Είκοσι εννέα χρόνια μετά τη σκοτεινή νύχτα του 1997 στο Παρίσι, ο θάνατος της πριγκίπισσας Νταϊάνα εξακολουθεί να γεννά νέες θεωρίες συνωμοσίας. Η πιο πρόσφατη επιχειρεί να συνδέσει την αείμνηστη πριγκίπισσα της Ουαλίας με το δίκτυο του Τζέφρι Έπσταϊν, ανακυκλώνοντας ξανά τα ερωτήματα γύρω από την τραγική πρόσκρουση της Mercedes στο τούνελ της Πον ντε λ’ Αλμά.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στη ΔΕΘ — Δείτε το videoΜε τον θάνατό της να έχει γίνει εδώ και χρόνια το πιο επίμονο πεδίο της συνωμοσιολογίας, η εικόνα της Νταϊάνα παραμένει κεντρική σε έναν μύθο που ανανεώνεται διαρκώς. Σαν σήμερα, 31 Αυγούστου, η επέτειος του θανάτου της επαναφέρει κάθε χρόνο τη συζήτηση γύρω από το δυστύχημα και τα σενάρια που το ακολουθούν.
Ποιοί σκότωσαν την Νταϊάνα;
Στην εποχή της ψηφιακής υπερπληροφόρησης και των αλγορίθμων, η αφήγηση δεν αποδυναμώνεται αλλά μετασχηματίζεται. Το νέο κεφάλαιο σε αυτή τη διαρκή μυθοπλασία επιχειρεί να εμπλέξει την πριγκίπισσα της Ουαλίας σε ένα εφιαλτικό πλέγμα γύρω από τον καταδικασμένο για παιδεραστία και σωματεμπορία Αμερικανό χρηματιστή, Τζέφρι Έπσταϊν.
Δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο των κίτρινων φυλλάδων, όπως οι πρόσφατες αναφορές του περιοδικού OK!, μεταφέρουν πως νέα παραφιλολογία υποστηρίζει ότι η Νταϊάνα ίσως γνώριζε επιβαρυντικές πληροφορίες για το ελίτ δίκτυο του Έπσταϊν, κάτι που —κατά τους συνωμοσιολόγους— σφράγισε τη μοίρα της.
Δεν υπάρχουν διασταυρωμένα στοιχεία που να συνδέουν τη Νταϊάνα απευθείας με τον Έπσταϊν, όμως οι διασυνδέσεις του με πρόσωπα γύρω της έχουν ανοίξει ξανά ερωτήματα για το τι γνώριζε πραγματικά, αναφέρει χαρακτηριστικά πηγή που επικαλείται το δημοσίευμα.
Αυτός ο νέος ισχυρισμός δεν γεννήθηκε στο κενό, αλλά τροφοδοτείται από τις τεκμηριωμένες διασυνδέσεις του Έπσταϊν με πρόσωπα της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του έκπτωτου πρίγκιπα Άντριου, ο οποίος καθαιρέθηκε από τους τίτλους του μετά τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη Βιρτζίνια Τζιούφρε, αλλά και η Σάρα Φέργκιουσον.
Η Νταϊάνα γνώριζε πολλά για το δίκτυο του Έπσταϊν και τη σχέση του με τον αδελφό του πρώην άντρα της, τον έκπτωτο πρίγκιπα Άντριου
Ο Έπσταϊν κινούνταν στους υψηλότερους κοινωνικούς κύκλους και αυτό τον έφερνε αναπόφευκτα κοντά σε πρόσωπα που συνδέονταν με τη βασιλική οικογένεια, ανάμεσά τους και ο Άντριου, σημειώνει άλλο πρόσωπο από το περιβάλλον.
Το 2025, η Γκισλέιν Μάξγουελ υποστήριξε ότι η πριγκίπισσα Νταϊάνα ήταν ένα από τα πρόσωπα που ήθελε να γοητεύσει ο Τζέφρι Έπσταϊν.
Η Μάξγουελ, 64 ετών, η οποία εκτίει ποινή κάθειρξης 20 ετών για στρατολόγηση ανήλικων κοριτσιών με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση από τον Έπσταϊν, είπε ότι ο αποθανών παιδόφιλος γνώρισε την πριγκίπισσα της Ουαλίας σε υψηλού κύρους εκδήλωση που είχε οργανώσει στενή φίλη της Νταϊάνα, η βαρόνη Ρόζα Μόνκτον.
Δεν ξέρω αν ήταν ένα κανονισμένο ραντεβού γνωριμίας για εκείνον, ίσως και να ήταν, κατέθεσε η Μάξγουελ, η οποία, σύμφωνα με τη the Sun, φάνηκε διστακτική να μιλήσει άσχημα για την Νταϊάνα. Δεν θα το κάνω αυτό, είπε.
Όμως η Νταϊάνα δεν ήταν εκτεθειμένη σε κυκλώματα trafficking μόνο από το Παλάτι. Ο σύντροφός της Ντόντι Αλ Φαγέντ ήταν γιος του έκπτωτου Αιγύπτιου μεγιστάνα Μοχάμεντ Αλ Φαγέντ.
Ο Αλ Φαγέντ φέρεται να είχε στήσει το δικό του κύκλωμα σωματεμπορίας, όπως καταγγέλλουν γυναίκες που υποστηρίζουν πως ήταν θύματα trafficking από τον Έπσταϊν προς τον Αιγύπτιο μεγιστάνα, πατέρα του Ντόντι.
Ο Αλ Φαγέντ, που απεβίωσε το 2023, αρνήθηκε τα πάντα όσο ζούσε. Ωστόσο, οι συμπτώσεις και οι συγκυρίες είναι πολλές για να μην τροφοδοτούν νέα μέτωπα στη συνωμοσιολογία γύρω από τον θάνατο της Νταϊάνα.
Αν η πριγκίπισσα της Ουαλίας είχε πρόσβαση σε πληροφορίες για κυκλώματα σεξουαλικών εγκλημάτων τόσο από το Παλάτι όσο και από την πλευρά των Αλ Φαγέντ, τότε όσοι πιστεύουν τα σενάρια αυτά θεωρούν πως κάποιος έπρεπε να τη σταματήσει. Στο ίδιο κλίμα κινούνται οι ισχυρισμοί ότι, αν ήξερε πράγματα με καταστροφικές συνέπειες για την ελίτ, τη μοναρχία και τους ισχυρούς στη Βρετανία, ίσως να της έκλεισαν το στόμα βίαια και απρόβλεπτα.
Για να γίνει κατανοητή η αντοχή αυτών των θεωριών συνωμοσίας, χρειάζεται επιστροφή στις ρίζες της αμφισβήτησης.
Δύο μεγάλες έρευνες από τη γαλλική δικαιοσύνη και τη βρετανική αστυνομία, ανάμεσά τους η περίφημη Operation Paget με έκθεση 832 σελίδων, κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα: ο θάνατος της Νταϊάνα ήταν ένα τραγικό, απολύτως αποφευκτέο δυστύχημα.
Το δυστύχημα αποδόθηκε στην επικίνδυνη οδήγηση του Ανρί Πολ, ο οποίος βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ και κατασταλτικών φαρμάκων και κινούνταν με υπερβολική ταχύτητα για να ξεφύγει από τους παπαράτσι.
Κι όμως, οι επίσημες εκδοχές σπάνια ικανοποιούν τη δίψα για μυστήριο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς μετατρέπει κάθε κενό ή ασάφεια σε απόδειξη εγκλήματος.
«Στο επίκεντρο βρίσκεται αυτή η πολύ ισχυρή πεποίθηση ότι μας λέγονται πάντα ψέματα, ότι καμία κυβέρνηση δεν σου λέει ποτέ την αλήθεια», είχε δηλώσει ο Αλασντέρ Σπαρκ, ερευνητής στο Κέντρο Μελέτης της Κουλτούρας Συνωμοσίας του Πανεπιστημίου του Ουίντσεστερ στο Reuters.
«Οι άνθρωποι πιστεύουν στις θεωρίες συνωμοσίας όπως πιστεύουν στις τηλεοπτικές διαφημίσεις. Είναι μια πολύ χαλαρή πίστη, μερικές φορές είναι απλώς μια άρνηση να διστάσουν. Αλλά είναι προετοιμασμένοι να αποδεχτούν ότι μπορεί να είναι αλήθεια».
Η δύναμη κάθε θεωρίας συνωμοσίας βασίζεται στην εμμονική εστίαση στις μικρές, ανεξήγητες λεπτομέρειες. Στην περίπτωση της Νταϊάνα, το ιερό δισκοπότηρο των συνωμοσιολόγων υπήρξε για χρόνια το θρυλικό λευκό Fiat Uno.
Το όχημα αυτό, που σύμφωνα με τις τοξικολογικές και εγκληματολογικές εκθέσεις ήρθε σε επαφή με τη Mercedes λίγα δευτερόλεπτα πριν από τη συντριβή, δεν εντοπίστηκε ποτέ από τις αρχές.
Για τους αναλυτές της αστυνομικής αναφοράς, επρόκειτο απλώς για ένα ασήμαντο συμβάν μέσα σε μια αλυσίδα λανθασμένων εκτιμήσεων.
Για τους αμφισβητίες, ήταν η απόδειξη εμπλοκής των μυστικών υπηρεσιών της MI6 με εντολή του Παλατιού.
«Αν μπεις σε μια κουβέντα με έναν συνωμοσιολόγο, πολύ γρήγορα θα σου μιλήσει για τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες σε εξαντλητικό βαθμό. Πού είναι το λευκό Uno; Αυτά τα πράγματα, το κομμάτι του παζλ που δεν ταιριάζει, τείνουν να υπερβάλλονται υπερβολικά. Μπορείς να πλέξεις ολόκληρες φαντασιώσεις πάνω σε αυτό», επισημαίνει ο Σπαρκ.
Ακόμη και ο πατέρας του συντρόφου της είχε υιοθετήσει και καλλιεργήσει τη δική του, πολιτικά υποκινούμενη θεωρία, με τον Μοχάμεντ Αλ Φαγέντ να υποστηρίζει μέχρι το τέλος της ζωής του την εκδοχή της δολοφονίας.
«Σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα μιας δολοφονικής συνωμοσίας από ανθρώπους που δεν ήθελαν η πριγκίπισσα να παντρευτεί τον γιο μου και φοβούνταν αυτά που μπορούσε να πει και να κάνει», έλεγε επανειλημμένα στον Τύπο.
Από την άλλη πλευρά, εμφανίστηκαν σενάρια που ενέπλεκαν εμπόρους όπλων, οι οποίοι ήταν εξοργισμένοι από τη διεθνή εκστρατεία της Νταϊάνα κατά των ναρκών κατά προσωπικού.
Δεν έλειψαν και οι πιο αλλόκοτες υποθέσεις: από τελετουργικές δολοφονίες μυστικών ταγμάτων, μέχρι τη θεωρία ότι η πριγκίπισσα δολοφονήθηκε επειδή αρνήθηκε να παντρευτεί τον Μπιλ Κλίντον ή ακόμη και ότι σκηνοθέτησε τον θάνατό της και ζει ινκόγκνιτο.
Έρευνες της Δρ. Κάρεν Ντάγκλας από το Πανεπιστήμιο του Κεντ έδειξαν ότι όσοι εκτίθενται σε θεωρίες συνωμοσίας επηρεάζονται βαθιά στις κρίσεις τους, συχνά χωρίς να το αντιλαμβάνονται.
«Αν οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν απαραίτητα ότι αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν αντίκτυπο στη δική τους στάση, είναι πολύ πιο πιθανό να τις αναπαράγουν, να τις καλλιεργήσουν και να τις επιβάλλουν σε άλλους. Αυτός μπορεί να είναι ένας τρόπος με τον οποίο διαιωνίζονται με την πάροδο του χρόνου», εξηγεί η Δρ. Ντάγκλας.
Παράλληλα, το διαδίκτυο έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Ήδη από τις πρώτες ώρες μετά την επιβεβαίωση του θανάτου της στο Παρίσι το 1997, τα πρώτα forum και ιστοσελίδες γέμιζαν το τότε αχανές διαδίκτυο με σενάρια δολοφονίας.
Σήμερα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απλώς επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία, συνδέοντας αδόκιμα την Νταϊάνα με κάθε υπόθεση, αρκεί στο τέλος να είναι νεκρή.
Όπως είχε επισημάνει ο Αλασντέρ Σπαρκ, οι ερωτήσεις και οι αμφιβολίες για τη νύχτα της 31ης Αυγούστου αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα για τη σημερινή κοινωνία παρά για το ίδιο το δυστύχημα.
«Αυτή η εμμονή επιβεβαιώνει πως οι άνθρωποι έχουν γίνει βαθιά δύσπιστοι απέναντι σε κυβερνήσεις και θεσμικά όργανα», σχολίασε ο Σπαρκ.
«Ας υποθέσουμε ότι πιστεύεις ότι υπάρχει μια συνωμοσία και ζητάς μια δημόσια έρευνα. Τα αποτελέσματα της δημόσιας έρευνας βγαίνουν και οι άνθρωποι αμέσως τα διαλύουν και υποστηρίζουν ότι η δημόσια έρευνα είναι μέρος της συνωμοσίας. Έτσι συνεχίζεται ξανά και ξανά», κατέληξε.
Η άρνηση της μάζας να δεχτεί ότι μια από τις πιο λαμπερές, ισχυρές και αγαπημένες γυναίκες του πλανήτη μπορούσε να χαθεί τόσο απλά, από έναν μεθυσμένο οδηγό και μερικούς ανεύθυνους φωτογράφους, δημιουργεί ένα υπαρξιακό κενό.
Η ανθρώπινη ψυχοσύνθεση προτιμά να πιστέψει σε μια μεγαλεπήβολη, σατανική συνωμοσία παρά στη γυμνή, ωμή τυχαιότητα της τραγωδίας.
Η πριγκίπισσα Νταϊάνα παραμένει ακόμη και σήμερα το απόλυτο σύμβολο μιας εποχής που διψούσε για παραμύθια αλλά τρεφόταν με τραγωδίες.
Καθώς το όνομά της συνεχίζει να μετακινείται από τα επίσημα αστυνομικά αρχεία στα πρωτοσέλιδα των περιοδικών και από εκεί στις σκοτεινές γωνιές του ίντερνετ, ο χορός των σκιών της Πον ντε λ’ Αλμά δεν φαίνεται να τελειώνει.
Όσες εκθέσεις κι αν γραφτούν και όσες έρευνες κι αν ολοκληρωθούν, ο μύθος της θα συνεχίσει να συνοδεύει τις συλλογικές φοβίες, θυμίζοντας ότι ορισμένες αλήθειες είναι πολύ απλές για να γίνουν πιστευτές.
Βίντεο:
Πηγή περιεχομένου: in.gr
