Σχέδιο για τον αγρότη και συνολική πολιτική ανασυγκρότηση της χώρας παρουσιάζει ο Αλέξης Τσίπρας, ενόψει της περιοδείας του στη Θεσσαλία.
Σε άρθρο του με τίτλο «Η Θεσσαλία ως πρότυπο ανασυγκρότησης Η Ελλάδα της παραγωγής, της ανθεκτικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης», που δημοσιεύεται στα Magnesianews.gr και Larissanet.gr, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ καταθέτει προτάσεις για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και τη διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου με επίκεντρο την περιφέρεια.
Παράλληλα, εκφράζει την πεποίθηση ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι προοδευτική, ενώ τονίζει ότι το δίλημμα των επόμενων εκλογών είναι ξεκάθαρο: διαιώνιση της διαφθοράς, της ανασφάλειας και των ανισοτήτων ή μια βαθιά, λυτρωτική κυβερνητική και κοινωνική αλλαγή.
Διαβάστε το άρθρο Τσίπρα:
Η Θεσσαλία ως πρότυπο ανασυγκρότησης Η Ελλάδα της παραγωγής, της ανθεκτικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
Η δημόσια συζήτηση στη χώρα, συχνά, εγκλωβίζεται σε μια επιφανειακή και στρεβλή εικόνα της ελληνικής περιφέρειας, όπου η καθημερινή μάχη των ανθρώπων του μόχθου αδικείται από τις γενικεύσεις.
Η πραγματική Ελλάδα δεν κατοικεί στα κλειστά συστήματα εξουσίας και στα παρασιτικά δίκτυα. Βρίσκεται στην παραγωγή, στο χωράφι, στις βιοτεχνίες, στα εργαστήρια, εκεί όπου άνθρωποι με εντιμότητα και αξιοπρέπεια παλεύουν καθημερινά για να κρατήσουν όρθιο τον τόπο τους.
Υπάρχουν δύο διαφορετικές Ελλάδες που συγκρούονται καθημερινά κάτω από το ίδιο φως. Το ερώτημα που τίθεται είναι βαθύτατα υπαρξιακό και πολιτικό: ποια Ελλάδα θα επικρατήσει; Η Ελλάδα των λίγων, της ανασφάλειας και της διασπάθισης των δημόσιων πόρων ή η Ελλάδα των πολλών, της παραγωγής και της κοινωνικής δικαιοσύνης;
Η Θεσσαλία συμπυκνώνει αυτή την αλήθεια με τον πιο δραματικό, αλλά και ελπιδοφόρο τρόπο. Μετά τις καταστροφικές συνέπειες της κακοκαιρίας Daniel, ο θεσσαλικός κάμπος, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να γίνει το νέο παράδειγμα ανασυγκρότησης και ανθεκτικότητας που χρειάζεται ολόκληρη η χώρα, με θεσμική σοβαρότητα και μακρόπνοο εθνικό σχέδιο που θα επενδύει στον άνθρωπο και θα αξιοποιεί τις δυνατότητες κάθε περιοχής.
Η ακρίβεια είναι τελικά ένα αόρατο μνημόνιο, ένα μνημόνιο που φουσκώνει τους αριθμούς στο βενζινάδικο, στο σούπερ μάρκετ, στην διαβίωση των πολιτών. Και αφορά τους ευάλωτους, τους μισθωτούς, τους μεσαίους, τους μη ευνοημένος, που είναι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Ο πληθωρισμός από 3,7% τον Αύγουστο εκτοξεύτηκε στον Σεπτέμβριο, στο 5,1%. Είμαστε η χώρα με τιμές Ελβετίας και Γαλλίας, αλλά με αγοραστική δύναμη Βουλγαρίας.
Ο φετινός χειμώνας θα είναι δύσκολος. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που το σχεδόν 20% του πληθυσμού δεν μπορεί να ζεστάνει το σπίτι του.
Η αδράνεια απέναντι στην επέλαση της ακρίβειας δεν είναι μόνο αποτέλεσμα ανικανότητας και απρονοησίας, είναι και πολιτική επιλογή.
Δεν ξέρει η κοινωνική πλειοψηφία τι την περιμένει, έχει τιναχτεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός στον αέρα, γιατί η κυβέρνηση βγάζει σχέδιο εβδομάδας. Όλα τα μέτρα αποτυγχάνουν από πριν, γιατί η κυβέρνηση δεν θέλει να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα και τα κέρδη τους. Από την άλλη, δεν παρεμβαίνει ούτε στους έμμεσους φόρους, γιατί θέλει να γεμίσει τα κρατικά ταμεία και να επιστρέφει στην κοινωνία ένα μικρό μέρος, με την αλαζονεία του «αυτά είναι και άμα σας αρέσει».
Για την ουσιαστική ανακούφιση των νοικοκυριών και την αποκατάσταση της ισορροπίας στην πραγματική οικονομία, απαιτούνται συγκεκριμένες άμεσες παρεμβάσεις:
Πετρέλαιο θέρμανσης 1,40 και πετρελαίου κίνησης 1,80 μέσω τεσσάρων εργαλείων. Πλαφόν στο περιθώριο κέρδους και των διυλιστηρίων, έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών, μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα στο 13%, μείωση του ΕΦΚ στο μισό. Μείωση του ΦΠΑ στο 6% στα είδη πρώτης ανάγκης και διατροφής. Η παρέμβαση αυτή συνοδεύεται από υποχρεωτικό ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών σε όλα τα στάδια της αλυσίδας αξίας (από το χωράφι στο ράφι), ώστε το όφελος να μετακυλιστεί πλήρως στον καταναλωτή.
Μείωση του μεσοσταθμικού κόστους ρεύματος κατά 30% μέσω μακροχρόνιων συμβολαίων εγχώριας παραγωγής. Φυσικά όλα αυτά προϋποθέτουν μια άλλη ΔΕΗ, υπηρέτη του δημοσίου συμφέροντος και όχι της αισχροκέρδειας. Σκοπεύουμε να ανακτήσουμε το δημόσιο στρατηγικό ρόλο της ΔΕΗ, δίνοντάς της τρεις βασικές λειτουργίες: εγγυητή του τιμολογίου βάσης, στρατηγικό αγοραστή και διαθέτη εγχώριας καθαρής ενέργειας, επενδυτικό πυλώνα δικτύων και αποθήκευσης.
Η κλιματική κρίση δεν είναι το αύριο. Είναι το σήμερα. Και αφορά τη ζωή μας, την οικονομία μας, την ασφάλειά μας. Και χρειάζεται ένα κράτος που δεν θα βλέπει την Ελλάδα να καίγεται τα καλοκαίρια και να πνίγεται τους χειμώνες.
Γιατί κάθε καταστροφή σημαίνει καμένα δάση και πλημμυρισμένους δρόμους, αλλά σημαίνει επίσης κατεστραμμένες υποδομές, χαμένη καλλιεργήσιμη γη και έναν τόπο που χάνει την πίστη ότι μπορεί να έχει μέλλον. Από την αποκατάσταση περνάμε στην πρόληψη. Δεν θα πληρώνουμε πάντα αφού καεί το δάσος, αφού πλημμυρίσει ο κάμπος, αφού χαθούν περιουσίες και ζωές. Δημιουργούμε προστατευμένο προϋπολογισμό για την πρόληψη. Προστατεύουμε το νερό με εθνικό σχέδιο διαχείρισης. Δίνουμε προτεραιότητα στα αντιπλημμυρικά έργα, στην αποκατάσταση των φυσικών ρεμάτων, στην απομάκρυνση κατασκευών από ζώνες υψηλού κινδύνου.
Η σύγκλιση της Περιφέρειας είναι βαθιά εθνική, υπαρξιακή και πολιτική υπόθεση. Καταθέτουμε το όραμά μας για μια Ελλάδα που εμπιστεύεται τις τοπικές της κοινωνίες. Είναι η έμπρακτη απάντηση στο δημογραφικό και τις περιφερειακές ανισότητες. Να μπορεί κάθε νέος άνθρωπος να ζήσει, να δημιουργήσει και να κάνει οικογένεια στον τόπο του με τις ίδιες ευκαιρίες, τις ίδιες υποδομές και την ίδια ποιότητα ζωής, χωρίς η γεωγραφία να αποτελεί ποινή.
Κάνουμε την αποκέντρωση βασικό πυλώνα της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Μεταφέρουμε σταδιακά υπηρεσίες και διοικητικές θέσεις στην Περιφέρεια. Σε βάθος δεκαετίας, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα εδρεύει στη Λάρισα.
Με το Σχέδιο Αριστοτέλης, σχεδιάζουμε την Ελλάδα από κάτω προς τα πάνω. Διορθώνουμε τις αναγκαστικές συνενώσεις όπου δεν υπάρχει γεωγραφική, λειτουργική και κοινωνική συνοχή. Αναγεννούμε τις Κοινότητες. Ενισχύουμε Δήμους και Περιφέρειες. Δίνουμε καθαρές αρμοδιότητες, προσωπικό και σταθερούς, προβλέψιμους πόρους. Δίνουμε στους Δήμους τη δυνατότητα να γίνουν οι κινητήριες μηχανές της νέας, παραγωγικής Ελλάδας.
Η διατήρηση ενός μοντέλου που στηρίζεται αποκλειστικά στην κατανάλωση, τις εισαγωγές, τον τουρισμό και το real estate τη χώρα ευάλωτη στις διεθνείς αναταράξεις. Η παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας περνά υποχρεωτικά μέσα από την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα.
Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο για τον αγρότη και για μια γεωργία που μπορεί να παράγει, να αντέχει και να δίνει εισόδημα. Μακριά από τα κόλπα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη που τιμωρούν τους έντιμους παραγωγούς και ευνοούν Φραπέδες, Χασάπηδες και ιδιοκτήτες Πόρσε και μπανάνες στον Όλυμπο.
Γι’ αυτό προχωράμε σε: Ενιαίο έργο ταμίευσης και εκσυγχρονισμού των αρδευτικών δικτύων στη Θεσσαλία και την Κεντρική Ελλάδα. Τράπεζα γης, που θα μισθώνει μακροχρόνια δημόσιες εκτάσεις σε νέους αγρότες. Πολυετείς συμβάσεις παραγωγής, με εγγυημένη ποσότητα και τιμή που δεν θα καθορίζεται μονομερώς. Υποχρεωτική ιχνηλασιμότητα, για να τελειώνουμε οριστικά με τις ελληνοποιήσεις.
Και αλλάζουμε τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η παραγωγή εκεί όπου μεγαλούργησε το αγροτοσυνεταιριστικό κίνημα. Πρότυπό μας οι συνεταιρισμοί που ελέγχουν ολόκληρη την αλυσίδα, από το χωράφι μέχρι το ράφι, και παραμένουν ιδιοκτησία των ίδιων των παραγωγών.
Η παραγωγική ανασυγκρότηση χρειάζεται πόρους και ορίζοντα δεκαετίας. Η χώρα έχασε μια ιστορική αναπτυξιακή ευκαιρία: το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Δεν θα μείνουμε όμως να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα. Επιλέγουμε να δημιουργήσουμε εμείς, με τις δικές μας δυνάμεις, τη νέα αναπτυξιακή ευκαιρία της Ελλάδας.
Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με 12 δισ. ευρώ πρωτογενή κεφάλαια στην τετραετία. Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει τα 25 δισ. ευρώ στην τετραετία.
Η μεγάλη αλλαγή που χρειαζόμαστε δεν μετριέται μόνο στους μακροοικονομικούς δείκτες, αλλά στα μάτια των ανθρώπων μας. Στον νέο που σκέφτεται να φύγει στο εξωτερικό με μια βαλίτσα γεμάτη απογοήτευση. Στον γονιό που αγωνιά αν θα μπορέσει να στηρίξει τις σπουδές του παιδιού του. Στον συνταξιούχο που δικαιούται μια ζωή με αξιοπρέπεια μετά από τόσα χρόνια θυσιών.
Ένα ισχυρό ΕΣΥ, με αυξήσεις στους υγειονομικούς, μηδενική συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα και δομές στήριξης για την τρίτη ηλικία και τους οικογενειακούς φροντιστές, είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μας.
Η δημόσια παιδεία αποτελεί τον βασικό μηχανισμό άρσης των ανισοτήτων. Διασφαλίζουμε ότι το μέλλον κάθε παιδιού δεν θα εξαρτάται από το πορτοφόλι των γονιών του, αλλά από την αξία του. Το δημόσιο σχολείο πρέπει να σταματήσει να είναι προθάλαμος ιδιωτικών δαπανών. Με 30.000 νέες προσλήψεις, αύξηση στους μισθούς των εκπαιδευτικών, αναδιοργάνωση των σχολικών δομών, ώστε η μαθησιακή ενίσχυση να παρέχεται δωρεάν εντός του δημόσιου σχολείου. Ειδική μέριμνα για τη φοιτητική στέγη και διαβίωση με επίδομα 500 ευρώ τον μήνα για τα παιδιά που σπουδάζουν στα περιφερειακά πανεπιστήμια μακριά από το σπίτι τους.
Στόχος μας είναι τα περιφερειακά ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, να γίνουν πυρήνες έρευνας, καινοτομίας και τοπικής ανάπτυξης.
Ο πολιτισμός είναι το ανεκτίμητο κεφάλαιο της Ελλάδας. Και το μέλλον του είναι δική μας ευθύνη. Ο Όλυμπος εντάχθηκε ως φυσικό και πολιτιστικό αγαθό στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Έτσι συγκροτείται μια νέα εθνική στρατηγική για τη διεθνή ταυτότητα της χώρας. Με νέα μουσεία, ενοποιημένους αρχαιολογικούς χώρους, πολιτιστικές διαδρομές, σύγχρονες πολιτιστικές υποδομές, ώστε η Ελλάδα να γίνει διεθνής προορισμός πολιτισμού 365 ημέρες τον χρόνο.
Η διαφθορά δεν είναι μόνο ζήτημα ηθικής στην πολιτική. Είναι ζήτημα οικονομίας. Κάθε ευρώ που χάνεται λείπει από τα δημόσια νοσοκομεία, λείπει από τα δημόσια σχολεία, εμφανίζεται στις τιμές του σούπερ μάρκετ και εμφανίζεται στον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος.
Γι’ αυτό η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού ζητά ένα πράγμα: να τελειώνουμε με αυτό το σάπιο σύστημα. Και αυτό απαιτεί, πριν απ’ όλα, μια Ηθική Επανάσταση, όχι ως σύνθημα αλλά ως νέο τρόπο διακυβέρνησης.
Το δίλημμα των επόμενων εκλογών είναι καθαρό: διαιώνιση της διαφθοράς, της ανασφάλειας και των ανισοτήτων ή μια βαθιά, λυτρωτική κυβερνητική και κοινωνική αλλαγή.
Πιστεύω βαθιά ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι μία προοδευτική κυβέρνηση, γιατί ο τόπος δεν αντέχει άλλο από μία αποτυχημένη πολιτική που οδηγεί τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία σε τραγικά αδιέξοδα.
Ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω τη χώρα των λίγων και των προνομίων. Να δώσουμε τη δυνατότητα στην ελπίδα να γίνει πράξη. Για να μπορέσουμε, επιτέλους, να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και προοπτική στον δικό μας τόπο.
