέντα. Και σε τελική ανάλυση πόσο μακριά είναι από την πραγματικότητα. Το βασικό επιχείρημα που προβάλλεται από την πλευρά της κυβέρνησης είναι ότι μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα δημιουργούσε συνθήκες αστάθειας και ανασφάλειας στη χώρα εν μέσω γενικευμένων εντάσεων. Όμως, το ίδιο το πολιτικό περιβάλλον έρχεται να αμφισβητήσει αυτή τη θέση. Διότι γεννάται ένα ακόμη πιο κρίσιμο ερώτημα. Υπάρχει κάτι πιο αποσταθεροποιητικό από το να στηρίζεται μια κυβερνητική πλειοψηφία σε πρόσωπα που βρίσκονται υπό δικαστική έρευνα; Από το ενδεχόμενο η κυβερνητική συνοχή να εξαρτάται, ακόμη και σε κρίσιμες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, από παράγοντες που συνδέονται με σοβαρές υποθέσεις διασπάθισης δημόσιου χρήματος;
Οι δυο παράγοντες που επιτείνουν την πίεση
Και δεν είναι μόνο αυτό. Η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη και με δύο ακόμη παράγοντες που επιτείνουν την πίεση. Πρώτον, οι δυσοίωνες οικονομικές επιπτώσεις από την παρατεταμένη διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Η ακρίβεια εντείνεται, το κόστος ζωής αυξάνεται κατακόρυφα και η δυνατότητα παρεμβάσεων για την συγκράτηση των τιμών γίνεται ολοένα και πιο περιορισμένη. Δεύτερον, εντείνεται διαρκώς και η αβεβαιότητα γύρω από τον τουρισμό, τη βασική «βαριά βιομηχανία» της χώρας, καθώς μια παρατεταμένη γεωπολιτική κρίση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις αφίξεις και τα έσοδα.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο πόλεμος λειτουργεί —συνειδητά ή μη— ως το τελευταίο ισχυρό επιχείρημα για την αποφυγή των πρόωρων εκλογών. Με αφορμή αυτόν, η κυβέρνηση παίρνει παράταση του πολιτικού χρόνου της. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση μοιάζει να εξαρτά τον εκλογικό της σχεδιασμό σε μεγάλο βαθμό από την πορεία των εξελίξεων στο πολεμικό μέτωπο. Και σήμερα μπορεί να ισχύει πως όσο η αβεβαιότητα παραμένει, οι σχετικές αποφάσεις μετατίθενται. Όταν όμως «κάτσει η σκόνη» του πολέμου, τότε όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά και ουδείς μπορεί να αποκλείσει ότι θα επανέλθουν στο τραπέζι με μεγαλύτερη ένταση.
Μπήκαμε σε μακριά προεκλογική περίοδο
Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι βέβαιο. Η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε μια άτυπη μακριά προεκλογική περίοδο. Το πόσο θα διαρκέσει, θα το καθορίσει ο Πρωθυπουργός. Αλλά, όπως λέει και η παλιά ρήση, «ανάγκα και οι θεοί πείθονται». Και η πολιτική συγκυρία, πλέον, μοιάζει να ασκεί τη δική της, αμείλικτη πίεση στο Μέγαρο Μαξίμου.
