Για κάποιους, ένα Walkman ή ένα κινητό με πλήκτρα είναι αρκετό για να επιστρέψουν στα μαθητικά τους χρόνια.
Για εμάς που είμαστε σήμερα γύρω στα 20κάτι, ορισμένες από αυτές τις συσκευές ανήκουν περισσότερο στις ιστορίες των μεγαλύτερων, στα συρτάρια του σπιτιού ή στις ταινίες που βλέπαμε.
Μεγαλώσαμε πάνω στο μεταίχμιο της μετάβασης προς τα smartphones και συνηθίσαμε γρήγορα να βρίσκονται σχεδόν τα πάντα στην ίδια οθόνη. Ίσως γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον να ανακαλύπτουμε τι μπορούσε να κάνει μια συσκευή που έκανε… λιγότερα.
Το Euronews παρουσίασε τις ιστορίες τεσσάρων ανθρώπων που χρησιμοποιούν ή συλλέγουν παλαιότερη τεχνολογία, από iPod και κασέτες μέχρι κινητά και παιχνιδοκονσόλες. Ανάμεσά τους, ο δημοσιογράφος Peter Fuller εξακολουθεί να ακούει στα iPod του τη μουσική που ήδη διαθέτει, προτιμώντας αυτή τη δυνατότητα από την εξάρτηση από συνδρομές streaming.
Η γοητεία αυτών των αντικειμένων, ωστόσο, μπορεί να είναι διαφορετική για κάθε γενιά.
Ένας μεγαλύτερος αναγνωρίζει το μοντέλο που είχε κάποτε, θυμάται πού το αγόρασε ή ποιο τραγούδι άκουγε πηγαίνοντας στο σχολείο. Εμείς μπορεί να χρειαστούμε πρώτα μια μικρή επίδειξη για να καταλάβουμε πώς λειτουργεί. Και κάπως έτσι, μια ξεχασμένη συσκευή δίνει αφορμή για μια κουβέντα που δύσκολα θα ξεκινούσε με την ερώτηση αν έγινε η τελευταία ενημέρωση του κινητού.
Αυτή η συνάντηση των γενεών εμφανίζεται και στο ρεπορτάζ. Ο Miles, που διοργανώνει εκδηλώσεις με παλιά βιντεοπαιχνίδια, περιγράφει στο Euronews μια 80χρονη να ανακαλύπτει το Sonic 2 και να ενθουσιάζεται.
Οι παλιές κονσόλες μπορούν, επομένως, να προσφέρουν και εντελώς καινούργιες εμπειρίες, ακόμη και σε ανθρώπους που έζησαν την εποχή της κυκλοφορίας τους.
Για τη δική μας γενιά, αυτή η ανακάλυψη αξίζει και για έναν ακόμη λόγο.
Έχουμε συνηθίσει να ακούμε μουσική ενώ απαντάμε σε μηνύματα, να βλέπουμε μια σειρά ενώ χαζεύουμε βίντεο και να ανοίγουμε το κινητό χωρίς να θυμόμαστε ακριβώς γιατί. Μια συσκευή αποκλειστικά για μουσική θα μπορούσε να γίνει μια μικρή αφορμή να μείνουμε σε αυτό που επιλέξαμε να κάνουμε. Να ακούσουμε, ας πούμε, ολόκληρο εκείνο το άλμπουμ που διαρκώς αναβάλλουμε.
Η διάρκεια και η προσήλωση σε βάθος έχουν τη σημασία τους.
Φυσικά, δεν χρειάζεται να καταλήξουμε στο γνωστό συμπέρασμα ότι παλιά ήταν όλα καλύτερα. Ούτε να παρουσιάσουμε κάθε νεότερο άνθρωπο ως μόνιμα απορροφημένο σε μια οθόνη.
Η τεχνολογία μάς έχει δώσει δυνατότητες που δύσκολα θα αποχωριζόμασταν. Έχει, όμως, ενδιαφέρον να δοκιμάζουμε διαφορετικούς ρυθμούς και να αποφασίζουμε τι μας ταιριάζει, ακόμη κι αν αυτό βρίσκεται ξεχασμένο σε ένα ντουλάπι.
Ίσως, λοιπόν, αξίζει να ρωτήσουμε τους μεγαλύτερους τι έχουν κρατήσει. Εκείνοι μπορεί να ξαναβρούν ένα κομμάτι της καθημερινότητάς τους κι εμείς να ανακαλύψουμε έναν διαφορετικό τρόπο να ακούμε μουσική ή να παίζουμε μαζί.
Κι αν χρειαστεί να μας εξηγήσουν πώς συνδέεται η κονσόλα, τόσο το καλύτερο. Για μια φορά, οι οδηγίες χρήσης θα έρθουν μαζί με μια προσωπική ιστορία.
