Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπολύει ο συντονιστής της ομάδας προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, Λευτέρης Καρχιμάκης. Σχολιάζοντας όσα παρουσίασε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, υποστηρίζει ότι η πιο ηχηρή εξαγγελία ήταν η σιωπή του. Παράλληλα, παραθέτει το πλαίσιο των προτάσεων του κόμματός του για την οικονομία και την κοινωνική πολιτική.
Ο κ. Καρχιμάκης βάζει στο επίκεντρο την ακρίβεια, το ιδιωτικό χρέος, τους πλειστηριασμούς, τη στεγαστική κρίση και τη χαμηλή αγοραστική δύναμη, επιμένοντας ότι αυτά τα ζητήματα έμειναν χωρίς απάντηση.
Όπως αναφέρει, ο πρωθυπουργός αποφεύγει, όπως λέει, την πραγματική πολιτική σύγκρουση και προτιμά να επιστρέψει στους πολίτες λίγα από όσα τους πήρε η ακρίβεια, παρουσιάζοντάς τα ως μέρισμα ανάπτυξης. Πρώτα, σημειώνει, γεμίζει τα κρατικά ταμεία με αυξημένο ΦΠΑ και υπερπλεονάσματα και μετά μοιράζει τα ρέστα.
Την ίδια ώρα, προσθέτει ότι το ΠΑΣΟΚ προτείνει μια οικονομία που παράγει περισσότερο και μοιράζει δικαιότερα.
Καρχιμάκης: Αναλυτικά η ανάρτηση
Αναλυτικά, ο κ. Καρχιμάκης γράφει:
Η πιο ηχηρή εξαγγελία του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ ήταν η σιωπή του
Σιωπή για την ακρίβεια που καταπίνει τον μισθό πριν τελειώσει ο μήνας.
Σιωπή για τα κόκκινα δάνεια, τα funds και τους πλειστηριασμούς που απειλούν σπίτια και επιχειρήσεις.
Σιωπή για τα καρτέλ που πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους, ενώ η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε αγοραστική δύναμη.
Σιωπή για την κοινωνία χαμηλών προσδοκιών που η κυβέρνηση του δημιούργησε.
Γιατί;
Γιατί εκεί αρχίζει η πραγματική πολιτική σύγκρουση. Και αυτή τη σύγκρουση ο κ. Μητσοτάκης την αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι. Προτιμά να επιστρέψει στους πολίτες λίγα από όσα τους πήρε με την ακρίβεια και να τα βαφτίσει μέρισμα ανάπτυξης. Πρώτα γεμίζει τα κρατικά ταμεία με αυξημένο ΦΠΑ και υπερπλεονάσματα. Μετά μοιράζει τα ρέστα.
Την ίδια στιγμή οι μεγάλοι φίλοι της κυβέρνησης πλουτίζουν στην πλάτη μας χάρη στα δισεκατομμύρια απευθείας αναθέσεις.
Και ζητά ξανά την ψήφο μας:
400 ευρώ τον χρόνο στους συνταξιούχους. Μόλις 33 ευρώ τον μήνα απέναντι στις αυξήσεις του σούπερ μάρκετ, του ρεύματος και των φαρμάκων. Μια επιταγή τον Νοέμβριο στη θέση της μόνιμης αξιοπρέπειας.
500 ευρώ μικτά στους δημοσίους υπαλλήλους. Από τον Δεκέμβριο του 2027. Περίπου 42 ευρώ μικτά τον μήνα. Το ονόμασαν επίδομα Χριστουγέννων για να κλέψουν κάτι από τον συμβολισμό του 13ου μισθού. Μόνο που ο 13ος μισθός αποτελεί σταθερό δικαίωμα. Τα 500 ευρώ είναι προεκλογικό φιλοδώρημα.
Κατώτατος μισθός 1.000 ευρώ το 2028. Η Ελλάδα έχει από τις χαμηλότερες αγοραστικές δυνάμεις στην Ευρώπη, την ώρα που οι μεγάλες επιχειρήσεις καταγράφουν την τρίτη υψηλότερη κερδοφορία.
Ο πλούτος υπάρχει. Απλώς μοιράζεται άδικα.
Η επιστροφή του καθορισμού του κατώτατου μισθού στους κοινωνικούς εταίρους και η ουσιαστική αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων ανοίγουν τον δρόμο για μεγαλύτερες αυξήσεις. Η κυβέρνηση κρατά τον μισθό στα χέρια του υπουργού, για να τον ανακοινώνει κάθε χρόνο σαν προσωπικό δώρο του πρωθυπουργού.
Άλλο ένα πρόγραμμα Σπίτι μου. Περισσότερα δάνεια κυνηγούν τα ίδια λίγα σπίτια. Οι τιμές ανεβαίνουν και οι νέοι φορτώνονται ένα χρέος τριάντα ετών. Ο κ. Μητσοτάκης παρουσιάζει το στεγαστικό δάνειο ως στεγαστική πολιτική. Στην πραγματικότητα, χτίζει πελατεία για τις τράπεζες αντί σπίτια για την κοινωνία.
1,5 δισ. για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Πρόκειται για ήδη διαθέσιμους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Πάλι δάνεια. Πάλι τράπεζες. Πάλι όροι και εξασφαλίσεις που αποκλείουν τον μικρό.
Ο κ. Μητσοτάκης ανακυκλώνει προγράμματα. Η πραγματική οικονομία χρειάζεται ένα μόνιμο αναπτυξιακό εργαλείο που θα χρηματοδοτεί απευθείας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την παραγωγή, την καινοτομία και την περιφέρεια.
Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ σε βάθος 4ετίας για μια Ελλάδα για όλους:
Το ΠΑΣΟΚ προτείνει μια οικονομία που παράγει περισσότερο και μοιράζει δικαιότερα.
Για την ακρίβεια:
Μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά με μηχανισμό ελέγχου των τελικών τιμών. Ισχυρή Ενιαία Αρχή Καταναλωτή. Ενίσχυση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Έλεγχος των ενδοομιλικών συναλλαγών. Πραγματική σύγκρουση με τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια.
Για τα κόκκινα δάνεια:
Προστασία της πρώτης κατοικίας. Βιώσιμες ρυθμίσεις για οικογένειες και επιχειρήσεις. Δικαίωμα του δανειολήπτη να αγοράζει το δάνειό του πριν περάσει στο fund. Αυστηροί κανόνες για servicers και funds. Δεύτερη ευκαιρία με περιεχόμενο.
Για ένα δικαιότερο φορολογικό μοντέλο:
Σταδιακή τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, ώστε οι ονομαστικές αυξήσεις των εισοδημάτων να μη μετατρέπονται σε κρυφή φορολογική επιβάρυνση. Αύξηση της φορολογίας κατά 10% στα μερίσματα άνω των 100.000 ευρώ. Μόνιμος μηχανισμός φορολόγησης υπερκερδών των καρτέλ.
Γιατί η κυβέρνηση φορολογεί βαριά την κατανάλωση και την εργασία, ενώ χαϊδεύει τον μεγάλο μερισματούχο. Εμείς επιλέγουμε καθαρά: δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών και μεγαλύτερη συνεισφορά από όσους εισπράττουν πολύ μεγάλα εισοδήματα από ανενεργό ή μη παραγωγικό κεφάλαιο.
Για τους μισθούς και τις συντάξεις:
Καθορισμός του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους. Καθολική επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Κανονικός 13ος μισθός στο Δημόσιο. Μόνιμη 13η σύνταξη και νέο ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους.
Για τη στέγη:
40.000 κοινωνικές και προσιτές κατοικίες μέσα από αξιοποίηση δημόσιων, δημοτικών και κλειστών ακινήτων. Κατάργηση της Golden Visa που αφελληνίζει την ελληνική περιουσία. Πλαφόν στα περιθώρια αύξησης ενοικίου στις ζώνες στεγαστικής πίεσης.
Για τους μικρομεσαίους:
Κατάργηση του άδικου τεκμαρτού φόρου. Ρύθμιση 120 δόσεων με κριτήρια βιωσιμότητας. Μια ισχυρή Αναπτυξιακή Τράπεζα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με απευθείας χρηματοδότηση, μικροπιστώσεις και εγγυήσεις για όσους αποκλείονται από τις συστημικές τράπεζες.
Αυτή είναι η σύγκρουση δύο κόσμων.
Από τη μία, μια κυβέρνηση που προστατεύει τα υπερκέρδη, αφήνει τα funds ανεξέλεγκτα και επιστρέφει στην κοινωνία τα ρέστα. Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ που συγκρούεται με τα καρτέλ, ρυθμίζει το χρέος, φορολογεί τον μεγάλο πλούτο, ενισχύει τον κόσμο της εργασίας και χρηματοδοτεί την πραγματική οικονομία.
Η Ελλάδα χρειάζεται υψηλότερους πραγματικούς μισθούς.
Προσιτή κατοικία.
Ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους.
Δίκαιη φορολογία.
Ισχυρό κοινωνικό κράτος.
Χρηματοδότηση της παραγωγής.
Κανόνες για τους ισχυρούς.
Η κοινωνία αξίζει ολόκληρη τη ζωή της πίσω. Όχι τα ρέστα του κ. Μητσοτάκη.
