Η πορεία χωρίς πυξίδα στην εξωτερική πολιτική, όπως την περιγράφει ο Νίκος Ανδρουλάκης, αποτυπώνεται κατά τον ίδιο στην εξέλιξη της υπόθεσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής κάνει λόγο για σοβαρή διπλωματική ήττα και για διαχείριση χωρίς σχέδιο, χωρίς διορατικότητα, αλλά με ρηχή επικοινωνιακή λογική, σε άρθρο του στην ιστοσελίδα iefimerida.
Υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση πιάστηκε στον ύπνο και θέτει το ερώτημα γιατί δεν προέβλεψε ούτε κατάφερε να αποτρέψει τη στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης της Ανατολικής Λιβύης, η οποία σήμερα ταυτίζεται ανοιχτά με την Τουρκία.
«Η απάντηση δίνεται από την ιστορία. Μια πολιτική διαρκών αντιφάσεων και παλινδρομήσεων, χωρίς στρατηγική, χωρίς πυξίδα, σε μια περιοχή με προφανή κρισιμότητα για τις θαλάσσιες ζώνες στη Μεσόγειο, τις ενεργειακές υποδομές και τις μεταναστευτικές ροές. Και σήμερα, ξαφνικά, η κυβέρνηση μας λέει ότι δεν ήταν στο χέρι της να αποσοβήσει την ατυχή κατάληξη», γράφει ο κ. Ανδρουλάκης και προσθέτει: «Τότε τι ακριβώς συζητούσε ο πρωθυπουργός με τον Χαφτάρ και τους υιούς του, όταν τους δεχόταν στο Μέγαρο Μαξίμου, έως και τον περασμένο Ιούνιο; Τι ακριβώς έκανε ο υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης στις τόσες ανώφελες επισκέψεις του στη Λιβύη; Πώς ακριβώς συζητούσε η υφυπουργός Εξωτερικών για την οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Λιβύη; Θα λογοδοτήσει κανείς; Θα αναλάβει κανείς την πολιτική ευθύνη γι’ αυτήν την πολύ σοβαρή αποτυχία;».
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, η σημερινή απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για το παράνομο μνημόνιο, με αναφορά σε διμερείς διαφορές, όπως και η παραπομπή του κ. Ρούμπιο σε «ιδιωτική διπλωματία» σχετικά με την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου προς την Κύπρο, δημιουργούν βαθύ προβληματισμό και σοβαρά ερωτήματα. Ρωτά, μεταξύ άλλων, τι συζητήθηκε στην πρόσφατη παρουσία του Αμερικανού υπουργού στην Αθήνα, πώς αντιλαμβάνεται η Ουάσιγκτον τη στρατηγική συμμαχία με την Ελλάδα και ποια οφέλη παράγονται για τη χώρα από τη συναλλακτική διπλωματία της Διοίκησης Τραμπ, όπως εκφράστηκε από την αποπεμφθείσα πρώην πρέσβειρα.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης σημειώνει πως απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, που είναι ευθέως αντίθετο στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας και αρνείται την επήρεια των ελληνικών νησιών, η χώρα οφείλει να επιμείνει ακόμη περισσότερο στη διεθνή νομιμότητα. Ζητεί να προχωρήσει ανεμπόδιστα και αποφασιστικά στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, ιδίως ως προς τα ενεργειακά έργα των εξορύξεων υδρογονανθράκων και του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, έργα που σχεδιάστηκαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου και εκκρεμούν πάνω από 15 χρόνια.
Η πόντιση του καλωδίου GSI, υπογραμμίζει, μπορεί και πρέπει να προχωρήσει χωρίς άδειες ή γνωστοποιήσεις σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Την ίδια ώρα, εκτιμά ότι το αίτημα του κ. Φιντάν για γνωστοποίηση με γραπτή μορφή και γεωγραφικές συντεταγμένες, αλλά και η αποδοχή από τον κ. Γεραπετρίτη του ενδεχομένου κάποιας «ειδοποίησης» προς την Τουρκία, συνιστούν ανησυχητική εξέλιξη και επικίνδυνη επιλογή, καθώς δεν μπορεί να αναγνωριστούν στην Τουρκία δικαιώματα που δεν έχει ούτε να δοθεί έμμεσα νομική αξία στο παράνομο μνημόνιο με τη Λιβύη. Προσθέτει ότι αυτό πρέπει να αποκλειστεί, ακόμη κι αν η ελληνική κυβέρνηση θελήσει να το κάνει «outsourcing» στη γαλλική ανάδοχο εταιρεία, και επισημαίνει ότι το έργο πρέπει να προχωρήσει όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και οι διαδικασίες του.
«Η χώρα διατηρεί όλα τα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και η εθνική της κυριαρχία. Κινήσεις με υψηλή συμβολική αλλά και ουσιαστική αξία, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν ανακοινώνονται, υλοποιούνται. Γίνονται πράξη μετά από προσεκτική ανάλυση και ακριβή υπολογισμό όχι του βραχυπρόθεσμου οφέλους μιας κυβέρνησης αλλά του πραγματικού εθνικού συμφέροντος μιας χώρας κι ενός λαού. Με σχέδιο, διορατικότητα και τόλμη. Όσα δηλαδή χρειαζόμαστε, κι όσα ακριβώς στερούμαστε σήμερα», καταλήγει στο άρθρο του ο Νίκος Ανδρουλάκης.
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
