Το οικονομικό τοπίο στο οποίο θα κινηθούν Ελλάδα και Ευρώπη το 2026 και τα επόμενα χρόνια, σκιαγραφεί ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή». Διαβεβαιώνει ότι το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας δεν θα σημάνει υποχώρηση του ρυθμού ανάπτυξης. Ως νέος πρόεδρος του Eurogroup στέλνει το μήνυμα πως η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια του εφησυχασμού ή της απαισιοδοξίας. Σε μια περίοδο μεγάλων γεωοικονομικών ανακατατάξεων και έντονου διεθνούς ανταγωνισμού, πρέπει να κινηθούμε ταχύτερα και πιο αποφασιστικά, όπως τονίζει και σε σχετική ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
Μιλώντας για την «μετά ΤΑΑ εποχή», τονίζει ότι το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης δεν σηματοδοτεί το τέλος της ανάπτυξης. Η Ελλάδα περνά από την εποχή των έκτακτων εργαλείων στην εποχή της κανονικής, βιώσιμης και αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα – και αυτό ακριβώς είναι που σκοπεύουμε να κερδίσουμε.
Επιπλέον, όπως εξηγεί, «το 2026 είναι χρονιά υψηλών εκταμιεύσεων, με περίπου 7,2 δισ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και πάνω από 6,9 δισ. ευρώ σε δάνεια από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτοί οι πόροι δεν επαναλαμβάνονται, αλλά η οικονομία δεν μένει χωρίς καύσιμα. Η ανάπτυξη διασφαλίζεται, πρώτα απ’ όλα, μέσα από τη σταθερή αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, που είναι καταλύτης της ανταγωνιστικότητας και ο πιο αξιόπιστος δείκτης εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία», τονίζει ο υπουργός.
Ο στόχος της σύγκλισης είναι σημαντικός, καθώς ο κ. Πιερρακάκης δίνει έμφαση στη δυναμική σύγκλισης της ελληνικής οικονομίας με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης βρίσκεται στο 70% του μέσου όρου της ΕΕ, από 66% που είχε παραληφθεί το 2019. Όπως τονίζει, «από το 2019 έως το 2026, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σταθερές τιμές αυξήθηκε κατά 15,7% στην Ελλάδα, έναντι 5,3% στην Ευρωζώνη».
Μιλώντας για τις προτεραιότητες που θέτει ο ίδιος στο Eurogroup, εστιάζει στις πολιτικές που ενισχύουν την παραγωγικότητα και τη θεσμική αποτελεσματικότητα της Ευρώπης. «Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Ο διεθνής ανταγωνισμός δεν κερδίζεται με παραβίαση των κανόνων που διασφαλίζουν τη σταθερότητα. Κερδίζεται με μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν την παραγωγικότητα, με επενδυτική ασφάλεια και με συνέπεια στους κανόνες που όλοι έχουμε συμφωνήσει», καταλήγει.
