Έφυγε από τη ζωή ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης (Αθήνα, 1960-2026), μία από τις πλέον πολυσχιδείς και δημιουργικές παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.
Υπήρξε μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος, με διεθνή διαδρομή και έργα του να έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Ο Αλέξης Σταμάτης είχε σπουδάσει Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ενώ ακολούθησε περαιτέρω σπουδές στο Λονδίνο, στους τομείς της αρχιτεκτονικής και του κινηματογράφου. Ήταν γιος της ηθοποιού Μπέτυς Αρβανίτη και του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη, ενώ είχε αποκτήσει έναν γιο με την ηθοποιό Εύα Σιμάτου.
Στη μυθιστορηματική του παραγωγή, που ξεκίνησε με το «Ο έβδομος ελέφαντας» (1998), ο Σταμάτης ανέπτυξε έναν ιδιαίτερο συνδυασμό υπαρξιακής αναζήτησης και αστικής περιπλάνησης. Ακολούθησαν τα «Μπαρ Φλωμπέρ» (2000), «Σαν τον κλέφτη μες τη νύχτα» (2002), «Οδός Θησέως» (2003), «Ζωή» (2005), «Μητέρα στάχτη» (2005), «Αμερικάνικη φούγκα» (2006), «Βίλα Κομπρέ» (2008), «Σκότωσε ό,τι αγαπάς» (2009), «Κυριακή» (2011), «Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό;» (2012), «Χαμαιλέοντες» (2013), «Μελίσσια» (2014), «Το βιβλίο της βροχής» (2015). Πολλά από αυτά μεταφράστηκαν και κυκλοφόρησαν διεθνώς.
Παράλληλα, εξέδωσε σημαντικές ποιητικές συλλογές, όπως «Κόσμος γωνία» (1992), «Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων» (1993), «Απλή μέθοδος των τριών» (1995), «Πυκνό τώρα» (1999), «Όσο πλησιάζω, το μέλλον απομακρύνεται» (2002), «Ποτέ δεν είμαστε μόνοι» (2004), με την «Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων» να βραβεύεται από τον Δήμο Αθηναίων το 1994.
Στο θέατρο, έργα όπως «Τελευταία Μάρθα» (2003/2008), «Δακρυγόνα» (2010), «Σκότωσε ό,τι αγαπάς» (2012), «Μεσάνυχτα σ’ έναν τέλειο κόσμο» (2013) ανέδειξαν τη δραματουργική του ευαισθησία και την ικανότητά του να μεταφέρει στο σκηνικό λόγο την εσωτερικότητα των ηρώων του.
Ο Αλέξης Σταμάτης υπήρξε επίσης ενεργός αρθρογράφος, δάσκαλος δημιουργικής γραφής και σταθερός εκπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνή λογοτεχνικά προγράμματα.
