Στο Μαξίμου μπορεί να διαψεύδουν τα σενάρια πρόωρων εκλογών, αλλά αυτή τη φορά –σε αντίθεση με το παρελθόν– δεν τα κόβουν και μαχαίρι. Και αυτό λέει περισσότερα απ’ όσα αφήνουν να εννοηθούν.
Για πρώτη φορά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να ακούει χωρίς εκνευρισμό τις εισηγήσεις για κάλπες, με το βλέμμα στραμμένο όχι τόσο στο εσωτερικό, όσο… στη Μέση Ανατολή. Γιατί εκεί φαίνεται να «γράφεται» το νέο πολιτικό αφήγημα.
Οι πιο «ανήσυχοι» στο κυβερνητικό στρατόπεδο βλέπουν ένα παράθυρο που άνοιξε απότομα: δημοσκοπική ανάκαμψη, αντιπολίτευση σε διάσπαση και κοινωνία που –παραδοσιακά– συσπειρώνεται σε περιόδους γεωπολιτικής έντασης. Με απλά λόγια; «Τώρα ή ποτέ».
Από την άλλη, υπάρχει και ο φόβος ότι αυτό το momentum έχει… ημερομηνία λήξης. Αν η ενεργειακή κρίση βαθύνει και η ακρίβεια ξεφύγει, το σημερινό «αέρας νίκης» μπορεί να μετατραπεί σε κοινωνική δυσαρέσκεια μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Στο παρασκήνιο, δεν περνά απαρατήρητο ότι επανέρχεται και το φάντασμα των υποκλοπών. Και κάποιοι στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν θα ήθελαν να τους βρει με ανοιχτά μέτωπα και… μακρύ πολιτικό χρόνο μπροστά.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ακούγονται εισηγήσεις. Είναι αν το Μαξίμου θα πατήσει το κουμπί πριν αλλάξει το έργο.
Γιατί, όπως λένε και οι πιο κυνικοί της πολιτικής: «Οι εκλογές δεν προκηρύσσονται όταν πρέπει… αλλά όταν συμφέρει».
