Εκπαίδευση με γάτα σε παιδιά με αναπτυξιακές δυσκολίες έδειξε ότι μπορεί να φέρει οφέλη τόσο στα ίδια τα παιδιά όσο και στις γάτες της οικογένειας, σύμφωνα με νέα μελέτη. Η έρευνα κατέγραψε υγιέστερες συμπεριφορές, ισχυρότερο δεσμό και βελτίωση της κοινωνικής συμπεριφοράς των ζώων.
Οι άνθρωποι συχνά υποτιμούν τη συμβολή των γατών στην αλληλεπίδραση ανθρώπου και ζώου, δήλωσε η Μονίκ Άντελ, καθηγήτρια στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, η οποία μελετά τις σχέσεις ανθρώπων και ζώων.
Η μελέτη δείχνει ότι οι γάτες μπορούν να είναι ενεργοί συμμετέχοντες και όχι απλώς παθητικοί σύντροφοι. Όταν τα παιδιά και οι γάτες τους συνεργάζονται μέσα από την εκπαίδευση, ο δεσμός τους μπορεί να ενισχυθεί, με θετικά αποτελέσματα και για το παιδί και για τη γάτα, ανέφερε η ερευνήτρια σε τοπικό μέσο του Όρεγκον.
Η έρευνα, που έγινε υπό την κοινή διεύθυνση της Άντελ και της Μέγκαν ΜακΝτόναλντ, καθηγήτριας κινησιολογίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, βασίζεται στο αυξανόμενο ενδιαφέρον για παρεμβάσεις με τη βοήθεια ζώων, με στόχο τη σωματική, ψυχολογική και κοινωνική ευημερία των ανθρώπων.
Τέτοιες παρεμβάσεις αναγνωρίζονται όλο και περισσότερο ως μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση για παιδιά, μεταξύ αυτών και για όσα έχουν σωματικές ή μαθησιακές αναπηρίες ή κοινωνικές, συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες.
Οι σκύλοι και τα άλογα έχουν τραβήξει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως η Άντελ θέλησε να εξετάσει αν οι γάτες μπορούν να παίξουν αντίστοιχο ρόλο. Έχει μελετήσει τον δεσμό ανθρώπου και γάτας για πάνω από μια δεκαετία και έχει διαπιστώσει ότι οι γάτες, όπως και οι σκύλοι, είναι κοινωνικά είδη, με την ικανότητα να δημιουργούν δεσμούς προσκόλλησης με τους ανθρώπους και να εκπαιδεύονται.
Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε μια καινοτόμο παρέμβαση Εκπαίδευσης με τη Βοήθεια Γάτας (Cat-Assisted Training CAT) για παιδιά 8-17 ετών με αναπτυξιακές αναπηρίες και τις γάτες της οικογένειάς τους. Σε αντίθεση με προηγούμενες εργασίες, όπου οι γάτες συχνά είχαν παθητικό ρόλο, το πρόγραμμα αυτό συγκαταλέγεται στα πρώτα που τις εμπλέκουν ως ενεργούς εταίρους της παρέμβασης.
Οι συνεδρίες σχεδιάστηκαν για να στηρίξουν την υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών, μέσα από κοινή σωματική δραστηριότητα και ευθύνη φροντίδας, αλλά και την ευημερία των γατών, με δομημένη εκπαίδευση βασισμένη στη θετική ενίσχυση και την ανταμοιβή. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι η συμμετοχή στην παρέμβαση CAT προώθησε υγιείς συμπεριφορές και ενίσχυσε τον δεσμό ανάμεσα στα παιδιά με αναπτυξιακές αναπηρίες και τις γάτες της οικογένειάς τους.
Η παρέμβαση είχε επίσης θετική επίδραση στην κοινωνική συμπεριφορά των γατών. Συνολικά, η μελέτη δίνει προκαταρκτικά στοιχεία ότι οι γάτες μπορούν να λειτουργήσουν ως επιτυχημένοι, ενεργοί εταίροι σε παρέμβαση με υποβοήθηση γάτας για παιδιά με αναπτυξιακές αναπηρίες, ενώ ταυτόχρονα ενδέχεται να ωφελούνται και οι ίδιες από τη βελτίωση της σχέσης ανθρώπου και γάτας.
Τι αξιολόγησε η μελέτη
Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε μια εκπαιδευτική παρέμβαση με τη βοήθεια γατών, στην οποία συμμετείχαν 36 παιδιά 8-17 ετών με αναπτυξιακές αναπηρίες και οι γάτες των οικογενειών τους.
Το ήμισυ των συμμετεχόντων εντάχθηκε στην ομάδα εκπαίδευσης, η οποία παρακολούθησε έξι εκπαιδευτικές συνεδρίες διάρκειας 45 λεπτών και ολοκλήρωσε εβδομαδιαίες εργασίες, όπως εξάσκηση τεχνικών εκπαίδευσης και διδασκαλία συμπεριφορών όπως το κάτσε και το έλα. Το άλλο ήμισυ αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου και δεν συμμετείχε στις δραστηριότητες.
Στα παιδιά δόθηκαν τρία διαφορετικά ερωτηματολόγια σε τρεις χρονικές στιγμές: πριν από την έναρξη της μελέτης, έξι εβδομάδες μετά την ολοκλήρωσή της και ένα έτος μετά την έναρξή της. Τα ερωτηματολόγια αξιολόγησαν την ένταση του συναισθηματικού δεσμού του παιδιού με τη γάτα, την ευθύνη για τις εργασίες που σχετίζονται με τη γάτα και την ανθρωπιστική συμπεριφορά απέναντί της.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τον δεσμό της γάτας με το παιδί και την κοινωνικότητα της γάτας παρουσία του παιδιού, καταγράφοντας σε βίντεο τις τυποποιημένες συνεδρίες εκπαίδευσης και αξιολογώντας το υλικό ως προς συγκεκριμένες συμπεριφορές.
Για παράδειγμα, η κοινωνικότητα μετρήθηκε με βάση τον χρόνο κατά τον οποίο μια γάτα είχε τουλάχιστον ένα πόδι μέσα σε ημικύκλιο που είχε σχεδιαστεί στο βίντεο και είχε ακτίνα 1 μέτρου γύρω από το παιδί.
Η μελέτη κατέληξε σε αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα:
- Τα παιδιά της ομάδας εκπαίδευσης παρουσίασαν σημαντική αύξηση στην ευθύνη για τη φροντίδα της γάτας, ενώ εκείνα της ομάδας ελέγχου ανέφεραν μείωση.
- Στην ομάδα εκπαίδευσης, τα παιδιά που είπαν ότι δίδαξαν στις γάτες τους νέα πράγματα αυξήθηκαν από 44% πριν από τις συνεδρίες σε 94% μετά την εκπαίδευση, ενώ όσοι έβγαζαν βόλτα τις γάτες τους αυξήθηκαν από 28% σε 78%.
- Τα παιδιά παρακολουθούσαν σταθερά τις συνεδρίες και ολοκλήρωναν τις εργασίες για το σπίτι, δύο ενδείξεις ότι το πρόγραμμα είχε ισχυρότερη επίδραση, όπως σημείωσαν οι ερευνητές. Όλοι οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν και τις έξι συνεδρίες, ενώ το μέσο ποσοστό ολοκλήρωσης των εργασιών ήταν 81%.
- Αυξήθηκε ο αριθμός των γατών που, σύμφωνα με τον ορισμό των ερευνητών, είχαν ασφαλή συναισθηματική σύνδεση με το παιδί τους, με έξι γάτες να μετακινούνται από την κατηγορία της ανασφαλούς στην κατηγορία της ασφαλούς συναισθηματικής σύνδεσης.
Αυτό δείχνει ότι, όταν δίνονται οι σωστές ευκαιρίες και η κατάλληλη καθοδήγηση για το πώς παιδιά και έφηβοι μπορούν να βελτιώσουν τη σχέση τους με τις γάτες τους, μπορούν να υπάρξουν θετικές αλλαγές, δήλωσε η Άντελ.
Οι γάτες γίνονται πιο σίγουρες, γίνονται πιο κοινωνικές και αναπτύσσουν ισχυρότερους δεσμούς, από τους οποίους επωφελούνται και τα παιδιά. Τώρα τις βλέπουν ως συνεργάτες, μια πηγή κινήτρου για να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες και να υιοθετήσουν υγιείς συμπεριφορές, είπε η καθηγήτρια, προσθέτοντας ότι αυτή μπορεί να είναι μια πραγματικά ξεχωριστή σχέση, πιο σύνθετη απ’ όσο πίστευαν πολλοί ότι μπορούν να έχουν με μια γάτα.
