Λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του ο Πειρατής, όταν ένας ζωόφιλος ενημέρωσε τους εθελοντές του Πολιτιστικού Φιλοζωικού Συλλόγου Τρίπολης για την κατάστασή του. Ο σκυλάκος είχε βρεθεί για καιρό στο χωριό Κοντοβάζαινα Γορτυνίας, χωρίς κανείς από τους ντόπιους να του προσφέρει βοήθεια, ενώ η υγεία του χειροτέρευε μέρα με τη μέρα.
Την ιστορία του Πειρατή αφηγείται ο εθελοντής και επικεφαλής του Πολιτιστικού Φιλοζωικού Συλλόγου Τρίπολης, Γιώργος Ζαφειράκης. «Υπάρχουν ιστορίες που σε κάνουν να χαμογελάς και άλλες που σε βάζουν να σκεφτείς πόσο δρόμο έχουμε ακόμη ως κοινωνία. Αυτή είναι η ιστορία του Πειρατή. Δεν γεννήθηκε έτσι. Τον ονομάσαμε Πειρατή γιατί έχασε το ένα του μάτι, αλλά κέρδισε κάτι πολύ πιο σημαντικό: τη ζωή του».
Η ιστορία του Πειρατή και η αδιαφορία του κόσμου για το ανυπεράσπιστο πλάσμα
Η αρχή έγινε, όπως θυμάται ο κ. Ζαφειράκης, το περασμένο Πάσχα. Τη Μεγάλη Παρασκευή έφτασε τηλεφώνημα από εκδρομέα που βρισκόταν στην περιοχή και συγκεκριμένα στο χωριό Κοντοβάζαινα Γορτυνίας. Είχε δει ένα σκυλάκι σε τραγική κατάσταση, με σοβαρό πρόβλημα στο μάτι, αδύναμο και εξαντλημένο. «Αν δεν γίνει κάτι άμεσα, δεν θα αντέξει», ήταν η φράση που τους μετέφερε.
Είναι εμβολιασμένος, στειρωμένος, τσιπαρισμένος και έχει κάνει αποπαρασίτωση
Ο Πειρατής είναι περίπου 4-5 ετών
Οι εθελοντές πήγαν αμέσως να τον παραλάβουν και τον μετέφεραν στο κτηνιατρείο. Η κατάστασή του ήταν πολύ σοβαρή και το μάτι του δεν μπορούσε πλέον να σωθεί, με αποτέλεσμα να χρειαστεί χειρουργείο.
Σήμερα ο Πειρατής δεν βλέπει από το ένα του μάτι, όμως ζει. Δεν πονάει πια, τρώει, περπατάει, χαμογελάει με τον δικό του τρόπο και απολαμβάνει την αγάπη που ίσως δεν είχε γνωρίσει ποτέ.
Το πιο λυπηρό, όπως λέει ο κ. Ζαφειράκης, δεν είναι μόνο όσα πέρασε, αλλά το ότι έμενε για καιρό σε ένα χωριό, μπροστά στα μάτια πολλών ανθρώπων. Κάτοικοι τον έβλεπαν καθημερινά να υποφέρει, όμως κανείς δεν έκανε το παραμικρό. Περίμεναν απλώς να πεθάνει. Χρειάστηκε να περάσει ένας εκδρομέας για να ενδιαφερθεί και να ζητήσει βοήθεια. Αυτό, όπως σημειώνει, λέει πολλά.
Ο Πειρατής έχει υποφέρει πολύ στη ζωή του
Δυστυχώς, στη χώρα μας -και ιδιαίτερα σε αρκετές περιοχές της επαρχίας- η νοοτροπία απέναντι στα ζώα εξακολουθεί να είναι πολλά χρόνια πίσω. Για κάποιους, ένα αδέσποτο που υποφέρει θεωρείται ακόμη πως «δεν είναι δική μου δουλειά». Κι όμως, μια κοινωνία δεν κρίνεται μόνο από το πώς φροντίζει τους ανθρώπους της, αλλά και από το πώς αντιμετωπίζει τα πιο αδύναμα πλάσματα που δεν έχουν φωνή. Για να αλλάξει αυτή η νοοτροπία θα χρειαστεί χρόνος, ίσως και χρόνια.
Η νέα γενιά είναι η ελπίδα μας
Από την άλλη πλευρά, τονίζει ο κ. Ζαφειράκης, υπάρχει ελπίδα. Όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι δεν αδιαφορούν, σταματούν το αυτοκίνητό τους για ένα τραυματισμένο ζώο, τηλεφωνούν στους αρμόδιους φορείς και προσφέρουν νερό, τροφή ή μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτή η νέα γενιά δίνει αισιοδοξία ότι το αύριο μπορεί να είναι καλύτερο.
Αναζητάμε σπίτι για έναν αληθινό μαχητή
Ο Πειρατής είναι, όπως λέει χαρακτηριστικά ο εθελοντής, η ζωντανή απόδειξη ότι με λίγη φροντίδα, αγάπη και ενδιαφέρον μια ζωή μπορεί να αλλάξει ολοκληρωτικά και ριζικά. Από ένα σκυλί που όλοι θεωρούσαν χαμένη υπόθεση, έγινε ένας υπέροχος, ήρεμος και τρυφερός φίλος. Τώρα του λείπει μόνο ένα πράγμα: ένα σπίτι και μια οικογένεια που θα τον αγαπήσει όπως του αξίζει. Ο Πειρατής είναι πλέον μονόφθαλμος, αλλά αυτό δεν τον κάνει λιγότερο όμορφο.
Αντίθετα, κάθε του βλέμμα θυμίζει ότι η δύναμη δεν βρίσκεται στο πόσα βλέπεις, αλλά στο πόσα ξεπέρασες. Όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να δώσουν χαρούμενο τέλος στην ιστορία του, μπορούν να επικοινωνήσουν στο 693.283.9363. Γιατί κάθε Πειρατής αξίζει να βρει το δικό του λιμάνι.
Ο Πειρατής είναι περίπου 4-5 ετών, εμβολιασμένος, στειρωμένος, τσιπαρισμένος και έχει κάνει αποπαρασίτωση.
Υποδεχόμαστε τον Πειρατή στο σπίτι μας και τού προσφέρουμε απλόχερα μια ζωή παραμυθένια.
Υιοθετούμε υπεύθυνα, υιοθετούμε με αγάπη.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
