Το κουτάβι μόνο στο σπίτι μπορεί να αγχωθεί έντονα όταν κλείνει η πόρτα πίσω μας, ειδικά αν δεν έχει μάθει να μένει μόνο. Η σωστή προετοιμασία, η υπομονή και η σταδιακή εξοικείωση με την απουσία μας βοηθούν να χτιστεί μια πιο ήρεμη καθημερινότητα.
Η εξοικείωση με την απουσία μας είναι ένα βασικό βήμα στην ανατροφή ενός κουταβιού. Η έγκαιρη προετοιμασία μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του άγχους αποχωρισμού, ενός προβλήματος που επηρεάζει τόσο την ευημερία του ζώου όσο και την καθημερινότητα της οικογένειας.
Ο εκπαιδευτής σκύλων, Μιχάλης Διαμαντάρας, εξηγεί γιατί χρειάζεται να ξεκινάμε από νωρίς και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον σκύλο μας να προσαρμοστεί.
Φεύγουμε από το σπίτι και αφήνουμε το κουτάβι μόνο του. Κλαίει, γαβγίζει και κάνει καταστροφές, σαν να πρόκειται να εξαφανιστούμε για πάντα.
Οι περισσότερες οικογένειες δίνουν σημασία μόνο στην εκπαίδευση τουαλέτας του κουταβιού, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να μείνει μόνο του.
Είναι ανάγκη, από τις πρώτες ημέρες που θα έρθει το σκυλάκι στο σπίτι μας, να ξεκινήσει σταδιακά να μένει μόνο του, χωρίς τη δική μας παρουσία, τονίζει ο κ. Διαμαντάρας.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπει με τη βία στο crate ούτε να χρησιμοποιηθεί το κλουβί ως εργαλείο τιμωρίας
Η εκπαίδευση δεν ολοκληρώνεται μέσα σε μία ημέρα
Σημειώνει, δε, ότι ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτές είναι το άγχος αποχωρισμού. Πρόκειται για συμπεριφορά που συνήθως ξεκινά από μικρή ηλικία και, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να συνοδεύει τον σκύλο για όλη του τη ζωή.
Ένας σκύλος με τέτοια συμπεριφορά, όπως περιγράφει, μπορεί να γαβγίζει ασταμάτητα, να προκαλεί καταστροφές στον χώρο μας και να αφοδεύει μέσα στο σπίτι, παρότι γνωρίζουμε ότι είναι άριστα εκπαιδευμένος να λερώνει μόνο κατά τη βόλτα του.
Με αυτά τα δεδομένα, γίνεται σαφές πόσο σημαντικό είναι να μάθει το κουτάβι να μένει μόνο του.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν!
Η κατάλληλη προετοιμασία του χώρου και η επιλογή των σωστών αξεσουάρ μπορούν να κάνουν τη διαδικασία ευκολότερη.
Στη συνέχεια, ο κ. Διαμαντάρας παρουσιάζει όσα θα χρειαστούμε, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να εξοικειώσουμε σταδιακά το κουτάβι με το περιβάλλον του και με την απουσία μας.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον εκπαιδευτή σκύλων, τα αξεσουάρ που θα χρειαστούμε είναι: crate ή κλουβί περιορισμού, έξυπνα παιχνίδια που γεμίζουν με τροφή, μία δική μας μπλούζα που έχει τη μυρωδιά μας και μία κάμερα.
Καλό είναι, αφού γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία κατά την οποία θα έρθει το νέο μέλος της οικογένειας, να έχουμε στη διάθεσή μας τον απαιτούμενο χρόνο -τουλάχιστον μία εβδομάδα-, ώστε να εκπαιδεύσουμε με ηρεμία το κουτάβι στη νέα του ζωή.
Η εξοικείωση με το crate πρέπει να γίνεται με θετικό τρόπο, χωρίς πίεση ή τιμωρία. Στόχος είναι ο σκύλος να αισθάνεται άνετα στον χώρο του και να μπορεί να παραμένει εκεί για ολοένα μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα.
Το crate θα του παρέχει ασφάλεια και ηρεμία. Μέσα στο κλουβάκι θα υπάρχουν το αγαπημένο του παιχνίδι και η δική μας μπλούζα, με τη μυρωδιά μας.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπει με τη βία στο crate ούτε να χρησιμοποιηθεί το κλουβί ως εργαλείο τιμωρίας, τονίζει ο κ. Διαμαντάρας.
Αντιθέτως, λέει, πρέπει να παραμένει σταδιακά μέσα στο crate, αυξάνοντας τον χρόνο παραμονής με κλειστή την πόρτα. Όσο παρατηρούμε ότι το κουτάβι αισθάνεται ολοένα πιο άνετα μέσα στον περιορισμένο χώρο, αυξάνουμε και τη δική μας απόσταση από το κλουβάκι. Κάποια στιγμή, απομακρυνόμαστε σε άλλο χώρο ή ακόμη και φεύγουμε από το σπίτι.
Εδώ θα μας βοηθήσει μια κάμερα, ώστε να έχουμε μια ρεαλιστική εικόνα της συμπεριφοράς του σκύλου από απόσταση.
Η διαχείριση των στιγμών πριν από την αποχώρηση και μετά την επιστροφή μας είναι εξίσου σημαντική. Η ήρεμη στάση μας μπορεί να βοηθήσει τον σκύλο να αντιλαμβάνεται αυτές τις αλλαγές ως ένα φυσιολογικό μέρος της καθημερινότητάς του. Όπως επισημαίνει ο κ. Διαμαντάρας, χρειάζεται να αποφεύγουμε τις υπερβολικές αντιδράσεις και να προσαρμόζουμε τις απουσίες μας στις ανάγκες του σκύλου.
Τόσο η αποχώρησή μας όσο και η επιστροφή μας στο σπίτι καλό είναι να γίνονται, όσο το δυνατόν, με λιγότερο θόρυβο και χωρίς περιττούς ενθουσιασμούς.
Στόχος μας είναι να υποτιμηθεί στα μάτια και στα αυτιά του κουταβιού μας η αναχώρηση ή η επιστροφή μας στο σπίτι.
Προσπαθούμε, όσο οι ανάγκες της καθημερινότητάς μας το επιτρέπουν, να απουσιάζουμε από το σπίτι όσο το δυνατόν λιγότερο.
Η εκπαίδευση δεν ολοκληρώνεται μέσα σε μία ημέρα και ενδέχεται να υπάρξουν δυσκολίες στην πορεία. Η υποστήριξη από οικεία πρόσωπα, η συνέπεια στην εφαρμογή των οδηγιών και η κατανόηση των αναγκών του σκύλου αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για την ομαλή προσαρμογή του.
Ο κ. Διαμαντάρας τονίζει τη σημασία της υπομονής και της σωστής επικοινωνίας με τον μικρό φίλο μας.
Όπως αναφέρει ο εκπαιδευτής, η βοήθεια ενός φίλου ή ενός συγγενή μπορεί να φανεί αναγκαία. Ο σκύλος μας αξίζει να έχει όλα τα καλά του κόσμου: αγάπη, στοργή και καλή επικοινωνία.
Κλείνοντας, ο κ. Διαμαντάρας λέει: Θα υπάρξουν, όμως, και στιγμές κατά τις οποίες μπορεί να δυσανασχετήσει λίγο. Εάν τον εκπαιδεύσουμε σωστά, με υπομονή, επιμονή και συνέπεια, τότε όλα θα φανούν απλά, ώστε η ζωή του και η ζωή μας να γίνουν πιο εύκολες και πιο όμορφες.
Ο εκπαιδευτής σκύλων, Μιχάλης Διαμαντάρας
⃰ Ο κύριος Μιχάλης Διαμαντάρας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συνοδός στρατιωτικών σκύλων στην Πολεμική Αεροπορία το 1990, όπου και υπηρέτησε επί 10 χρόνια.
Από το 2000 ασκεί το επάγγελμα του εκπαιδευτή σκύλων.
Και όπως λέει: Έχω εκπαιδεύσει σκύλους, σχεδόν όλων των φυλών. Λαμβάνοντας πάντα υπ όψιν τόσο τον χαρακτήρα και τις ιδιαιτερότητες του σκύλου όσο και τις ανάγκες του κηδεμόνα του.
Στόχος μου είναι με την προεκπαίδευση, την κοινωνικοποίηση, τη βασική υπακοή, αλλά και τη επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων, να διαμορφωθεί η συμπεριφορά του σκύλου. Έτσι, ώστε να τον βοηθήσουμε να κατανοήσει τη θέση του μέσα στην οικογένεια. Έτσι, με ήρεμο και κυρίως με μεθοδευμένο τρόπο, θα δημιουργηθεί μια σχέση υπακοής, σεβασμού και αγάπης.
