Ο Μπραντ Πιτ σπάνια μιλά δημόσια για τους ανθρώπους που τον αντικαθιστούν στις επικίνδυνες σκηνές, όμως αυτή τη φορά έκανε μια εξαίρεση για έναν 30χρονο Ισπανό κασκαντέρ. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, ο ηθοποιός αναφέρθηκε ο ίδιος σε έναν συνεργάτη του, χωρίς να έχει προηγηθεί σχετική ερώτηση.
Κατά την παρουσίαση της νέας του ταινίας Heart of the Beast, διέκοψε τη συζήτηση για να μιλήσει για τον Τζόελ Αμπαντάλ. «Όταν είδα την Τροία, άφησα τα μαλλιά μου να μακρύνουν και άρχισα να ασχολούμαι με την ξιφομαχία. Όταν είδα το Fight Club, ξύρισα το κεφάλι μου και άφησα το ίδιο μούσι. Για μένα ήταν το απόλυτο ανδρικό πρότυπο», είπε ο κασκαντέρ για τον Πιτ.
«Θέλω να αποδώσω τα εύσημα στον κασκαντέρ μου. Είναι συμπατριώτης σας, ο Τζόελ Αμπαντάλ. Ήταν πραγματικά καταπληκτικός. Είναι ένα εξαιρετικό ταλέντο. Εκείνος έκανε τα δύσκολα πράγματα για μένα», ανέφερε ο ηθοποιός.
Ο 30χρονος Τζόελ Αμπαντάλ, με καταγωγή από την Καταλονία, δεν περίμενε ποτέ ότι ένας από τους μεγαλύτερους σταρ του Χόλιγουντ θα αναγνώριζε δημόσια τη συνεισφορά του. «Δεν συμβαίνει συχνά ένας τόσο διάσημος ηθοποιός να αναφέρει ονομαστικά τον κασκαντέρ του. Για μένα ήταν κάτι πολύ ξεχωριστό, γιατί δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει», εξηγεί σε συνέντευξή του στην EL PAÍS English.
Από θαυμαστής του Πιτ, ο άνθρωπος που τον αντικαθιστά
Η συνεργασία είχε ιδιαίτερη σημασία για τον Αμπαντάλ, καθώς ο Μπραντ Πιτ ήταν το παιδικό του είδωλο. «Όταν είδα την Τροία, άφησα τα μαλλιά μου να μακρύνουν και άρχισα να ασχολούμαι με την ξιφομαχία. Όταν είδα το Fight Club, ξύρισα το κεφάλι μου και άφησα το ίδιο μούσι. Για μένα ήταν το απόλυτο ανδρικό πρότυπο», θυμάται.
Η πρόταση για την ταινία του Ντέιβιντ Άγιερ ήρθε μέσω του συντονιστή κασκαντέρ Άλαν Πόπλετον, ο οποίος αρχικά δεν του αποκάλυψε ποιον ηθοποιό θα αντικαθιστούσε. Όταν τελικά έμαθε ότι επρόκειτο για τον Μπραντ Πιτ, έμεινε άφωνος.
«Την πρώτη ημέρα προσπάθησα να είμαι απόλυτα επαγγελματίας, αλλά μέσα μου είχα τρελαθεί από τον ενθουσιασμό. Ο κύριος Πιτ βρισκόταν ακριβώς μπροστά μου! Έχει μια ιδιαίτερη αύρα, μια εντυπωσιακή ενέργεια».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Joel Abadal (@joelabadal)
Δέκα δευτερόλεπτα δράσης, εβδομάδες προετοιμασίας
Τα γυρίσματα στη Νέα Ζηλανδία διήρκεσαν δυόμισι μήνες, ενώ η ομάδα των κασκαντέρ είχε προηγουμένως αφιερώσει έξι εβδομάδες στην προετοιμασία των επικίνδυνων σκηνών. Όπως εξηγεί ο Αμπαντάλ στην EL PAÍS English, ακόμη και δέκα δευτερόλεπτα δράσης μπορεί να απαιτούν εβδομάδες σχεδιασμού και δοκιμών.
«Το όνειρό μου είναι να γίνω ο Ισπανός Τομ Κρουζ. Να είμαι ηθοποιός σε ταινίες δράσης και να κάνω μόνος μου τις επικίνδυνες σκηνές».
Σε μια απαιτητική σκηνή με λύκους, ο ίδιος κινηματογράφησε πρώτα τις κινήσεις, ώστε ο σκηνοθέτης και ο Μπραντ Πιτ να γνωρίζουν ακριβώς πώς θα εξελισσόταν η δράση. Ο ηθοποιός, σύμφωνα με τον κασκαντέρ, εμπιστευόταν απόλυτα τις οδηγίες του.
Η σχέση τους εξελίχθηκε σταδιακά σε μια ζεστή συνεργασία, με συζητήσεις για τον κινηματογράφο, τη ζωή και αρκετό χιούμορ. «Μου έλεγε ότι κάνω τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα, αλλά τα εύκολα δύσκολα. Μερικές φορές σκόνταφτα ενώ περπατούσα και ξεκαρδιζόταν. Μου έλεγε: Μπορείς να κάνεις τα πάντα τέλεια, αλλά δεν μπορείς να περπατήσεις!».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Joel Abadal (@joelabadal)
Το όνειρο να γίνει ο Ισπανός Τομ Κρουζ
Ο Αμπαντάλ ξεκίνησε από το τσίρκο και την ενόργανη γυμναστική, προτού περάσει στις πολεμικές τέχνες και στον κινηματογράφο. Έχει εργαστεί στο Avatar του Τζέιμς Κάμερον, ενώ στα επόμενα σχέδιά του περιλαμβάνονται το The Legend of Zelda και οι βιογραφικές ταινίες του Σαμ Μέντες για τους Beatles.
«Το όνειρό μου είναι να γίνω ο Ισπανός Τομ Κρουζ. Να είμαι ηθοποιός σε ταινίες δράσης και να κάνω μόνος μου τις επικίνδυνες σκηνές».
Όσο για τον Μπραντ Πιτ, η συνεργασία τους ολοκληρώθηκε με μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Joel Abadal (@joelabadal)
«Τον ευχαρίστησα για τη συνεργασία μας. Αγκαλιαστήκαμε και νιώσαμε μια πολύ δυνατή σύνδεση. Αλλά ποτέ δεν του ζήτησα κάποια συμβουλή».
Ίσως επειδή, για τον 30χρονο κασκαντέρ, η μεγαλύτερη αναγνώριση είχε ήδη έρθει. Ο άνθρωπος που κάποτε θαύμαζε είχε πλέον γίνει εκείνος που θαύμαζε τη δική του δουλειά.
